Bezpośrednia odpowiedź: wysokość kar i konsekwencje spóźnienia z deklaracją PCC-3
Niezłożenie deklaracji PCC-3 w ustawowym terminie 14 dni stanowi wykroczenie skarbowe lub przestępstwo skarbowe, które wiąże się z karą grzywny nakładaną na podstawie Kodeksu karnego skarbowego. Wysokość sankcji jest ściśle powiązana z obowiązującą kwotą minimalnego wynagrodzenia za pracę. W trybie mandatowym kara wynosi od jednej dziesiątej do dwukrotności płacy minimalnej, natomiast sąd może orzec grzywnę sięgającą nawet dwudziestokrotności tej wartości.
Poza grzywną za niedopełnienie formalności podatnik musi zapłacić zaległy podatek od czynności cywilnoprawnych oraz naliczone odsetki za zwłokę. Jeśli niezgłoszona transakcja, na przykład pożyczka, zostanie wykryta przez urząd skarbowy w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, organ zastosuje sankcyjną stawkę podatku w wysokości 20 procent podstawy opodatkowania, co drastycznie podnosi koszty całego zobowiązania.
- Grzywna za wykroczenie skarbowe wymierzana mandatem karnym.
- Grzywna orzekana przez sąd w postępowaniu karnym skarbowym.
- Obowiązek zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami za zwłokę.
- Zastosowanie sankcyjnej stawki 20 procent przy kontroli pożyczek.
Jedynym skutecznym sposobem na całkowite uniknięcie kary z Kodeksu karnego skarbowego po upływie 14 dni jest złożenie zaległego formularza PCC-3 wraz z instytucją czynnego żalu. Warunkiem koniecznym jest jednoczesne uregulowanie całej kwoty podatku z odsetkami zanim urząd skarbowy samodzielnie udokumentuje popełnienie czynu zabronionego lub rozpocznie oficjalne czynności kontrolne wobec podatnika.
Podstawa prawna i charakterystyka podatku od czynności cywilnoprawnych
Podatek od czynności cywilnoprawnych reguluje ustawa z dnia 9 września 2000 roku. Dotyczy on ściśle określonego, zamkniętego katalogu transakcji majątkowych zawieranych pomiędzy podmiotami, które nie występują w danej umowie jako podatnicy podatku od towarów i usług. Konstrukcja tej daniny nakłada na podatnika pełną odpowiedzialność za prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania oraz zastosowanie właściwej stawki podatkowej.
W prawie podatkowym obowiązuje zasada samoobliczenia, co oznacza, że urząd skarbowy nie wysyła podatnikowi żadnych wstępnych decyzji wymiarowych ani wezwań do zapłaty. Osoba dokonująca zakupu rzeczy ruchomej lub zaciągająca prywatną pożyczkę musi z własnej inicjatywy pobrać właściwy formularz, wypełnić go rzetelnie i odprowadzić należną kwotę na indywidualny mikrorachunek podatkowy w ściśle wyznaczonym terminie.
Obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 a 14-dniowy termin ustawowy
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych termin na złożenie deklaracji wynosi 14 dni od momentu powstania obowiązku podatkowego. Moment ten powstaje z chwilą dokonania danej czynności cywilnoprawnej, na przykład podpisania umowy sprzedaży pojazdu lub zawarcia umowy pożyczki. Bieg terminu rozpoczyna się w dniu następującym po dacie zawarcia umowy cywilnoprawnej.
Przy obliczaniu terminu zastosowanie mają ogólne reguły określone w Ordynacji podatkowej. Jeżeli ostatni dzień 14-dniowego terminu przypada na sobotę, niedzielę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin przesuwa się na kolejny dzień roboczy. Przekroczenie tego terminu nawet o jeden dzień bez podjęcia odpowiednich działań naprawczych formalnie stanowi naruszenie przepisów prawa karnoskarbowego.
- Złożenie formularza drogą elektroniczną przez portal e-Urząd Skarbowy.
