Istota i bezpośrednia procedura zgłoszenia szkody komunikacyjnej
Aby skutecznie zgłosić wypadek drogowy do ubezpieczyciela sprawcy, poszkodowany musi pozyskać dane rejestracyjne pojazdu sprawcy, numer jego polisy oraz nazwę towarzystwa ubezpieczeniowego. Następnie należy przekazać kompletne zgłoszenie za pośrednictwem formularza internetowego, infolinii lub dedykowanej aplikacji ubezpieczyciela, dołączając oświadczenie o zdarzeniu drogowym lub numer notatki policyjnej oraz czytelną dokumentację fotograficzną. Całość procedury warto sformalizować bezzwłocznie po kolizji.
Podstawą prawną dochodzenia roszczeń jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, chroniąca poszkodowanych przed negatywnymi skutkami zdarzeń komunikacyjnych. Złożenie kompletnego wniosku obliguje zakład ubezpieczeń do nadania unikalnego numeru sprawy oraz rozpoczęcia czynności sprawdzających okoliczności kolizji. Sprawne przekazanie precyzyjnych informacji pozwala uniknąć opóźnień decyzyjnych i umożliwia szybkie przystąpienie do naprawy uszkodzonego mienia lub wypłaty bezspornego świadczenia.
Ustalenie zakładu ubezpieczeń sprawcy kolizji za pośrednictwem bazy UFG
Brak fizycznego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia OC przez sprawcę nie stanowi przeszkody w zgłoszeniu wypadku drogowego. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny udostępnia bezpłatną bazę internetową, która umożliwia błyskawiczną identyfikację ubezpieczyciela na podstawie numeru rejestracyjnego bądź numeru nadwozia VIN pojazdu. Wystarczy wprowadzić te parametry do formularza na portalu funduszu, wskazując dokładny dzień i godzinę zaistnienia szkody.
Baza teleinformatyczna generuje w czasie rzeczywistym raport zawierający dokładną nazwę towarzystwa ubezpieczeniowego oraz aktualny numer polisy odpowiedzialności cywilnej. Jeżeli weryfikacja wykaże brak ważnego ubezpieczenia w chwili zdarzenia, poszkodowany nadal zachowuje pełne prawo do odszkodowania z mocy prawa. W takiej sytuacji wypłatę świadczenia przejmuje bezpośrednio fundusz za pośrednictwem dowolnego zakładu ubezpieczeń działającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Niezbędna dokumentacja dowodowa sporządzana na miejscu zdarzenia drogowego
Zgromadzenie pełnego i niepodważalnego materiału dowodowego bezpośrednio po kolizji drogowej stanowi fundamentalny etap późniejszej likwidacji szkody komunikacyjnej. Zaniechanie rzetelnej dokumentacji miejsca wypadku może prowadzić do przewlekłych sporów o stopień przyczynienia się do zaistnienia zdarzenia. Jeżeli uszkodzone pojazdy nie tamują ruchu i nie zagrażają bezpieczeństwu, należy dokładnie sfotografować ich powypadkowe położenie przed zjechaniem na pobocze.
- Fotografie ogólne miejsca zdarzenia ukazujące wzajemne położenie pojazdów, oznakowanie pionowe, pasy ruchu oraz stan nawierzchni.
- Zdjęcia szczegółowe wszystkich uszkodzonych elementów karoserii, stłuczonych reflektorów, wystrzelonych poduszek powietrznych oraz wycieków płynów.
- Zbliżenia tablic rejestracyjnych obu pojazdów, numerów identyfikacyjnych VIN oraz widocznych śladów hamowania na jezdni.
- Dane personalne i teleadresowe naocznych świadków wypadku drogowego, w tym imiona, nazwiska oraz bezpośrednie numery telefonów.
Kluczową rolę w procesie dowodowym odgrywają zapisy z wideorejestratorów samochodowych zainstalowanych w pojazdach uczestniczących w kolizji lub autach świadków. Cyfrowe nagranie dynamicznego przebiegu wypadku drogowego wyklucza manipulacje i ułatwia rzeczoznawcom odtworzenie trajektorii ruchu aut. Wszystkie pliki graficzne i wideo należy zachować w pierwotnym formacie z nienaruszonymi metadanymi, co potwierdza datę oraz czas ich zarejestrowania.
