Proces podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności ustawowej małżeńskiej jest jednym z najbardziej złożonych etapów wychodzenia z relacji prawnej między małżonkami. O ile kwestia nieruchomości zazwyczaj budzi największe emocje ze względu na swoją wartość, o tyle wycena ruchomości często staje się zarzewiem długotrwałych sporów, które mogą paraliżować postępowanie sądowe. Ruchomości to wszystkie przedmioty, które nie są nieruchomościami, a więc od samochodu, przez sprzęt RTV i AGD, aż po biżuterię, meble czy narzędzia pracy. Precyzyjne określenie ich wartości jest niezbędne, aby sąd lub strony w ugodzie mogły dokonać sprawiedliwych spłat lub dopłat, które zrównoważą udziały w majątku wspólnym. Właściwe podejście do tego zagadnienia wymaga zrozumienia nie tylko zasad rynkowych, ale przede wszystkim reguł prawnych rządzących polskim procesem cywilnym.
Znaczenie wyceny ruchomości w procesie podziału majątku wspólnego
Prawidłowe ustalenie wartości składników majątkowych stanowi fundament każdego sprawiedliwego podziału. Bez rzetelnej wyceny niemożliwe jest określenie całkowitej wartości masy majątkowej, a co za tym idzie, ustalenie wysokości ewentualnej spłaty na rzecz małżonka, który nie otrzymuje danego przedmiotu na własność. Ruchomości, choć pojedynczo mogą wydawać się mniej wartościowe niż dom czy mieszkanie, w swojej masie często stanowią znaczący odsetek wspólnego dorobku. Wycena ta nie służy jedynie celom statystycznym, lecz ma bezpośrednie przełożenie na realne przepływy pieniężne między stronami. Błędy na tym etapie mogą prowadzić do pokrzywdzenia jednej ze stron, co w konsekwencji często skutkuje wnoszeniem apelacji i przedłużaniem całego postępowania o kolejne lata.
Warto zauważyć, że wycena ruchomości w sprawach o podział majątku różni się od wyceny dokonywanej na potrzeby ubezpieczeniowe czy sprzedażowe. W kontekście prawnym musimy operować kategoriami, które są akceptowalne przez sąd i zgodne z wytycznymi Sądu Najwyższego. Kluczowe jest tutaj zachowanie obiektywizmu i oparcie się na danych, które można zweryfikować. Emocjonalne podejście do przedmiotów, takie jak przywiązanie do pamiątek czy chęć odwetu na byłym partnerze poprzez zawyżanie wartości przedmiotów mu pozostawionych, jest strategią krótkowzroczną i zazwyczaj kosztowną.
Definicja i zakres ruchomości podlegających podziałowi
W polskim systemie prawnym ruchomości definiuje się metodą negatywną, czyli są to wszystkie rzeczy, które nie są nieruchomościami. W praktyce podziału majątku oznacza to niezwykle szeroki katalog przedmiotów. Do najważniejszych kategorii należą pojazdy mechaniczne, takie jak samochody, motocykle, a nawet przyczepy czy łodzie. Kolejną grupę stanowi wyposażenie domu, w tym meble, dywany, oświetlenie oraz wszelkiego rodzaju sprzęt gospodarstwa domowego i elektronika. Nie można zapominać o przedmiotach osobistych o większej wartości, takich jak biżuteria, drogie zegarki czy futra, o ile zostały nabyte z majątku wspólnego.
Istotnym aspektem jest rozróżnienie, co faktycznie wchodzi w skład majątku wspólnego, a co stanowi majątek osobisty każdego z małżonków. Przedmioty nabyte przed ślubem, otrzymane w drodze darowizny lub spadku, zazwyczaj nie podlegają podziałowi, chyba że strony umówiły się inaczej lub nastąpiło ich tzw. surogowanie. W procesie wyceny należy zatem najpierw dokonać precyzyjnej inwentaryzacji i wyeliminować te składniki, które nie podlegają rozliczeniu. Dopiero tak przygotowana lista może stać się przedmiotem szacowania wartości rynkowej.
