Zgodnie z obowiązującymi przepisami w standardowym oddziale przedszkolnym może przebywać maksymalnie 25 dzieci. To liczba wynikająca z rozporządzenia ministra właściwego do spraw oświaty, a nie z ustawy, dlatego może się zmieniać wraz z nowelizacjami przepisów. W przypadku oddziałów integracyjnych limit jest niższy i wynosi zwykle do 20 dzieci, a w oddziałach specjalnych liczba dzieci bywa ograniczona nawet do kilku osób, zależnie od rodzaju niepełnosprawności. W 2026 roku trwają też prace legislacyjne nad obniżeniem ogólnego limitu do 18 dzieci w grupie, jednak na razie pozostają one na etapie projektu.
Podstawa prawna liczby dzieci w oddziale przedszkolnym
Maksymalna liczba dzieci w grupie przedszkolnej nie jest regulowana bezpośrednio w ustawie Prawo oświatowe, lecz w rozporządzeniu ministra edukacji dotyczącym szczegółowej organizacji publicznych szkół i przedszkoli. To rozporządzenie określa zarówno ogólny limit dla oddziałów ogólnodostępnych, jak i odrębne progi dla oddziałów integracyjnych oraz specjalnych. Taka konstrukcja prawna oznacza, że limity mogą być zmieniane stosunkowo szybko, bez konieczności prowadzenia pełnego procesu ustawodawczego w Sejmie.
Dla rodziców i dyrektorów placówek oznacza to jedno: warto śledzić aktualne brzmienie przepisów wykonawczych, a nie opierać się wyłącznie na ustawie. Wartości liczbowe, takie jak 25 dzieci w grupie ogólnodostępnej, są zapisane wprost w załącznikach do rozporządzenia i obowiązują zarówno przedszkola publiczne, jak i niepubliczne prowadzone na podstawie tych samych standardów organizacyjnych.
Standardowy limit 25 dzieci – skąd się bierze
Podstawowy limit 25 dzieci w oddziale przedszkolnym obowiązuje od wielu lat i jest punktem odniesienia dla organizacji pracy większości polskich przedszkoli. Liczba ta dotyczy grupy jednorodnej wiekowo, na przykład złożonej wyłącznie z pięciolatków, jak również grupy mieszanej wiekowo. Dyrektor placówki, planując liczbę oddziałów na dany rok szkolny, musi uwzględnić ten limit już na etapie rekrutacji.
W praktyce oznacza to, że jeśli do przedszkola zgłosi się więcej chętnych dzieci niż wynosi limit pomnożony przez liczbę dostępnych sal, część kandydatów trafia na listę rezerwową. Samorządy, jako organy prowadzące przedszkola publiczne, są zobowiązane zapewnić miejsce każdemu dziecku uprawnionemu do wychowania przedszkolnego, dlatego przekroczenie limitu bywa czasem konieczne.
Czy limit 25 dzieci można przekroczyć
Przepisy dopuszczają w wyjątkowych sytuacjach zwiększenie liczby dzieci w oddziale ponad standardowy limit, jednak wymaga to zgody organu prowadzącego przedszkole oraz zachowania odpowiednich warunków lokalowych i sanitarnych. Najczęściej dotyczy to sytuacji, gdy dziecko już przyjęte do grupy zostaje objęte odroczeniem obowiązku szkolnego i wraca do przedszkola, mimo że oddział formalnie osiągnął już limit miejsc.
Zwiększenie liczebności grupy nie może jednak odbywać się w sposób dowolny. Dyrektor musi wykazać, że sala spełnia normy metrażu przypadającego na jedno dziecko, a warunki bezpieczeństwa i higieny pracy nie zostaną naruszone. W praktyce takie decyzje podejmowane są indywidualnie i zwykle dotyczą pojedynczych, dodatkowych dzieci, a nie masowego powiększania oddziałów.
Grupy łączone a liczba dzieci
Grupy łączone, czyli oddziały skupiające dzieci w różnym wieku, na przykład trzylatki razem z czterolatkami, są w polskich przedszkolach powszechnym rozwiązaniem, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach. Wbrew intuicji, przepisy nie przewidują dla takich grup odrębnego, niższego limitu liczby dzieci. Obowiązuje ten sam pułap 25 osób co w grupach jednorodnych wiekowo.
Decyzja o utworzeniu grupy łączonej wynika najczęściej z liczby zgłoszeń w danym roczniku oraz z możliwości organizacyjnych placówki. Nauczyciele pracujący z grupami łączonymi muszą różnicować metody pracy tak, aby odpowiadały jednocześnie potrzebom młodszych i starszych dzieci, mimo że formalna liczebność oddziału pozostaje identyczna jak w grupach jednowiekowych.
