Czym jest intercyza
Intercyza to potoczna nazwa umowy majątkowej małżeńskiej, którą regulują przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W języku prawnym dokument ten nie nosi nazwy „intercyza", lecz „małżeńska umowa majątkowa" lub „umowa majątkowa małżeńska". Mimo to określenie intercyza jest powszechnie stosowane i rozumiane zarówno przez prawników, jak i osoby nieposiadające wykształcenia prawniczego.
Intercyza pozwala przyszłym małżonkom lub małżonkom już pozostającym w związku małżeńskim na uregulowanie zasad zarządzania majątkiem w sposób odmienny od tego, który przewiduje ustawa. Bez zawarcia takiej umowy między małżonkami z chwilą zawarcia małżeństwa automatycznie powstaje ustrój wspólności majątkowej. Intercyza daje możliwość modyfikacji tego ustroju albo całkowitego jego wyłączenia.
Warto podkreślić, że intercyza nie jest dokumentem skierowanym wyłącznie do par zamożnych lub obracających dużym kapitałem. Coraz częściej sięgają po nią osoby prowadzące działalność gospodarczą, osoby posiadające zadłużenie przed ślubem, a także małżonkowie chcący po prostu precyzyjnie określić swoje prawa i obowiązki majątkowe.
Krótka historia intercyzy
Umowy majątkowe między małżonkami mają długą historię sięgającą starożytności. W prawie rzymskim istniały szczegółowe regulacje dotyczące posagu i zarządzania majątkiem kobiety po zawarciu małżeństwa. W dawnej Polsce, zwłaszcza wśród szlachty, spisywanie intercyz przed zawarciem małżeństwa było praktyką powszechną i prestiżową. Regulowały one nie tylko majątek, ale też kwestie posagowe i wiana.
Współczesne polskie prawo rodzinne kształtowało się po II wojnie światowej, a obowiązujący Kodeks rodzinny i opiekuńczy pochodzi z 1964 roku. Przez dekady był wielokrotnie nowelizowany, a przepisy dotyczące małżeńskich umów majątkowych dostosowywano do zmieniających się realiów społecznych i gospodarczych. Istotna reforma nastąpiła w 2004 roku, kiedy rozszerzono katalog ustrojów majątkowych, jakie małżonkowie mogą wybierać.
Podstawa prawna intercyzy w Polsce
Małżeńskie umowy majątkowe są regulowane przede wszystkim w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, w artykułach od 47 do 54. To właśnie te przepisy określają, kto może zawrzeć intercyzę, w jakiej formie należy to zrobić oraz jakie są konsekwencje prawne takiej umowy.
Zgodnie z art. 47 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków. Przepis ten wskazuje więc zarówno formę, jak i rodzaje ustrojów, które można ustanowić.
Warto wiedzieć, że intercyza jako akt notarialny podlega przepisom Prawa o notariacie. Notariusz ma obowiązek pouczyć strony o treści i skutkach dokumentu, co stanowi dodatkową gwarancję świadomego podjęcia decyzji przez przyszłych lub obecnych małżonków.
Kto może zawrzeć intercyzę
Intercyzę mogą zawrzeć narzeczeni, czyli osoby planujące zawarcie małżeństwa, a także małżonkowie, którzy już pozostają w związku małżeńskim. W przypadku narzeczonych umowa wchodzi w życie z chwilą zawarcia małżeństwa – jeżeli do ślubu nie dojdzie, intercyza nie wywołuje żadnych skutków prawnych.
Małżonkowie mogą zawrzeć intercyzę w każdym momencie trwania małżeństwa. Nie ma żadnego terminu zawitego ani ograniczeń czasowych w tym zakresie. Co więcej, umowę majątkową można zmieniać wielokrotnie – jeżeli okoliczności życiowe ulegną zmianie, możliwe jest zawarcie nowej intercyzy, która zastąpi poprzednią.
Zdolność do zawarcia intercyzy jest związana z posiadaniem pełnej zdolności do czynności prawnych. Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie nie może zawrzeć intercyzy samodzielnie. W przypadku ubezwłasnowolnienia częściowego wymagana jest zgoda kuratora. Wyjątkowo, za zezwoleniem sądu, intercyzę może zawrzeć osoba, która ukończyła szesnaście lat i uzyska zgodę na zawarcie małżeństwa.