Rozróżnienie między wartością rynkową a wartością użytkową przedmiotów
Jednym z najczęstszych punktów spornych w sprawach o podział majątku jest mylenie wartości rynkowej z wartością użytkową lub sentymentalną. Wartość rynkowa to kwota, jaką można uzyskać za dany przedmiot przy sprzedaży w warunkach wolnej konkurencji, biorąc pod uwagę jego aktualny stan, wiek i stopień zużycia. Z kolei wartość użytkowa to korzyść, jaką przedmiot przynosi osobie go używającej. Często zdarza się, że pięcioletnia pralka ma dla właściciela dużą wartość użytkową, bo wciąż działa bezawaryjnie, ale jej wartość rynkowa jest bliska zeru ze względu na postęp technologiczny i brak popytu na używane urządzenia tego typu.
Sądy w Polsce konsekwentnie stoją na stanowisku, że podziału dokonuje się według wartości rynkowej. Oznacza to, że przy wycenie nie bierze się pod uwagę tego, ile dany przedmiot kosztował w momencie zakupu w salonie, ale ile jest wart dzisiaj jako rzecz używana. Dla wielu osób jest to trudne do zaakceptowania, zwłaszcza gdy zainwestowano duże środki w wyposażenie mieszkania, które po kilku latach użytkowania drastycznie traci na wartości. Zrozumienie tej zasady jest kluczowe dla uniknięcia rozczarowań i racjonalnego podejścia do negocjacji ugodowych.
Kluczowe zasady określania stanu ruchomości z chwili ustania wspólności
Wycena ruchomości w procesie podziału majątku opiera się na dwóch fundamentalnych zasadach czasowych. Pierwsza z nich mówi, że stan składników majątkowych ustala się na dzień ustania wspólności ustawowej. Najczęściej jest to dzień uprawomocnienia się wyroku rozwodowego, chyba że wspólność ustała wcześniej, na przykład w wyniku podpisania umowy o rozdzielność majątkową u notariusza lub wydania przez sąd wyroku ustanawiającego rozdzielność z datą wsteczną. Stan przedmiotu obejmuje jego kompletność, stopień zużycia technicznego oraz ewentualne uszkodzenia istniejące w tym konkretnym momencie.
Oznacza to, że jeśli po rozwodzie jeden z małżonków nadal korzystał z samochodu i doprowadził do jego znacznego zużycia lub uszkodzenia, w teorii powinno się brać pod uwagę jego stan z dnia rozwodu. W praktyce jest to jednak trudne do udowodnienia bez dokumentacji fotograficznej lub świadków. Dlatego tak ważne jest sporządzenie spisu inwentarza lub przynajmniej szczegółowych zdjęć wszystkich istotnych ruchomości w momencie, gdy drogi małżonków się rozchodzą. Pozwala to uniknąć zarzutów o celowe niszczenie majątku lub ukrywanie jego faktycznej kondycji przed sądem.
Wykorzystanie cen rynkowych z momentu orzekania o podziale
Druga kluczowa zasada czasowa dotyczy cen, według których dokonuje się wyceny. O ile stan przedmiotu bierze się z dnia ustania wspólności, o tyle jego wartość określa się według cen z chwili orzekania przez sąd. Jest to zasada mająca na celu urealnienie wartości majątku w obliczu inflacji lub zmian rynkowych. Jeśli proces o podział majątku trwa kilka lat, co w polskich realiach nie jest rzadkością, ceny tych samych przedmiotów mogą ulec znaczącej zmianie.
W przypadku ruchomości, które szybko tracą na wartości, takich jak elektronika użytkowa czy smartfony, zasada ta bywa bolesna dla strony, która zatrzymała te przedmioty. Może się okazać, że w dniu rozwodu telefon był wart trzy tysiące złotych, a w dniu wyroku po trzech latach procesu jest wart zaledwie kilkaset złotych. Sąd weźmie pod uwagę tę niższą kwotę przy obliczaniu spłat. Odwrotna sytuacja może mieć miejsce przy przedmiotach kolekcjonerskich, kruszcach czy dziełach sztuki, których wartość z czasem rośnie. Wtedy strona przejmująca taki składnik majątku musi liczyć się z koniecznością wyższej spłaty na rzecz byłego małżonka.
Metodyka szacowania wartości składników majątku ruchomego
Szacowanie wartości ruchomości wymaga zastosowania odpowiednich metod, które będą wiarygodne dla sądu. Najczęściej stosowaną jest metoda porównawcza. Polega ona na znalezieniu ofert sprzedaży przedmiotów o podobnych parametrach, takich jak marka, model, rok produkcji, parametry techniczne oraz ogólny stan zachowania. Ważne jest, aby porównywać ceny transakcyjne, a nie tylko ofertowe, choć w przypadku ruchomości te drugie są najczęściej jedynym dostępnym punktem odniesienia.