Oświadczenie sprawcy kolizji drogowej a protokół policji
Sporządzenie pisemnego oświadczenia o zdarzeniu drogowym jest w pełni dopuszczalne, gdy nikt nie poniósł uszczerbku na zdrowiu, a sprawca jednoznacznie uznaje winę. Dokument musi zawierać dane osobowe kierowców, kategorie praw jazdy, numery dowodów rejestracyjnych oraz dokładny opis okoliczności zdarzenia. Konieczne jest zamieszczenie czytelnego oświadczenia sprawcy ze zwrotem potwierdzającym spowodowanie kolizji oraz własnoręcznych podpisów obu stron pod szkicem sytuacyjnym.
Wezwanie patrolu policji jest natomiast bezwzględnie konieczne, jeżeli w wypadku drogowym uczestnicy odnieśli jakiekolwiek obrażenia ciała lub doszło do zgonu. Policję należy wezwać także w sytuacji, gdy zachodzi podejrzenie nietrzeźwości kierowcy bądź strony prezentują sprzeczne wersje przebiegu zdarzenia. Oficjalna notatka urzędowa sporządzona przez funkcjonariuszy stanowi dla ubezpieczyciela sprawcy wiążący dowód przesądzający o odpowiedzialności za spowodowanie wypadku.
Dostępne kanały i techniczne metody przekazania zgłoszenia
Zakłady ubezpieczeń oferują obecnie zróżnicowane, cyfrowe ścieżki składania zawiadomień o wystąpieniu wypadku drogowego z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Podstawowym i najbardziej rekomendowanym kanałem jest formularz internetowy udostępniany na oficjalnej witrynie ubezpieczyciela sprawcy, który weryfikuje poprawność wprowadzanych danych. Zgłoszenie online pozwala na natychmiastowe dołączenie plików cyfrowych, skanów oświadczenia oraz zdjęć uszkodzeń, co skraca czas rejestracji wniosku do kilkunastu minut.
Dla kierowców preferujących tradycyjne formy kontaktu towarzystwa utrzymują całodobowe infolinie telefoniczne, gdzie wykwalifikowany konsultant rejestruje szkodę komunikacyjną. Coraz częściej wykorzystuje się również aplikacje mobilne na smartfony, które umożliwiają automatyczne sczytanie danych z kodu Aztec w dowodzie rejestracyjnym. Choć dopuszczalne jest zgłoszenie szkody drogą listowną, wybór ten znacząco opóźnia bieg ustawowych terminów przez czas fizycznego doręczenia przesyłki.
Zgłoszenie szkody w ramach systemu bezpośredniej likwidacji szkód
System Bezpośredniej Likwidacji Szkód, funkcjonujący pod skrótem BLS, rewolucjonizuje relacje pomiędzy poszkodowanym kierowcą a rynkiem ubezpieczeniowym. Mechanizm ten pozwala zgłosić wypadek drogowy bezpośrednio do własnego ubezpieczyciela, u którego poszkodowany wykupił polisę OC, z pominięciem towarzystwa sprawcy. Własny zakład ubezpieczeń realizuje wówczas pełne postępowanie likwidacyjne, wycenia uszkodzenia i wypłaca należne środki, rozliczając się ze sprawcą we własnym zakresie.
Skorzystanie z procedury BLS jest jednak obwarowane ścisłymi kryteriami formalnymi przyjętymi w porozumieniu międzyzakładowym Polskiej Izby Ubezpieczeń. System wyklucza likwidację szkód, w których poszkodowani doznali jakichkolwiek obrażeń ciała lub doszło do ofiar śmiertelnych. Bezpośrednia likwidacja nie obejmuje ponadto wypadków mających miejsce poza granicami kraju oraz zdarzeń z udziałem więcej niż dwóch pojazdów, a także roszczeń przekraczających określone limity kwotowe.
Terminy na formalne zgłoszenie wypadku oraz przedawnienie roszczeń
Przepisy polskiego Kodeksu cywilnego precyzują, że podstawowy termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody z ubezpieczenia OC wynosi trzy lata. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dniu, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie oraz zidentyfikował podmiot zobowiązany do jej naprawienia. Jeżeli wypadek zakwalifikowano jako przestępstwo, roszczenie przedawnia się z upływem aż dwudziestu lat od daty popełnienia czynu zabronionego.