- Osobiste złożenie papierowego dokumentu w siedzibie właściwego urzędu.
- Nadanie przesyłki poleconej w placówce pocztowej operatora wyznaczonego.
Wysłanie deklaracji za pośrednictwem operatora pocztowego w czternastym dniu skutkuje zachowaniem terminu na mocy przepisów Ordynacji podatkowej. Kluczowe jest jednak pamiętanie, że w tym samym 14-dniowym terminie podatnik musi również dokonać przelewu środków pieniężnych z tytułu podatku. Samo wysłanie deklaracji bez jednoczesnej zapłaty należności nie zwalnia z obowiązku uregulowania narosłych odsetek podatkowych.
Kwalifikacja czynu w Kodeksie karnym skarbowym: wykroczenie a przestępstwo skarbowe
Odpowiedzialność karna za zaniechanie złożenia deklaracji wynika bezpośrednio z Kodeksu karnego skarbowego. Naruszenie obowiązku podatkowego jest kwalifikowane jako wykroczenie skarbowe lub przestępstwo skarbowe na podstawie art. 54 oraz art. 56 KKS. Podstawowym kryterium rozgraniczającym oba czyny jest kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej w odniesieniu do minimalnego wynagrodzenia.
Wykroczeniem skarbowym jest czyn zabroniony, w którym kwota narażona na uszczuplenie nie przekracza ustawowego progu, stanowiącego pięciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w czasie jego popełnienia. Jeśli należny podatek przewyższa tę granicę, czyn może zostać zakwalifikowany jako przestępstwo skarbowe, co pociąga za sobą znacznie surowsze konsekwencje procesowe oraz wyższe sankcje finansowe orzekane w stawkach dziennych.
Granice finansowe mandatu karnego i grzywny skarbowej za brak PCC-3
Kary finansowe za wykroczenia skarbowe są bezpośrednio powiązane ze zmieniającą się wysokością minimalnego wynagrodzenia za pracę. Urząd skarbowy ma możliwość ukarania podatnika mandatem karnym, którego wysokość waha się w granicach od jednej dziesiątej do dwukrotności płacy minimalnej. Ostateczna kwota zależy od stopnia zawinienia, motywacji sprawcy oraz jego sytuacji majątkowej i osobistej.
W sytuacji, gdy podatnik odmówi przyjęcia mandatu lub sprawa trafi bezpośrednio do sądu rejonowego, wymiar kary ulega drastycznemu rozszerzeniu. Sąd może wymierzyć grzywnę w granicach od jednej dziesiątej do aż dwudziestokrotności minimalnego wynagrodzenia. W postępowaniu nakazowym sąd orzeka grzywnę w granicach do dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę.
- Dotychczasowa niekaralność podatnika za przestępstwa lub wykroczenia skarbowe.
- Wysokość kwoty podatku, która nie została uregulowana w terminie.
- Okoliczności spóźnienia oraz czas, jaki upłynął od wyznaczonego terminu.
- Stopień współpracy podatnika z organem podatkowym w trakcie weryfikacji.
W praktyce urzędy skarbowe rzadko stosują maksymalne dopuszczalne ustawowo sankcje za drobne spóźnienia przy niewielkich transakcjach. Zazwyczaj mandaty za jednorazowe, krótkotrwałe opóźnienie w złożeniu PCC-3 wynoszą od kilkuset do ponad tysiąca złotych, jednak brak jakiejkolwiek reakcji na wezwania urzędu drastycznie zaostrza podejście urzędników skarbowych.
Odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od czynności cywilnoprawnych
Oprócz sankcji karnoskarbowych podatnik ma bezwzględny obowiązek uregulowania powstałej zaległości podatkowej powiększonej o odsetki za zwłokę. Odsetki te są naliczane automatycznie na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej za każdy dzień opóźnienia, począwszy od dnia następującego po upływie 14-dniowego terminu płatności, aż do dnia zaksięgowania wpłaty na rachunku urzędu.