Inną metodą, stosowaną rzadziej i głównie przy przedmiotach specyficznych lub nowych, jest metoda kosztowa. Bierze ona pod uwagę cenę zakupu nowego przedmiotu i pomniejsza ją o stopień amortyzacji, czyli zużycia. Metoda ta jest jednak zawodna przy przedmiotach, które tracą na wartości skokowo tuż po wyniesieniu ze sklepu. W profesjonalnej wycenie rzeczoznawcy mogą również korzystać z metod dochodowych, jeśli ruchomość służyła do generowania zysku, na przykład maszyna produkcyjna, ale w standardowych podziałach majątku małżeńskiego jest to margines przypadków.
Zastosowanie metody porównawczej w praktyce pozasądowej
Zanim sprawa trafi do biegłego sądowego, małżonkowie często próbują samodzielnie ustalić wartość majątku, co jest działaniem wysoce rekomendowanym ze względu na oszczędność kosztów. Metoda porównawcza w wydaniu domowym opiera się na analizie popularnych portali aukcyjnych i ogłoszeniowych. Przeglądając oferty sprzedaży używanych mebli czy sprzętów, można w przybliżeniu określić, ile potencjalny kupiec byłby skłonny zapłacić za dany przedmiot. Kluczem do sukcesu jest tutaj rzetelność. Nie należy wybierać najdroższej ani najtańszej oferty, lecz szukać średniej rynkowej.
Podczas przygotowywania takiej własnej wyceny warto dokumentować znalezione ogłoszenia, na przykład poprzez robienie zrzutów ekranu. Stanowią one doskonały argument w negocjacjach z drugą stroną lub mogą posłużyć jako materiał dowodowy w sądzie, wskazujący na logikę przyjętego szacunku. Jeśli obie strony posłużą się tą samą metodą i podobnymi źródłami, szansa na osiągnięcie porozumienia bez udziału kosztownych ekspertów znacząco rośnie. Ważne jest jednak, aby pamiętać o uwzględnieniu lokalizacji, gdyż ceny niektórych ruchomości mogą różnić się w zależności od regionu kraju.
Specyfika wyceny samochodów i innych pojazdów mechanicznych
Pojazdy mechaniczne to zazwyczaj najbardziej wartościowe ruchomości podlegające podziałowi. Ich wycena jest o tyle ułatwiona, że istnieje profesjonalny rynek wtórny oraz specjalistyczne katalogi, takie jak Eurotax czy Info-Ekspert. Biegli sądowi najczęściej korzystają z tych systemów, które biorą pod uwagę nie tylko rocznik i model, ale także przebieg, wyposażenie dodatkowe, liczbę poprzednich właścicieli oraz historię serwisową i wypadkową. Przy samodzielnej wycenie warto posiłkować się darmowymi wycenami online oferowanymi przez portale motoryzacyjne, choć mają one charakter jedynie poglądowy.
Warto pamiętać, że wartość pojazdu może zostać znacząco obniżona przez konieczne naprawy, które nie zostały wykonane przed ustaleniem stanu majątku. Z drugiej strony, posiadanie kompletu opon zimowych, wykupione ubezpieczenie OC/AC (o ile jest zbywalne) czy niedawno przeprowadzone kosztowne wymiany części eksploatacyjnych mogą tę wartość podnieść. W przypadku samochodów zabytkowych lub modyfikowanych (tuning), wycena staje się znacznie trudniejsza i zazwyczaj wymaga wiedzy rzeczoznawcy specjalizującego się w danej dziedzinie, gdyż standardowe tabele nie oddają ich rzeczywistej wartości rynkowej.
Wycena wyposażenia mieszkania oraz sprzętu elektronicznego
Wyposażenie mieszkania, takie jak meble, zasłony czy drobny sprzęt kuchenny, to kategoria, która generuje najwięcej problemów praktycznych. Większość tych przedmiotów po kilku latach użytkowania ma znikomą wartość rynkową, mimo że koszt ich zakupu był wysoki. Szafy w zabudowie są praktycznie niesprzedawalne jako osobne ruchomości, ponieważ są dopasowane do konkretnego wymiaru pomieszczenia. W takich przypadkach często przyjmuje się, że ich wartość jest równa cenie materiałów z odzysku lub po prostu uznaje się je za część składową nieruchomości, co jednak jest dyskusyjne na gruncie prawnym.