Pomimo bezpiecznych ram czasowych wynikających z instytucji przedawnienia, bezzwłoczne zgłoszenie szkody leży w bezpośrednim interesie poszkodowanego kierowcy. Zwlekanie ze zgłoszeniem zdarzenia utrudnia rekonstrukcję kolizji i otwiera pole do kwestionowania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy uszkodzeniami a wypadkiem. Co więcej, ubezpieczyciel może zarzucić poszkodowanemu przyczynienie się do powiększenia rozmiarów szkody, jeśli niezabezpieczone podzespoły uległy korozji lub dalszej degradacji mechanicznej.
Kompletowanie danych i załączników do formularza zgłoszeniowego
Przygotowanie rzetelnego pakietu danych przed przystąpieniem do wypełniania formularza likwidacyjnego pozwala uniknąć wzywania do uzupełniania braków formalnych. Zakład ubezpieczeń sprawcy wymaga podania szczegółowych danych identyfikacyjnych obu pojazdów, ich właścicieli oraz osób kierujących w momencie zderzenia. Niedokładne wypełnienie formularza lub pominięcie kluczowych informacji wstrzymuje bieg terminów ustawowych, odsuwając w czasie moment wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania powypadkowego.
- Skan lub czytelne zdjęcie obu stron dowodu rejestracyjnego uszkodzonego pojazdu wraz z ważnym badaniem technicznym.
- Kopia prawa jazdy kierującego pojazdem poszkodowanego w chwili zaistnienia wypadku drogowego.
- Oryginał lub obustronna kopia oświadczenia sprawcy kolizji bądź numer rejestru policyjnego i nazwa jednostki prowadzącej sprawę.
- Oficjalna dyspozycja wypłaty świadczenia zawierająca pełne dane właściciela oraz numer rachunku w standardzie IBAN.
W przypadku aut stanowiących własność banku lub firmy leasingowej wymagane jest również dołączenie formalnego upoważnienia do odbioru odszkodowania. Ubezpieczyciel nie może wypłacić środków użytkownikowi bez wyraźnej zgody właściciela wpisanego w dowodzie rejestracyjnym. Przekazanie kompletnej dokumentacji w formie czytelnych załączników elektronicznych umożliwia natychmiastowe skierowanie sprawy do merytorycznego referatu likwidacji szkód majątkowych danego towarzystwa.
Przebieg procesu likwidacji szkody po zarejestrowaniu wniosku
Z chwilą przyjęcia zawiadomienia system ubezpieczeniowy automatycznie generuje unikalny numer szkody komunikacyjnej oraz przydziela sprawę konkretnemu likwidatorowi. Poszkodowany otrzymuje powiadomienie drogą elektroniczną wraz z danymi kontaktowymi osoby odpowiedzialnej za nadzór nad procedurą. Nadany identyfikator stanowi podstawowy punkt odniesienia, którym należy posługiwać się przy każdym kolejnym kontakcie, uzupełnianiu dokumentów czy wysyłaniu dodatkowych zapytań o status sprawy.
Równolegle ubezpieczyciel sprawcy podejmuje czynności mające na celu potwierdzenie okoliczności wypadku u swojego ubezpieczonego klienta. Do sprawcy wysyłany jest formularz potwierdzenia udziału w zdarzeniu drogowym z prośbą o złożenie stosownego oświadczenia w wyznaczonym terminie. W przypadku braku reakcji ze strony sprawcy ubezpieczyciel posiłkuje się notatką policyjną lub materiałem dowodowym przekazanym przez poszkodowanego, aby zminimalizować ewentualne opóźnienia proceduralne.
Oględziny uszkodzonego pojazdu i sporządzenie kosztorysu naprawy
Naoczne oględziny uszkodzonego mienia stanowią kluczowy etap ustalenia zakresu odpowiedzialności finansowej zakładu ubezpieczeń za powstałą szkodę. W zależności od skali deformacji ubezpieczyciel wysyła mobilnego rzeczoznawcę lub wdraża procedurę oględzin zdalnych za pośrednictwem wideotransmisji na żywo. Ekspert ocenia elementy konstrukcyjne, poszycie blacharskie oraz mechanizmy jezdne, kwalifikując poszczególne części do naprawy technologicznej bądź całkowitej wymiany na nowe podzespoły.