Oddziały integracyjne – niższy limit dzieci
Oddziały integracyjne tworzone są po to, aby dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi mogły uczyć się razem z rówieśnikami rozwijającymi się typowo. Ze względu na dodatkowe potrzeby części wychowanków, limit liczebności takiej grupy jest wyraźnie niższy niż w oddziale ogólnodostępnym i wynosi zazwyczaj do 20 dzieci.
W ramach tego limitu przepisy określają też maksymalną liczbę dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, którą zwykle ustala się na poziomie do 5 osób w jednej grupie. Taka konstrukcja ma zapewnić, że nauczyciel prowadzący i nauczyciel wspomagający będą w stanie zapewnić odpowiednią uwagę każdemu dziecku, niezależnie od jego indywidualnych potrzeb rozwojowych.
Oddziały specjalne – najniższe limity liczebności
W oddziałach specjalnych, przeznaczonych dla dzieci z określonymi rodzajami niepełnosprawności, limity liczebności są znacznie niższe niż w oddziałach integracyjnych. W praktyce oznacza to grupy liczące zwykle od kilku do kilkunastu dzieci, a w przypadku niepełnosprawności sprzężonych lub spektrum autyzmu limity bywają jeszcze bardziej zawężone, nierzadko do zaledwie kilku wychowanków.
Tak niska liczebność wynika z charakteru pracy z dziećmi wymagającymi intensywnego, zindywidualizowanego wsparcia terapeutycznego i edukacyjnego. W tego typu oddziałach kluczowe znaczenie ma nie tylko liczba dzieci, lecz także obecność specjalistów, takich jak pedagog specjalny, logopeda czy psycholog, którzy wspierają pracę nauczyciela prowadzącego.
Dzieci z orzeczeniem w grupie ogólnodostępnej
Obecność dziecka z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego w zwykłej grupie ogólnodostępnej, a nie integracyjnej, również wpływa na organizację oddziału, choć w innym zakresie niż w przypadku formalnych oddziałów integracyjnych. Placówka musi wówczas zapewnić dodatkowe wsparcie, na przykład w postaci nauczyciela współorganizującego kształcenie, nawet jeśli liczba dzieci w grupie formalnie mieści się w standardowym limicie.
Dyrektor przedszkola, planując organizację takiej grupy, powinien wziąć pod uwagę zalecenia zawarte w orzeczeniu poradni psychologiczno-pedagogicznej. W praktyce oznacza to często decyzję o nieco mniejszej liczbie dzieci w grupie niż maksymalny dopuszczalny limit, aby zapewnić realną możliwość udzielenia wsparcia dziecku ze specjalnymi potrzebami.
Liczba dzieci a metraż sali przedszkolnej
Liczba dzieci w oddziale przedszkolnym jest ściśle powiązana z wymaganiami dotyczącymi powierzchni sali, w której grupa przebywa na co dzień. Przepisy sanitarne określają minimalną liczbę metrów kwadratowych przypadających na jedno dziecko, co oznacza, że sama chęć zwiększenia liczebności grupy nie wystarczy, jeśli sala nie spełnia odpowiednich norm powierzchniowych.
W praktyce dyrektorzy przedszkoli, planując liczbę dzieci w danym oddziale, muszą uwzględnić nie tylko formalny limit liczbowy, ale też realne warunki lokalowe, w tym możliwość swobodnego poruszania się dzieci, organizacji zabaw oraz odpoczynku. Zbyt ciasna sala, nawet przy formalnie dopuszczalnej liczbie dzieci, może zostać zakwestionowana podczas kontroli sanitarnej.
Liczba dzieci a liczba nauczycieli i personelu
Wraz z liczbą dzieci w grupie przedszkolnej rośnie zapotrzebowanie na odpowiednią obsadę kadrową. W standardowym oddziale ogólnodostępnym za organizację pracy odpowiada zwykle jeden nauczyciel wychowania przedszkolnego, choć w wielu placówkach, szczególnie przy większych grupach, zatrudniana jest dodatkowo pomoc nauczyciela lub woźna oddziałowa wspierająca opiekę nad dziećmi.
W oddziałach integracyjnych i specjalnych, ze względu na niższy limit liczby dzieci, obowiązkowo zatrudniany jest dodatkowo nauczyciel wspomagający lub pedagog specjalny. Taka konstrukcja przekłada się bezpośrednio na jakość indywidualnego kontaktu nauczyciela z dzieckiem, co jest jednym z głównych argumentów przywoływanych w dyskusji o obniżaniu ogólnych limitów liczebności grup.