Stopa odsetek za zwłokę ma charakter zmienny i zależy od podstawowej stopy dyskontowej Narodowego Banku Polskiego. Zgodnie z art. 54 Ordynacji podatkowej odsetek za zwłokę nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekracza trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora wyznaczonego za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.
Sankcyjna stawka 20 procent PCC w toku kontroli skarbowej
Najbardziej dotkliwą finansowo sankcją w podatku od czynności cywilnoprawnych jest podwyższenie stawki podatku do 20 procent na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o PCC. Taka karna stawka ma zastosowanie wtedy, gdy podatnik powołuje się przed organem podatkowym na fakt zawarcia umowy pożyczki lub depozytu nieprawidłowego, a należny podatek nie został uprzednio zapłacony.
Przepis ten wprowadzono jako narzędzie walki z ukrywaniem dochodów z nieujawnionych źródeł, gdzie podatnicy tłumaczyli nielegalny majątek rzekomymi prywatnymi pożyczkami od znajomych lub rodziny. Jeśli podczas kontroli podatnik oświadczy, że otrzymał pożyczkę, od której w terminie 14 dni nie złożył deklaracji PCC-3 i nie uiścił podatku, organ natychmiast naliczy podatek według stawki 20 procent.
Instytucja czynnego żalu jako sposób na uniknięcie kary z Kodeksu karnego skarbowego
Instytucja czynnego żalu, uregulowana w art. 16 Kodeksu karnego skarbowego, jest podstawowym instrumentem chroniącym podatnika przed karą za niezłożenie deklaracji PCC-3 w terminie. Czynny żal polega na dobrowolnym zawiadomieniu organu powołanego do ścigania o popełnieniu czynu zabronionego, z jednoczesnym ujawnieniem wszystkich istotnych okoliczności zdarzenia oraz osób współdziałających w jego popełnieniu.
Aby zawiadomienie było prawnie skuteczne i gwarantowało bezkarność, podatnik musi złożyć je zanim urząd skarbowy poweźmie wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu wykroczenia lub przestępstwa. Ponadto podatnik jest zobowiązany do uiszczenia w całości uszczuplonej należności publicznoprawnej wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w terminie wyznaczonym przez organ podatkowy lub bezpośrednio przy składaniu pisma.
- Organ podatkowy rozpoczął już oficjalną kontrolę lub czynności sprawdzające.
- Urząd skarbowy wezwał podatnika w sprawie niezłożenia konkretnej deklaracji PCC-3.
- Sprawca nakłaniał inną osobę do popełnienia czynu lub kierował jego wykonaniem.
Złożenie czynnego żalu po otrzymaniu oficjalnego wezwania z urzędu skarbowego jest całkowicie bezskuteczne i nie chroni przed mandatem karnym. Z tego powodu kluczowe znaczenie ma szybkość działania podatnika – im szybciej samodzielnie naprawi błąd po przekroczeniu 14 dni, tym większa pewność, że uniknie wszelkich kar finansowych z Kodeksu karnego skarbowego.
Krok po kroku: jak złożyć spóźnioną deklarację PCC-3 i uregulować podatek
Prawidłowe uregulowanie spóźnionego zobowiązania wymaga przeprowadzenia sekwencji ściśle określonych czynności prawnych i finansowych. Pierwszym krokiem jest poprawne wypełnienie deklaracji PCC-3 wraz z ewentualnym załącznikiem PCC-3/A, który jest wymagany w sytuacji, gdy po stronie kupującej występuje więcej niż jeden podmiot, na przykład małżonkowie nabywający samochód do majątku wspólnego.
Drugim etapem jest sporządzenie pisemnego zawiadomienia o popełnieniu czynu zabronionego, czyli czynnego żalu. W dokumencie należy podać dane identyfikacyjne, opisać przyczynę spóźnienia, na przykład przeoczenie lub niewiedzę, oraz zadeklarować dopełnienie obowiązku. Czynny żal można złożyć w formie tradycyjnej na piśmie lub elektronicznie za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy.