Na bazie protokołu szkody rzeczoznawca generuje szczegółowy kosztorys naprawy, wykorzystując do tego celu certyfikowane oprogramowanie branżowe, takie jak Audatex lub Eurotax. Algorytmy systemowe precyzyjnie kalkulują liczbę niezbędnych roboczogodzin, normy czasowe lakierowania oraz katalogowe ceny części zamiennych. Wyliczona w kosztorysie kwota stanowi bezsporną podstawę wypłaty odszkodowania, od której poszkodowany może się odwołać w razie stwierdzenia zaniżeń cenowych.
Wybór metody likwidacji szkody: wariant kosztorysowy a warsztatowy
Poszkodowany posiada ustawową swobodę wyboru pomiędzy wariantem kosztorysowym a bezgotówkowym rozliczeniem powstałej szkody komunikacyjnej z ubezpieczenia OC. Wariant kosztorysowy oznacza wypłatę wyliczonego przez ubezpieczyciela odszkodowania bezpośrednio na rachunek bankowy poszkodowanego. Właściciel pojazdu zyskuje pełną autonomię w dysponowaniu środkami finansowymi i nie ma obowiązku przedkładania rachunków potwierdzających faktyczne przeprowadzenie naprawy uszkodzonego samochodu.
Metoda warsztatowa, określana mianem rozliczenia bezgotówkowego, przenosi ciężar koordynacji naprawy na wybrany warsztat blacharsko-lakierniczy lub autoryzowaną stację obsługi. Serwis dokonuje naprawy zgodnie ze sztuką inżynierską, a następnie rozlicza się bezpośrednio z ubezpieczycielem sprawcy na podstawie przedstawionych faktur źródłowych. Rozwiązanie to chroni poszkodowanego przed zaniżaniem wycen i jest szczególnie polecane w przypadku nowszych pojazdów na gwarancji producenta.
Szkoda całkowita w pojeździe i zasady jej rozliczania z OC
Instytucja szkody całkowitej z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy zachodzi tylko wtedy, gdy koszty naprawy pojazdu przekraczają sto procent jego wartości rynkowej sprzed kolizji. Jest to fundamentalna różnica prawna w stosunku do dobrowolnych polis autocasco, gdzie próg opłacalności bywa obniżony do siedemdziesięciu procent. Zakłady ubezpieczeń nie mają prawa orzekać szkody całkowitej, dopóki technologiczny koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku mieści się w jego wartości rynkowej.
Wycena szkody całkowitej opiera się na metodzie dyferencyjnej, czyli wyliczeniu różnicy pomiędzy wartością pojazdu nieuszkodzonego a rynkową wartością wraku. Poszkodowany otrzymuje kwotę stanowiącą tę różnicę oraz zachowuje uszkodzony wrak, który może sprzedać we własnym zakresie. Towarzystwo ubezpieczeniowe ma obowiązek pomóc w zbyciu pozostałości pojazdu za wskazaną w wycenie kwotę, wystawiając go na zamkniętych aukcjach dla profesjonalnych odbiorców.
Roszczenia z tytułu szkód osobowych i zadośćuczynienia po wypadku
Wypadek drogowy pociągający za sobą obrażenia ciała lub rozstrój zdrowia rodzi po stronie poszkodowanego prawo do dochodzenia odrębnych świadczeń z polisy OC sprawcy. Zgłoszenie szkody osobowej wymaga przedłożenia pełnej dokumentacji medycznej, w tym kart informacyjnych z leczenia szpitalnego, zaświadczeń lekarskich oraz historii rehabilitacji. Świadczenia te mają na celu naprawienie zarówno szkody majątkowej, jak i rekompensatę za doznane cierpienia fizyczne oraz psychiczne.
- Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, ból fizyczny, traumę psychiczną oraz trwałe oszpecenie ciała.