Forma intercyzy – akt notarialny
Intercyza musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Jest to wymóg bezwzględny – niezachowanie tej formy skutkuje nieważnością umowy. Nie wystarczy zwykła forma pisemna ani forma pisemna z podpisami notarialnie poświadczonymi.
Wizyta u notariusza wiąże się z koniecznością okazania dokumentów tożsamości, a w przypadku narzeczonych – dokumentów potwierdzających tożsamość oraz zamiar zawarcia małżeństwa. Notariusz sporządza projekt umowy lub przyjmuje projekt przygotowany przez strony, a następnie odczytuje go i objaśnia jego treść. Obie strony składają podpisy, a notariusz poświadcza autentyczność dokumentu.
Koszt sporządzenia intercyzy u notariusza zależy od wartości majątku objętego umową. Taksa notarialna jest regulowana przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynosi od kilkuset do kilku tysięcy złotych w zależności od stopnia skomplikowania umowy i wartości przedmiotu. Do wynagrodzenia notariusza należy doliczyć podatek VAT oraz opłaty za odpisy aktu.
Rodzaje ustrojów majątkowych w intercyzie
Polskie prawo przewiduje kilka rodzajów ustrojów majątkowych, które małżonkowie mogą wybrać, zawierając intercyzę. Każdy z nich charakteryzuje się odmiennymi zasadami zarządzania majątkiem i różnym stopniem ochrony interesów każdego z małżonków.
Rozszerzenie wspólności majątkowej
Małżonkowie mogą rozszerzyć zakres wspólności majątkowej w stosunku do ustroju ustawowego. Oznacza to, że do majątku wspólnego włączone zostaną składniki, które normalnie stanowiłyby majątek osobisty jednego z małżonków – na przykład przedmioty nabyte przed zawarciem małżeństwa, darowizny czy spadki.
Rozszerzenie wspólności bywa korzystne w sytuacjach, gdy jeden z małżonków przed ślubem zgromadził znaczny majątek i oboje partnerzy chcą, aby stanowił on ich wspólny dorobek. Warto jednak pamiętać, że rozszerzenie wspólności wiąże się też z rozszerzeniem odpowiedzialności – wspólnym majątkiem można odpowiadać za zobowiązania zaciągnięte przez każdego z małżonków w zakresie objętym wspólnością.
Ograniczenie wspólności majątkowej
Ograniczenie wspólności pozwala małżonkom na wyłączenie z majątku wspólnego określonych kategorii składników. Mogą to być na przykład przyszłe dochody z działalności gospodarczej, nieruchomości nabywane w trakcie małżeństwa lub inne precyzyjnie zdefiniowane składniki.
Ograniczenie wspólności jest rozwiązaniem elastycznym – pozwala zachować część majątku we wspólnocie, a część wyłączyć. Bywa stosowane przez osoby prowadzące działalność gospodarczą, które chcą chronić majątek rodzinny przed ryzykiem związanym z ewentualną niewypłacalnością firmy.
Rozdzielność majątkowa
Rozdzielność majątkowa to ustrój, w którym każdy z małżonków zachowuje wyłączne prawo do majątku nabytego zarówno przed zawarciem małżeństwa, jak i w jego trakcie. Nie powstaje żaden majątek wspólny – każdy zarządza swoim majątkiem samodzielnie i odpowiada za swoje zobowiązania wyłącznie własnym majątkiem.
Rozdzielność majątkowa jest najczęściej wybieranym ustrojem w ramach intercyzy w Polsce. Cenią ją zwłaszcza przedsiębiorcy, osoby posiadające długi, a także partnerzy wchodzący w kolejne związki i chcący chronić interesy dzieci z poprzednich małżeństw. Rozdzielność nie wyklucza wspólnych inwestycji – małżonkowie mogą nadal nabywać rzeczy na współwłasność, jednak odbywa się to na zasadach ogólnych, a nie jako ustrój majątkowy małżeński.
Rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków
Jest to ustrój pośredni, łączący cechy rozdzielności majątkowej z elementem wyrównania przy ustaniu małżeństwa. W trakcie trwania małżeństwa każdy z małżonków zarządza swoim majątkiem samodzielnie, tak jak przy rozdzielności. Jednak w chwili ustania małżeństwa – wskutek śmierci lub rozwodu – małżonek, który zgromadził mniejszy dorobek, może żądać wyrównania od drugiego małżonka.