Przedszkola publiczne a niepubliczne
Limity liczby dzieci w grupie przedszkolnej obowiązują zarówno przedszkola publiczne, jak i niepubliczne, jeśli te ostatnie działają na podstawie wpisu do ewidencji i realizują podstawę programową wychowania przedszkolnego. Oznacza to, że prywatne przedszkole nie może dowolnie zwiększać liczby dzieci w oddziale ponad limity określone w rozporządzeniu, niezależnie od tego, ile miejsca fizycznie posiada.
Różnice między placówkami publicznymi a niepublicznymi dotyczą raczej organizacji finansowania i rekrutacji niż samych limitów liczebności grup. Prywatne przedszkole, chcące zwiększyć liczbę miejsc w danym oddziale ponad dotychczasowy poziom, musi zwykle wystąpić o odpowiednią zgodę i wykazać spełnienie wymogów lokalowych oraz sanitarnych, podobnie jak placówka publiczna.
Żłobek a przedszkole – różnice w limitach
Choć żłobek i przedszkole bywają mylone, zwłaszcza przez rodziców najmłodszych dzieci, rządzą się odrębnymi przepisami dotyczącymi liczebności grup. W żłobku, przeznaczonym dla dzieci do lat 3, limity liczby dzieci przypadających na jednego opiekuna są znacznie niższe niż w przedszkolu, co wynika z odmiennych potrzeb rozwojowych i opiekuńczych najmłodszych.
Przedszkole obejmuje dzieci od 3 do 6 lat i podlega przepisom oświatowym, a nie przepisom o opiece nad dziećmi do lat 3. Dlatego liczba dzieci przypadająca na jednego nauczyciela w przedszkolu, choć wciąż istotna dla jakości opieki, jest regulowana inaczej niż relacja liczby dzieci do liczby opiekunów w żłobku czy klubie dziecięcym.
Proponowane zmiany przepisów – limit 18 dzieci
Na początku 2026 roku do Sejmu trafił poselski projekt ustawy, który zakłada ustawowe wprowadzenie maksymalnego limitu 18 dzieci w oddziale przedszkolnym. Projekt przewiduje też zmianę zasad finansowania placówek, tak aby system premiował mniejsze, a nie jak dotychczas możliwie liczne oddziały. Zgodnie z propozycją nowe zasady finansowania miałyby zacząć obowiązywać od 2027 roku, a sam limit liczebności grup dopiero od 2028 roku.
Autorzy projektu podkreślają, że obecnie maksymalna liczba dzieci w oddziale wynika z rozporządzenia, a nie z ustawy, co ich zdaniem osłabia trwałość i rangę tej regulacji. Proponowane rozwiązania mają być odpowiedzią na trwający w Polsce niż demograficzny, który już teraz prowadzi do zamykania części publicznych przedszkoli w mniejszych ośrodkach.
Argumenty za zmniejszeniem liczebności grup
Zwolennicy obniżenia limitu liczby dzieci w grupie przedszkolnej powołują się przede wszystkim na jakość opieki i edukacji. Mniejsza grupa oznacza więcej czasu i uwagi, jaką nauczyciel może poświęcić każdemu dziecku indywidualnie, co ma szczególne znaczenie w okresie intensywnego rozwoju mowy, emocji i umiejętności społecznych u dzieci w wieku przedszkolnym.
Wśród argumentów pojawiają się również te dotyczące komfortu i dobrostanu dzieci w licznych oddziałach.
- Mniejsze grupy sprzyjają lepszej regulacji emocji i ograniczają poziom nadmiernej stymulacji.
- Nauczycielowi łatwiej jest zauważyć wczesne sygnały trudności rozwojowych u konkretnego dziecka.
- Spadająca liczba urodzeń w Polsce daje realną możliwość zmniejszenia liczebności grup bez dodatkowych kosztów kadrowych.
Zwolennicy zmian podkreślają też, że obecny model finansowania, oparty głównie na liczbie dzieci w oddziale, w praktyce zachęca placówki do utrzymywania możliwie licznych grup, nawet kosztem komfortu pracy nauczycieli.
Argumenty przeciwników i wątpliwości samorządów
Nie wszyscy przedstawiciele oświaty popierają wprowadzenie ustawowego limitu 18 dzieci w grupie. Samorządy, jako organy prowadzące większość publicznych przedszkoli, zwracają uwagę na koszty organizacyjne związane z koniecznością tworzenia dodatkowych oddziałów przy tej samej liczbie dzieci w danej miejscowości, co przy obecnym systemie finansowania mogłoby oznaczać wzrost wydatków bez proporcjonalnego zwiększenia subwencji.