Sprzęt elektroniczny, jak telewizory, komputery czy konsole do gier, starzeje się moralnie jeszcze szybciej niż fizycznie. Model telewizora sprzed czterech lat może być wart zaledwie 20 procent swojej pierwotnej ceny. Wyceniając takie przedmioty, należy szukać ofert dokładnie tych samych modeli na rynku wtórnym. Jeśli dany model nie jest już dostępny w sprzedaży, szuka się odpowiednika o zbliżonych parametrach technicznych. Często strony decydują się na tzw. podział fizyczny tych przedmiotów, czyli "ja biorę telewizor, ty bierzesz laptopa", bez szczegółowego rozliczania ich wartości, co jest najrozsądniejszym wyjściem przy mniejszym budżecie.
Postępowanie z ruchomościami o charakterze unikatowym i kolekcjonerskim
Przedmioty kolekcjonerskie, takie jak dzieła sztuki, antyki, rzadkie monety, znaczki czy nawet kolekcje win, wymagają zupełnie innego podejścia. Ich wartość nie wynika z użyteczności, lecz z rzadkości, stanu zachowania i popytu wśród kolekcjonerów. W tym przypadku samodzielna wycena przez małżonków jest obarczona ogromnym ryzykiem błędu. Wycena obrazu znanego malarza może zależeć od drobnego detalu, autentyczności potwierdzonej certyfikatem czy proweniencji, czyli historii własności danego dzieła.
W sprawach sądowych dotyczących takich przedmiotów niemal zawsze powoływany jest biegły z zakresu wyceny dzieł sztuki lub antyków. Warto jednak wiedzieć, że wartość określana przez ekspertów może być różna w zależności od przyjętego rynku zbytu. Cena aukcyjna może być znacznie wyższa niż cena, jaką można uzyskać w skupie w antykwariacie. Dla potrzeb podziału majątku najczęściej przyjmuje się średnią cenę rynkową, którą można realnie uzyskać w rozsądnym terminie. Jeśli kolekcja stanowiła pasję tylko jednego z małżonków, zazwyczaj to on przejmuje ją na własność, będąc zobowiązanym do spłaty połowy jej wartości na rzecz drugiej strony.
Wycena zwierząt domowych i gospodarskich w świetle prawa
Choć z etycznego i emocjonalnego punktu widzenia traktowanie zwierząt jako ruchomości budzi sprzeciw, polskie prawo w kontekście podziału majątku nadal klasyfikuje je w ten sposób, stosując do nich odpowiednio przepisy o rzeczach. Wycena psa, kota czy konia może być konieczna, zwłaszcza gdy są to zwierzęta rasowe, wystawowe lub hodowlane o dużej wartości rynkowej. Przy psach z rodowodem bierze się pod uwagę ich potencjał hodowlany, odbyte szkolenia, zdobyte tytuły na wystawach oraz wiek.
W przypadku zwierząt typowo domowych (tzw. petów), których wartość rynkowa jest niewielka lub żadna, spór częściej dotyczy tego, przy kim zwierzę zostanie, niż jaka jest jego wartość finansowa. Niemniej jednak, jeśli jedno z małżonków żąda wyceny, sąd musi jej dokonać. W przypadku zwierząt gospodarskich wycena opiera się na cenach skupu żywca lub cenach rynkowych zwierząt hodowlanych danej klasy. Warto podkreślić, że coraz częściej w polskim orzecznictwie pojawiają się głosy nakazujące brać pod uwagę dobrostan zwierzęcia, co może wpływać na decyzję o tym, komu dany "składnik majątku" zostanie przyznany, niezależnie od jego czysto ekonomicznej wartości.
Ruchomości służące do wykonywania zawodu i ich specyficzny status
Szczególną kategorię stanowią ruchomości, które służą jednemu z małżonków do wykonywania zawodu lub prowadzenia działalności gospodarczej. Mogą to być specjalistyczne narzędzia lekarskie, maszyny stolarskie, instrumenty muzyczne czy zaawansowane oprogramowanie komputerowe. Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, przedmioty służące wyłącznie do wykonywania zawodu przez jednego z małżonków wchodzą w skład majątku wspólnego (o ile nie zostały nabyte z majątku osobistego), ale przy podziale zazwyczaj przyznawane są temu małżonkowi, który ich używa.