Ten ustrój chroni małżonka, który poświęcił karierę zawodową na rzecz rodziny lub prowadzenia domu. Zapewnia mu udział w ekonomicznych korzyściach małżeństwa, mimo że formalnie przez cały czas trwania związku nie był współwłaścicielem majątku drugiej strony. W Polsce rozdzielność z wyrównaniem dorobków jest rzadziej wybierana niż prosta rozdzielność, jednak jej popularność stopniowo rośnie.
Intercyza a ustawowa wspólność majątkowa
Aby zrozumieć znaczenie intercyzy, warto dobrze poznać ustawowy ustrój majątkowy, od którego intercyza pozwala odstąpić. Ustawowa wspólność majątkowa powstaje automatycznie z chwilą zawarcia małżeństwa i trwa do jego ustania lub zmiany ustroju.
W ramach wspólności ustawowej wyróżnia się majątek wspólny i majątki osobiste każdego z małżonków. Do majątku wspólnego wchodzą przede wszystkim: pobrane wynagrodzenia za pracę, dochody z działalności zarobkowej, środki zgromadzone na rachunkach OFE i PPK, a także przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania małżeństwa.
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą natomiast przedmioty nabyte przed ślubem, odziedziczone lub otrzymane w darowiźnie, a także przedmioty służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego małżonka. Ustrój wspólności daje małżonkom szerokie prawa do wspólnego majątku, ale jednocześnie ogranicza swobodę dysponowania nim – czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu wymagają zgody drugiego małżonka.
Intercyza przed ślubem a intercyza po ślubie
Intercyzę można zawrzeć zarówno przed ślubem, jak i w trakcie trwania małżeństwa. Oba rozwiązania są prawnie równorzędne, choć różnią się momentem wejścia w życie i praktycznymi konsekwencjami.
Intercyza zawarta przed ślubem wchodzi w życie z chwilą zawarcia związku małżeńskiego. Oznacza to, że małżeństwo od samego początku funkcjonuje w wybranym ustroju, bez okresu przejściowego. Para może spokojnie omówić warunki umowy bez presji czasu, a notariusz ma czas na rzetelne wyjaśnienie wszystkich konsekwencji.
Intercyza zawarta w trakcie małżeństwa zmienia ustrój majątkowy na przyszłość. Składniki majątku nabyte wcześniej pozostają w majątku wspólnym lub osobistym zgodnie z poprzednimi zasadami, chyba że umowa wyraźnie stanowi inaczej. Nowe przepisy pozwalają małżonkom na włączenie do umowy postanowień dotyczących składników majątku już istniejących, co daje duże pole do elastycznego kształtowania stosunków majątkowych.
Skutki intercyzy wobec wierzycieli
Intercyza wywiera skutki nie tylko między małżonkami, ale może mieć istotne znaczenie dla wierzycieli jednego z nich. Kwestia ta jest bardzo ważna, szczególnie dla osób prowadzących działalność gospodarczą lub posiadających zobowiązania finansowe.
Zgodnie z przepisami, małżonek może powoływać się na intercyzę wobec wierzyciela tylko wtedy, gdy wierzyciel wiedział o jej zawarciu i treści w chwili powstania wierzytelności. Oznacza to, że jeżeli ktoś zawarł umowę z jednym z małżonków, nie wiedząc o intercyzie, może egzekwować swoją wierzytelność z majątku, który bez intercyzy byłby majątkiem wspólnym.
Z tego względu w obrocie gospodarczym przyjęło się, że przedsiębiorcy informują kontrahentów i banki o zawarciu intercyzy. Warto też wiedzieć, że intercyza zawarta krótko przed zaciągnięciem zobowiązania może być przez sąd uznana za bezskuteczną, jeśli miała na celu pokrzywdzenie wierzyciela. Prawo chroni wierzycieli przed działaniami zmierzającymi do ukrycia majątku.
Intercyza a kredyt hipoteczny
Intercyza ma istotne znaczenie w kontekście zaciągania kredytów hipotecznych. Banki przed udzieleniem kredytu badają zdolność kredytową wnioskodawców, a ustrój majątkowy małżonków wpływa na tę ocenę.