- Sporządzenie i podpisanie deklaracji podatkowej PCC-3 wraz z załącznikami.
- Obliczenie należnego podatku podstawowego oraz kalkulacja odsetek za zwłokę.
- Wykonanie przelewu łącznej kwoty na indywidualny mikrorachunek podatkowy.
- Dołączenie podpisanego oświadczenia o czynnym żalu do składanej deklaracji.
Ostatnim krokiem jest niezwłoczna zapłata należności podatkowej wraz z wyliczonymi odsetkami na indywidualny mikrorachunek podatkowy generowany numerem PESEL lub NIP podatnika. Dokonanie przelewu w tym samym dniu, w którym wysyłana jest deklaracja z czynnym żalem, stanowi pełne wypełnienie ustawowych warunków gwarantujących bezkarność na gruncie prawa karnoskarbowego.
Transakcje najczęściej podlegające obowiązkowi złożenia deklaracji PCC-3
Najpowszechniejszą transakcją rodzącą obowiązek złożenia formularza PCC-3 jest zakup używanego samochodu, motocykla lub innego pojazdu mechanicznego od osoby prywatnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku stawka podatku wynosi 2 procent wartości rynkowej pojazdu, a obowiązek podatkowy spoczywa wyłącznie na kupującym, chyba że umowa stanowi inaczej w granicach dopuszczonych prawem.
Kolejną powszechną kategorią są umowy pożyczek zawierane poza instytucjami bankowymi oraz umowy spółek cywilnych i handlowych, w tym podwyższenie kapitału zakładowego. Opodatkowaniu podlegają również umowy zamiany rzeczy lub praw majątkowych, umowy darowizny w części dotyczącej przejęcia długów i ciężarów, a także odpłatne ustanowienie użytkowania lub służebności, o ile transakcje te nie są objęte podatkiem VAT.
Wyłączenia i zwolnienia z obowiązku składania deklaracji PCC-3
Ustawa przewiduje szereg zwolnień podmiotowych i przedmiotowych, które wyłączają konieczność składania formularza PCC-3 i uiszczania podatku. Fundamentalną zasadą jest wyłączenie z PCC transakcji, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona, co eliminuje problem podwójnego opodatkowania obrotu gospodarczego.
Bardzo istotne zwolnienie dotyczy sprzedaży rzeczy ruchomych, których wartość rynkowa nie przekracza kwoty 1000 złotych. Przy zakupie przedmiotów o niższej wartości kupujący jest całkowicie zwolniony z podatku i nie ma obowiązku składania deklaracji PCC-3. Jeśli jednak cena wynosi 1001 złotych, podatek 2 procent należy obliczyć od całej kwoty transakcji.
- Pożyczki udzielane w ramach tak zwanej grupy zerowej przy zachowaniu terminów.
- Nabycie rzeczy ruchomych, których wartość rynkowa nie przekracza 1000 złotych.
- Transakcje, w których przynajmniej jedna strona podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
- Kupno pierwszego mieszkania lub domu z rynku wtórnego przez osobę fizyczną.
Szczególnym przypadkiem są pożyczki zawierane w najbliższej rodzinie, zaliczanej do zerowej grupy podatkowej, obejmującej małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę. Pożyczki te mogą korzystać z całkowitego zwolnienia z PCC bez względu na kwotę, pod warunkiem złożenia deklaracji PCC-3 w terminie 14 dni oraz udokumentowania przekazania środków na rachunek bankowy.
Rola notariusza jako płatnika a samodzielne składanie formularza PCC-3
Podatnicy często mają wątpliwości, czy po zawarciu transakcji u notariusza muszą dodatkowo składać formularz PCC-3 w urzędzie skarbowym. Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o PCC, notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Dotyczy to między innymi transakcji sprzedaży nieruchomości, działu spadku czy darowizn.