- Zwrot wszelkich udokumentowanych kosztów leczenia, zakupu leków, dojazdów do placówek medycznych oraz opieki osób trzecich.
- Wyrównanie utraconych dochodów i zarobków wynikających z czasowej lub trwałej niezdolności do wykonywania pracy zawodowej.
- Renta na zwiększone potrzeby, jeżeli stan zdrowia poszkodowanego wymaga stałego przyjmowania leków lub długofalowej rehabilitacji.
Ocena stopnia trwałego uszczerbku na zdrowiu dokonywana jest przez powołaną przez ubezpieczyciela komisję lekarską po zakończeniu procesu leczenia i rekonwalescencji. Lekarze orzecznicy badają zakres powypadkowych dysfunkcji organizmu w oparciu o specjalistyczne tabele norm uszczerbku. Aby uzyskać adekwatne świadczenie, poszkodowany musi gromadzić wszystkie imienne faktury oraz zaświadczenia dokumentujące przebieg kuracji od momentu wystąpienia wypadku drogowego.
Wynajem pojazdu zastępczego oraz zwrot kosztów holowania
Poszkodowany w wypadku drogowym ma pełne prawo domagać się pokrycia celowych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów holowania unieruchomionego pojazdu do miejsca postoju lub warsztatu. Równocześnie z OC sprawcy przysługuje refundacja wydatków poniesionych na wynajem samochodu zastępczego na technologiczny czas trwania naprawy powypadkowej. Klasa pojazdu zastępczego powinna w pełni odpowiadać segmentowi uszkodzonego auta poszkodowanego, co gwarantuje zachowanie dotychczasowego standardu mobilności.
Zakład ubezpieczeń ma obowiązek zorganizować pojazd zastępczy we własnym zakresie lub pokryć koszty faktury z zewnętrznej wypożyczalni wybranej przez poszkodowanego. W przypadku samodzielnego najmu należy uważać, by stawki dobowe nie odbiegały od średnich cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze. Poszkodowany jest zobligowany do minimalizacji szkody, dlatego powinien wcześniej zweryfikować, czy ubezpieczyciel nie oferuje bezgotówkowego podstawienia auta w preferencyjnej stawce.
Odszkodowanie za utratę wartości handlowej naprawionego pojazdu
Pojazd uczestniczący w kolizji drogowej, nawet po przeprowadzeniu w pełni profesjonalnej naprawy blacharsko-lakierniczej, traci swoją wartość rynkową w porównaniu do aut bezwypadkowych. Utrata wartości handlowej stanowi realną szkodę majątkową w majątku poszkodowanego, której naprawienia można domagać się bezpośrednio z ubezpieczenia OC sprawcy zdarzenia. Uprawnienie to zostało ugruntowane w uchwale Sądu Najwyższego i przysługuje właścicielom aut stosunkowo nowych i zadbanych.
Wysokość rynkowego ubytku wartości kalkuluje się przy użyciu instrukcji Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych w systemach Info-Ekspert lub Eurotax. Roszczenie to dotyczy zazwyczaj pojazdów eksploatowanych nie dłużej niż kilka lat, w których doszło do uszkodzenia elementów nośnych nadwozia. Zgłoszenie wniosku o wypłatę odszkodowania z tego tytułu wymaga złożenia dodatkowego pisma po zakończeniu technologicznej naprawy pojazdu i odbiorze auta z serwisu.
Wypadek spowodowany przez pojazd zarejestrowany za granicą i rola PBUK
Zgłoszenie kolizji drogowej spowodowanej przez kierującego pojazdem z zagranicznymi tablicami rejestracyjnymi wymaga zastosowania specjalnej procedury międzynarodowej. Kluczowe jest ustalenie numeru rejestracyjnego pojazdu, kraju jego rejestracji, numeru Zielonej Karty lub polisy granicznej oraz zagranicznego towarzystwa ubezpieczeniowego. Sprawę na terytorium Polski prowadzi Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych za pośrednictwem wyznaczonego korespondenta ds. roszczeń reprezentującego dane towarzystwo zagraniczne.