Małżonkowie w ustroju rozdzielności majątkowej mogą ubiegać się o kredyt wspólnie albo każde z nich osobno. Przy wspólnym wniosku bank bierze pod uwagę łączne dochody i zobowiązania obojga wnioskodawców. Przy wniosku indywidualnym ocenie podlega wyłącznie majątek i dochody jednego małżonka.
Rozdzielność majątkowa sprawia też, że w przypadku problemów ze spłatą kredytu bank może egzekwować należność wyłącznie z majątku małżonka, który zaciągnął zobowiązanie. Majątek drugiego małżonka jest wówczas co do zasady chroniony. To jeden z praktycznych powodów, dla których intercyza bywa zawierana właśnie przed zaciągnięciem dużego kredytu.
Intercyza a działalność gospodarcza
Prowadzenie działalności gospodarczej to jeden z najczęstszych powodów, dla których pary decydują się na zawarcie intercyzy. Ryzyko związane z prowadzeniem firmy, możliwość pojawienia się długów czy egzekucji komorniczej skłania wielu przedsiębiorców do ochrony majątku rodzinnego.
Dzięki intercyzie opartej na rozdzielności majątkowej majątek małżonka nieprowadzącego działalności może być efektywnie chroniony przed wierzycielami firmy. Nawet jeśli przedsiębiorstwo popadnie w długi, wierzyciele co do zasady nie będą mogli sięgać po majątek stanowiący własność drugiego małżonka.
Warto jednak podkreślić, że intercyza nie chroni przed wszystkimi roszczeniami. Jeżeli małżonek przedsiębiorcy zaciągnął zobowiązanie wspólnie z nim, wyraził zgodę na zaciągnięcie długu lub korzystał ze środków z działalności, może ponosić odpowiedzialność niezależnie od treści intercyzy. Ochrona ma więc swoje granice i nie powinna być traktowana jako absolutna tarcza.
Intercyza a dziedziczenie i spadek
Intercyza ma wpływ na zasady dziedziczenia tylko w ograniczonym zakresie. Sama intercyza nie zmienia praw spadkowych – nie można jej użyć do wydziedziczenia małżonka ani pozbawienia go zachowku. Te kwestie regulują odrębne przepisy prawa spadkowego.
Jednak pośrednio intercyza wpływa na to, co wchodzi w skład masy spadkowej. Przy rozdzielności majątkowej każdy z małżonków dysponuje wyłącznie własnym majątkiem, zatem po jego śmierci do spadkobierców przechodzi tylko ten majątek. Przy wspólności ustawowej po śmierci jednego z małżonków dochodzi najpierw do podziału majątku wspólnego – połowa przypada żyjącemu małżonkowi, a druga połowa wchodzi w skład spadku.
W przypadku intercyzy przewidującej rozdzielność z wyrównaniem dorobków śmierć jednego z małżonków może uruchomić roszczenie o wyrównanie. Kwestie te bywają skomplikowane i warto skonsultować je z notariuszem lub adwokatem jeszcze przed zawarciem umowy.
Zmiana i rozwiązanie intercyzy
Intercyza nie jest dokumentem nieodwołalnym. Małżonkowie mogą ją zmienić lub rozwiązać w każdym momencie trwania małżeństwa, zawierając nową umowę w formie aktu notarialnego. Każda zmiana wymaga zgody obu stron – nie można jednostronnie zmodyfikować treści umowy.
Po rozwiązaniu intercyzy między małżonkami automatycznie odradza się ustawowy ustrój wspólności majątkowej, jeżeli umowa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że majątek nabyty po rozwiązaniu intercyzy będzie wchodził do majątku wspólnego. Składniki nabyte w czasie obowiązywania intercyzy pozostają jednak według zasad wynikających z tej umowy.
Intercyza wygasa też automatycznie z chwilą ustania małżeństwa – zarówno wskutek śmierci jednego z małżonków, jak i orzeczenia rozwodu. Po ustaniu małżeństwa dawni małżonkowie mają niezależne majątki osobiste ukształtowane zgodnie z zasadami stosowanego przez nich ustroju.