Wycena takich przedmiotów jest trudna, ponieważ często są to urządzenia wysoce specjalistyczne, na które nie ma szerokiego rynku wtórnego. Ponadto ich wartość dla osoby postronnej może być zerowa, podczas gdy dla rzemieślnika stanowią one podstawę egzystencji. Przy wycenie biegli biorą pod uwagę stopień zużycia technicznego oraz wydajność urządzenia w porównaniu do nowocześniejszych odpowiedników. Istotne jest także, czy urządzenia te są kompletne i posiadają niezbędne atesty lub licencje, co w świecie profesjonalnym ma kluczowe znaczenie dla ich wartości.
Powołanie biegłego sądowego jako ostateczność w sporze o wycenę
Jeśli małżonkowie nie są w stanie dojść do porozumienia co do wartości poszczególnych przedmiotów, sąd zmuszony jest powołać biegłego rzeczoznawcę. Jest to krok, który znacząco podnosi koszty postępowania. Wynagrodzenie biegłego za wycenę kilku ruchomości może wynieść od kilkuset do kilku tysięcy złotych, a w przypadku skomplikowanych opinii nawet więcej. Koszty te obciążają strony, najczęściej proporcjonalnie do ich udziałów w majątku wspólnym, co w praktyce oznacza, że walka o wycenę starej szafy może kosztować więcej, niż ta szafa jest warta.
Biegły sporządza operat szacunkowy, w którym szczegółowo opisuje metodologię i wskazuje konkretne kwoty. Strony mają prawo do wniesienia uwag do takiej opinii, co może prowadzić do wezwania biegłego na rozprawę w celu złożenia wyjaśnień lub nawet powołania innego eksperta. Należy jednak pamiętać, że sąd zazwyczaj ufa biegłemu jako osobie bezstronnej i posiadającej wiedzę specjalistyczną. Dlatego kwestionowanie opinii biegłego wymaga silnych argumentów merytorycznych, a nie jedynie subiektywnego poczucia, że "to powinno być warte więcej".
Samodzielne przygotowanie wykazu i szacunku ruchomości przez strony
Najlepszym sposobem na sprawne przeprowadzenie podziału majątku jest samodzielne przygotowanie przez strony listy ruchomości wraz z przypisanymi im wartościami. Idealnie, jeśli małżonkowie są w stanie wspólnie usiąść i stworzyć taki dokument. Można to zrobić na zasadzie "listy życzeń" – każde z małżonków wskazuje przedmioty, na których mu zależy, i wspólnie ustalają ich wartość. Jeśli obie strony zgadzają się na daną kwotę, sąd nie ma podstaw, aby ją kwestionować ani powoływać biegłego. Jest to przejaw autonomii woli stron, który sądy bardzo cenią, gdyż przyspiesza on zakończenie sprawy.
W praktyce dobrym rozwiązaniem jest przygotowanie arkusza, w którym w kolumnach wpisuje się nazwę przedmiotu, jego przybliżony wiek, stan oraz proponowaną wartość. Jeśli małżonkowie różnią się w wycenie, mogą przyjąć średnią z obu propozycji. Takie podejście wymaga jednak odrzucenia wzajemnych urazów i skupienia się na aspekcie ekonomicznym. Warto pamiętać, że każda złotówka zaoszczędzona na biegłym sądowym to złotówka, która zostaje w kieszeni byłych małżonków.
Wpływ amortyzacji i stopnia zużycia na końcową wartość przedmiotu
Amortyzacja to proces stopniowej utraty wartości przez przedmiot w wyniku jego użytkowania lub upływu czasu. W kontekście podziału majątku ma ona kluczowe znaczenie. Większość ruchomości domowych traci na wartości w sposób nieliniowy. Największy spadek następuje tuż po zakupie, a następnie krzywa spadku łagodnieje. Wyjątkiem są przedmioty o bardzo krótkim cyklu życia, jak tania elektronika, która po dwóch latach może być warta jedynie ułamek ceny pierwotnej.
Biegli rzeczoznawcy przy wycenie często stosują współczynniki korygujące, które uwzględniają stan techniczny (sprawność), stan wizualny (zadrapania, obicia) oraz kompletność (brak oryginalnych akcesoriów, instrukcji). Przy samodzielnej wycenie warto być krytycznym wobec własnych przedmiotów. To, że dany mebel jest dla nas "jak nowy", nie oznacza, że rynek oceni go tak samo. Obiektywne spojrzenie na ślady użytkowania pozwala na uniknięcie oskarżeń o nierzetelność i ułatwia porozumienie.