Poszkodowany może ustalić polskiego reprezentanta zagranicznego ubezpieczyciela bezpośrednio na stronie internetowej Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Zgłoszenie wypadku drogowego kieruje się wówczas bezpośrednio do wyznaczonego polskiego zakładu ubezpieczeń, który przeprowadza likwidację szkody według polskich przepisów prawa. Jeśli zagraniczny ubezpieczyciel nie powołał korespondenta na terenie Polski, likwidację szkody majątkowej przejmują wyznaczone towarzystwa działające w imieniu biura.
Ustawowe terminy wypłaty odszkodowania i obowiązki ubezpieczyciela
Ustawowy termin likwidacji szkody komunikacyjnej wynosi trzydzieści dni, licząc od dnia złożenia formalnego zawiadomienia o wypadku drogowym. W tym przedziale czasowym ubezpieczyciel sprawcy ma obowiązek wyjaśnić stan faktyczny, przeprowadzić kalkulację i wypłacić należne odszkodowanie na konto poszkodowanego. Niedotrzymanie tego terminu z winy ubezpieczyciela rodzi po stronie poszkodowanego uprawnienie do naliczania ustawowych odsetek za opóźnienie za każdy dzień zwłoki.
Wyjątek stanowią sytuacje skomplikowane pod względem dowodowym, w których ustalenie odpowiedzialności lub rozmiaru szkody w terminie trzydziestu dni okazało się niemożliwe. W takim przypadku odszkodowanie musi zostać wypłacone w ciągu czternastu dni od wyjaśnienia tych okoliczności, nie później jednak niż w terminie dziewięćdziesięciu dni. Zakład ubezpieczeń ma bezwzględny obowiązek wypłacić w terminie trzydziestu dni bezsporną część świadczenia, powiadamiając pisemnie o przyczynach zwłoki.
Postępowanie w przypadku zaniżenia wyceny lub odmowy wypłaty odszkodowania
Zaniżanie wysokości świadczeń przez zakłady ubezpieczeń jest powszechną praktyką polegającą na stosowaniu nieuzasadnionych potrąceń amortyzacyjnych oraz zamienników o niskiej jakości. Poszkodowany, który otrzymał niesatysfakcjonujący kosztorys lub decyzję odmowną, ma prawo złożyć formalną reklamację do zarządu towarzystwa ubezpieczeniowego. W treści odwołania należy precyzyjnie wskazać uchybienia rzeczoznawcy, powołując się na normy technologiczne producenta pojazdu oraz jednolite orzecznictwo sądowe.
Ubezpieczyciel jest prawnie zobowiązany do udzielenia merytorycznej odpowiedzi na reklamację w terminie trzydziestu dni od jej doręczenia. W razie podtrzymania niekorzystnego stanowiska poszkodowany może złożyć wniosek o interwencję do Rzecznika Finansowego lub skierować sprawę do sądu powszechnego. Nieocenionym wsparciem na etapie przedsądowym bywa niezależna ekspertyza wykonana przez certyfikowanego rzeczoznawcę techniki motoryzacyjnej, która skutecznie obala zaniżony kosztorys ubezpieczyciela.
Sytuacje szczególne: brak polisy OC sprawcy lub ucieczka z miejsca wypadku
Spowodowanie kolizji przez kierującego nieposiadającego ważnej polisy OC lub ucieczka sprawcy z miejsca wypadku nie pozbawia poszkodowanego prawa do rekompensaty. W takich przypadkach ciężar wypłaty odszkodowania przejmuje Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, którego rolą jest ochrona interesów majątkowych poszkodowanych uczestników ruchu drogowego. Jeżeli sprawca uciekł i pozostał nieznany, fundusz pokrywa szkody osobowe, a majątkowe w sytuacji, gdy u któregokolwiek uczestnika doszło do ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Zgłoszenie szkody podlegającej likwidacji przez UFG składa się za pośrednictwem dowolnego towarzystwa ubezpieczeniowego prowadzącego sprzedaż polis komunikacyjnych w kraju. Zakład ubezpieczeń ma ustawowy obowiązek przyjąć dokumentację, przeprowadzić oględziny i skompletować akta, a następnie przesłać całość do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Po wypłacie należnego odszkodowania fundusz wszczyna postępowanie regresowe, dochodząc od nieubezpieczonego sprawcy zwrotu pełnej kwoty wypłaconych świadczeń.