Intercyza a separacja i rozwód
Przy orzekaniu separacji lub rozwodu sąd nie zajmuje się z urzędu sprawami majątkowymi małżonków. Podział majątku wspólnego odbywa się odrębnie – w drodze umowy lub postępowania sądowego. Intercyza ma tu duże znaczenie praktyczne.
Jeżeli małżonkowie przez cały czas trwali w rozdzielności majątkowej, kwestia podziału majątku przy rozwodzie jest znacznie prostsza. Każde z nich dysponuje własnym majątkiem i nie ma potrzeby przeprowadzania długotrwałego postępowania o podział majątku wspólnego. To jeden z argumentów przemawiających za intercyzą w związkach, w których każde z partnerów ma własne, niezależne życie zawodowe i finansowe.
Przy rozdzielności z wyrównaniem dorobków zakończenie małżeństwa uruchamia mechanizm wyrównania. Małżonek, który zgromadził mniejszy dorobek, może dochodzić odpowiedniej kwoty od drugiego małżonka. Obliczenie dorobku i ustalenie wysokości wyrównania może być skomplikowane, dlatego warto zawrzeć w intercyzie precyzyjne postanowienia regulujące te kwestie.
Sądowe ustanowienie rozdzielności majątkowej
Poza intercyzą zawartą dobrowolnie przed notariuszem istnieje jeszcze jeden sposób ustanowienia rozdzielności majątkowej – droga sądowa. Każdy z małżonków może z ważnych powodów żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej.
Jako ważne powody orzecznictwo i doktryna wskazują przede wszystkim: trwonienie majątku przez jednego z małżonków, alkoholizm lub inne uzależnienia, długotrwałą separację faktyczną, zaciąganie długów bez wiedzy drugiego małżonka czy prowadzenie działalności finansowej w sposób zagrażający interesom rodziny.
Sądowe ustanowienie rozdzielności majątkowej jest rozwiązaniem dla małżonków, którzy nie mogą dojść do porozumienia w kwestiach majątkowych, a jeden z nich naraża wspólny majątek na uszczerbek. Rozdzielność orzeczona przez sąd wywołuje skutki od daty wskazanej w wyroku, którą może być nawet data poprzedzająca wytoczenie powództwa.
Intercyza a ochrona majątku dzieci
Intercyza bywa instrumentem ochrony interesów dzieci z poprzednich związków. Osoba wchodząca w nowe małżeństwo, posiadająca majątek nabyty wcześniej lub odziedziczony, może chcieć zagwarantować, że majątek ten w razie jej śmierci trafi do jej dzieci, a nie do nowego małżonka lub jego rodziny.
Rozdzielność majątkowa sprzyja temu celowi, choć nie rozwiązuje wszystkich kwestii. Majątek osobisty jednego małżonka nie wchodzi do majątku wspólnego, więc po jego śmierci dziedziczyć go będą spadkobiercy zgodnie z ustawą lub testamentem – w tym dzieci z poprzednich związków. Testament sporządzony obok intercyzy pozwala kompleksowo zaplanować przekazanie majątku.
Warto mieć świadomość, że nawet przy intercyzie małżonek jest ustawowym spadkobiercą i przysługuje mu zachowek. Wydziedziczenie małżonka jest możliwe jedynie w ściśle określonych przez prawo przypadkach i wymaga wyraźnego wskazania przyczyny w testamencie.
Intercyza a zobowiązania podatkowe
Intercyza może mieć znaczenie w kontekście zobowiązań podatkowych. W polskim prawie podatkowym małżonkowie mają możliwość wspólnego rozliczenia podatku dochodowego, co bywa korzystne, gdy jeden z nich osiąga znacznie wyższe dochody.
Przy rozdzielności majątkowej prawo do wspólnego rozliczenia co do zasady jest zachowane – intercyza nie pozbawia małżonków tej możliwości. Jednak w praktyce, jeżeli każde z małżonków prowadzi odrębną działalność i rozdziela majątek, bardziej racjonalne może być odrębne rozliczanie.
Warto też pamiętać, że intercyza nie zwalnia z obowiązku podatkowego wynikającego z czynności dokonywanych między małżonkami. Na przykład darowizna między małżonkami podlega przepisom o podatku od spadków i darowizn, choć objęta jest zwolnieniem przy spełnieniu określonych warunków.