Pojawiają się też wątpliwości dotyczące dostępności kadry. Zmniejszenie liczebności grup przy zachowaniu tej samej liczby dzieci w systemie oznacza konieczność zatrudnienia większej liczby nauczycieli wychowania przedszkolnego, a rynek pracy w oświacie w wielu regionach już teraz zmaga się z brakami kadrowymi, szczególnie w mniejszych miejscowościach i na terenach wiejskich.
Jak liczba dzieci w grupie wpływa na jakość edukacji
Badania i obserwacje pedagogiczne wskazują, że liczba dzieci w grupie przedszkolnej ma bezpośredni wpływ na jakość interakcji między nauczycielem a wychowankami. W mniej licznych oddziałach nauczyciel częściej angażuje się w indywidualne rozmowy, łatwiej reaguje na konflikty rówieśnicze i ma więcej możliwości obserwacji rozwoju każdego dziecka z osobna.
W bardzo licznych grupach, zbliżonych do górnego limitu 25 dzieci, nauczyciel siłą rzeczy większość czasu poświęca na organizację i utrzymanie porządku, co ogranicza czas przeznaczony na pracę rozwojową z pojedynczymi dziećmi. Nie oznacza to jednak automatycznie niższej jakości edukacji, ponieważ istotne znaczenie ma również doświadczenie nauczyciela, wsparcie dodatkowego personelu oraz organizacja pracy w danej placówce.
Co robić, gdy grupa jest przepełniona
Rodzice, którzy zauważą, że grupa ich dziecka wydaje się liczyć więcej dzieci niż dopuszczalny limit, mogą zwrócić się bezpośrednio do dyrektora przedszkola z prośbą o wyjaśnienie zasad organizacji oddziału. Dyrektor ma obowiązek udzielić informacji o liczbie dzieci przypisanych do danej grupy oraz o podstawie prawnej ewentualnego zwiększenia limitu.
Jeśli wyjaśnienia dyrektora budzą wątpliwości, kolejnym krokiem może być kontakt z organem prowadzącym przedszkole, czyli zwykle gminą, lub zgłoszenie sprawy do kuratorium oświaty sprawującego nadzór pedagogiczny nad placówką. Kuratorium ma prawo skontrolować, czy przedszkole przestrzega obowiązujących norm liczebności oddziałów oraz warunków lokalowych.
Najczęstsze pytania rodziców o liczebność grup
Wielu rodziców, zwłaszcza na etapie rekrutacji, zastanawia się, czy liczba dzieci w grupie jest z góry ustalona i czy może się zmieniać w trakcie roku szkolnego. Odpowiedź brzmi: co do zasady liczba dzieci w oddziale jest ustalana na początku roku szkolnego, ale może ulec niewielkiej zmianie, jeśli pojawi się dziecko odroczone lub nowo przyjęte w trakcie roku.
Czy liczba dzieci różni się w zależności od wieku grupy
Przepisy nie różnicują limitu liczby dzieci w zależności od wieku wychowanków w oddziale ogólnodostępnym. Zarówno grupa trzylatków, jak i grupa sześciolatków podlega temu samemu maksymalnemu limitowi 25 dzieci, o ile nie jest to oddział integracyjny lub specjalny.
Czy dziecko z alergią lub przewlekłą chorobą wpływa na limit grupy
Samo posiadanie przez dziecko alergii pokarmowej lub choroby przewlekłej nie zmienia formalnego limitu liczby dzieci w grupie ogólnodostępnej, o ile dziecko nie posiada orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Placówka powinna jednak zapewnić odpowiednią organizację opieki, na przykład w zakresie diety czy podawania leków.
Podsumowanie
Liczba dzieci w grupie przedszkolnej jest ściśle regulowana przepisami wykonawczymi i wynosi standardowo do 25 osób w oddziale ogólnodostępnym, mniej w oddziałach integracyjnych i jeszcze mniej w oddziałach specjalnych. Na wysokość limitu wpływają dodatkowo warunki lokalowe, obecność dzieci z orzeczeniami oraz decyzje organu prowadzącego. W 2026 roku trwa dyskusja nad ustawowym obniżeniem tego progu do 18 dzieci, choć zmiana ta pozostaje na razie w fazie projektu i nie obowiązuje w obecnym stanie prawnym.