Problem wartości emocjonalnej i jej brak wpływu na wycenę prawną
Wiele sporów o ruchomości ma swoje podłoże nie w chęci zysku, lecz w silnym ładunku emocjonalnym związanym z przedmiotami. Prezent ślubny od rodziców, pamiątka z podróży czy ulubiony fotel mogą stać się symbolem walki o sprawiedliwość lub chęci ukarania partnera. Niestety, z punktu widzenia prawa i ekonomii, wartość emocjonalna (pretium affectionis) nie ma żadnego znaczenia przy wycenie majątku do podziału. Sąd nie doliczy dodatkowych kwot za to, że dany przedmiot jest dla kogoś szczególnie cenny z powodów osobistych.
Zrozumienie tej brutalnej prawdy jest często momentem przełomowym w negocjacjach. Jeśli jedna ze stron bardzo chce zachować przedmiot o wysokiej wartości emocjonalnej, ale niskiej rynkowej, powinna dążyć do przejęcia go w zamian za ustępstwa w innych obszarach. Z kolei strona przeciwna, wiedząc o tym przywiązaniu, nie powinna próbować sztucznie zawyżać wartości tego przedmiotu, gdyż biegły sądowy szybko zweryfikuje taki szacunek, co narazi obie strony na dodatkowe koszty i utratę wiarygodności w oczach sądu.
Wycena udziałów w spółkach i papierów wartościowych jako ruchomości
Warto pamiętać, że do kategorii ruchomości zalicza się również prawa majątkowe, takie jak udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, akcje czy inne papiery wartościowe. Choć nie są to przedmioty w sensie fizycznym, podlegają wycenie według podobnych zasad czasowych. W przypadku spółek akcyjnych notowanych na giełdzie, wycena jest prosta i opiera się na kursie giełdowym z danego dnia. Problem pojawia się przy udziałach w małych spółkach z o.o., gdzie wycena wymaga dogłębnej analizy księgowej, bilansów oraz perspektyw rozwoju firmy.
W takich przypadkach niezbędna jest pomoc biegłego z zakresu wyceny przedsiębiorstw. Metody mogą być różne: od majątkowej (wartość aktywów minus zobowiązania), przez dochodową (przyszłe zyski), aż po porównawczą (jeśli istnieją dane o sprzedaży podobnych firm). Jest to jeden z najtrudniejszych i najdroższych elementów podziału majątku, który często decyduje o ostatecznym wyniku finansowym rozliczeń między małżonkami. Jeśli udziały te wchodzą w skład majątku wspólnego, ich wartość może wielokrotnie przewyższać wartość wszystkich pozostałych ruchomości razem wziętych.
Podsumowanie procesu wyceny i najczęstsze błędy stron
Podsumowując, wycena ruchomości do podziału majątku to proces wymagający połączenia wiedzy o rynku z trzymaniem się sztywnych reguł prawnych. Najczęstszym błędem jest kierowanie się cenami zakupu nowych przedmiotów sprzed lat, co prowadzi do nierealistycznych oczekiwań finansowych. Kolejnym uchybieniem jest brak staranności w dokumentowaniu stanu przedmiotów na dzień ustania wspólności, co otwiera pole do manipulacji i sporów dowodowych. Strony często również zapominają, że podział majątku to nie tylko aktywa, ale także pasywa, choć w przypadku ruchomości rzadko mamy do czynienia z ich obciążeniem (wyjątkiem jest np. kredyt na samochód).
Najskuteczniejszą strategią jest dążenie do ugody i rzetelna, samodzielna wycena oparta na cenach rynkowych. Pozwala to na uniknięcie stresu związanego z wizytami rzeczoznawców w domu oraz oszczędność znacznych kwot, które w przeciwnym razie pochłonęłyby koszty sądowe. Pamiętajmy, że w podziale majątku najważniejszy jest ostateczny bilans i możliwość rozpoczęcia nowego etapu życia z jasną sytuacją finansową. Precyzyjna wycena ruchomości jest do tego niezbędnym narzędziem, które powinno być używane z rozwagą i bez zbędnych emocji.