Kiedy warto rozważyć zawarcie intercyzy
Istnieje kilka sytuacji życiowych, w których zawarcie intercyzy jest szczególnie uzasadnione. Nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, czy intercyza jest potrzebna – zależy to od indywidualnej sytuacji każdej pary.
Intercyzę warto rozważyć przede wszystkim wtedy, gdy jedno lub oboje narzeczonych prowadzi działalność gospodarczą i chce chronić majątek rodzinny przed ryzykiem zawodowym. Jest ona też wskazana, gdy jedno z partnerów wchodzi do związku z długami – rozdzielność majątkowa chroni drugiego małżonka przed odpowiedzialnością za cudze zobowiązania zaciągnięte przed ślubem.
Pary, w których każde z partnerów dysponuje znacznym majątkiem nabytym przed ślubem, często wybierają intercyzę, by jasno określić, co należy do kogo. Osoby wchodzące w kolejne małżeństwo i posiadające dzieci z poprzednich związków mogą za pomocą intercyzy chronić interesy tych dzieci. Wreszcie, intercyza bywa zawierana po prostu ze względu na transparentność i chęć jasnego uregulowania spraw finansowych w związku.
Mity i nieporozumienia dotyczące intercyzy
Wokół intercyzy narosło wiele mitów, które mogą zniechęcać pary do jej zawarcia lub dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Warto obalić kilka najczęstszych przekonań.
Powszechny mit głosi, że intercyza jest wyrazem braku zaufania w związku. Tymczasem rozmowa o finansach i świadome uregulowanie spraw majątkowych może być przejawem dojrzałości i wzajemnego szacunku. Intercyza nie przesądza o losach małżeństwa – jest jedynie narzędziem prawnym regulującym określony obszar życia.
Kolejny mit to przekonanie, że intercyza całkowicie chroni przed długami drugiego małżonka. Jak wspomniano wcześniej, ochrona ma swoje granice – nie działa wobec wierzycieli, którzy nie wiedzieli o intercyzie, ani wobec zobowiązań zaciągniętych wspólnie.
Nieporozumieniem jest też przeświadczenie, że intercyza jest dokumentem niezmiennym. W rzeczywistości można ją modyfikować wielokrotnie, dostosowując do zmieniających się okoliczności życiowych. Elastyczność intercyzy jest jedną z jej istotnych zalet.
Jak przygotować się do wizyty u notariusza
Zawarcie intercyzy wymaga pewnych przygotowań. Przed wizytą u notariusza warto przemyśleć i omówić z partnerem, jaki ustrój majątkowy chce się ustanowić i dlaczego. Pomocne może być sporządzenie wstępnej listy majątku każdego z partnerów oraz zobowiązań, jakie każde z nich wnosi do związku.
Na wizytę należy zabrać dokumenty tożsamości. Jeżeli umowa ma obejmować konkretne nieruchomości lub inne składniki majątkowe, warto przygotować odpowiednie dokumenty, takie jak odpisy z ksiąg wieczystych czy umowy zakupu. Notariusz pomoże sformułować treść umowy, jednak im lepiej strony wiedzą, czego chcą, tym sprawniej przebiegnie spotkanie.
Przed zawarciem intercyzy warto też skonsultować się z prawnikiem, zwłaszcza jeżeli sytuacja majątkowa jest skomplikowana. Adwokat lub radca prawny może wskazać potencjalne ryzyka i zaproponować rozwiązania, które najlepiej odpowiadają indywidualnym potrzebom pary.
Podsumowanie – intercyza jako świadoma decyzja
Intercyza jest instrumentem prawnym, który daje małżonkom lub narzeczonym realną możliwość kształtowania swojej sytuacji majątkowej zgodnie z własnym wyborem i potrzebami. Nie jest dokumentem zarezerwowanym dla osób zamożnych ani dowodem nieufności – jest wyrazem pragmatycznego podejścia do wspólnego życia.
Wybór ustroju majątkowego to decyzja, która może mieć daleko idące konsekwencje finansowe i prawne. Dlatego powinna być podejmowana świadomie, po dokładnym zapoznaniu się z obowiązującymi przepisami oraz po konsultacji z notariuszem lub prawnikiem. Kodeks rodzinny i opiekuńczy daje małżonkom szerokie możliwości – intercyza to jeden z najważniejszych instrumentów, które pozwalają z tych możliwości skorzystać.