W takich sytuacjach to notariusz ma ustawowy obowiązek obliczyć, pobrać od podatnika należny podatek i odprowadzić go na konto właściwego urzędu skarbowego wraz ze zbiorczą deklaracją. Kupujący nieruchomość lub zawierający inną umowę w formie aktu notarialnego nie składa samodzielnie deklaracji PCC-3 i nie ponosi odpowiedzialności karnoskarbowej za ewentualne opóźnienia notariusza.
Skutki braku zapłaty podatku przy jednoczesnym terminowym złożeniu formularza PCC-3
Należy wyraźnie odróżnić sytuację niezłożenia deklaracji w terminie od sytuacji, w której podatnik złożył formularz PCC-3 na czas, lecz nie dokonał wymaganej wpłaty podatku. Terminowe przesłanie deklaracji wyłącza odpowiedzialność za wykroczenie polegające na zatajeniu czynności, jednak brak zapłaty przekształca należność w zaległość podatkową podlegającą natychmiastowemu oprocentowaniu.
W takim przypadku urząd skarbowy nie nakłada mandatu karnego z KKS za brak druku, lecz wysyła do podatnika formalne upomnienie z zagrożeniem wszczęcia egzekucji administracyjnej. Koszt upomnienia obciąża dłużnika. Jeżeli podatnik nie ureguluje długu w terminie 7 dni od odbioru upomnienia, organ wszczyna postępowanie egzekucyjne, dokonując zajęcia rachunku bankowego lub wynagrodzenia.
Odpowiedzialność solidarna kupującego i sprzedawcy w określonych umowach
W większości umów sprzedaży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych spoczywa wyłącznie na kupującym. Istnieją jednak czynności, w których ustawa przewiduje solidarną odpowiedzialność stron transakcji za zobowiązanie podatkowe. Dotyczy to między innymi umowy zamiany, gdzie obie strony transakcji są solidarnie zobowiązane do rozliczenia należnego podatku.
W przypadku solidarnej odpowiedzialności urząd skarbowy może dochodzić całości należności podatkowej, odsetek oraz orzekać sankcje wobec dowolnej ze stron umowy. Jeżeli jedna strona zaniedba złożenie deklaracji, druga strona nie może tłumaczyć się przed organem brakiem wiedzy o zaniechaniu partnera transakcji, co rodzi konieczność wzajemnej kontroli dopełnienia formalności.
Terminy przedawnienia zobowiązania podatkowego i karalności za brak PCC-3
Zobowiązanie z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Po upływie tego okresu urząd skarbowy traci prawną możliwość żądania zapłaty zaległego podatku oraz naliczania odsetek za zwłokę.
Równolegle biegnie termin przedawnienia karalności wykroczenia skarbowego na podstawie art. 51 Kodeksu karnego skarbowego. Karalność wykroczenia skarbowego ustaje z upływem roku od czasu jego popełnienia, chyba że w tym okresie wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy. Wówczas karalność ustaje z upływem 2 lat od końca tego rocznego okresu, co łącznie daje 3 lata.
Postępowanie mandatowe a skierowanie sprawy do sądu rejonowego
Jeżeli podatnik nie złożył czynnego żalu, a urząd skarbowy samodzielnie wykrył brak deklaracji PCC-3, urzędnik prowadzący sprawę proponuje sprawcy ukaranie w trybie mandatowym. Podatnik ma pełne prawo odmówić przyjęcia mandatu karnego, co skutkuje natychmiastowym skierowaniem sprawy do wydziału karnego właściwego miejscowo sądu rejonowego w celu przeprowadzenia rozprawy.
Odmowa przyjęcia mandatu jest uzasadniona wyłącznie wtedy, gdy podatnik dysponuje dowodami na brak obowiązku podatkowego, błąd urzędu lub zaistnienie okoliczności wyłączających winę. Należy pamiętać, że w postępowaniu sądowym podatnik ponosi ryzyko nałożenia znacznie wyższej grzywny niż proponowany mandat, a w przypadku wyroku skazującego zostanie dodatkowo obciążony zryczałtowanymi kosztami sądowymi.
Praktyczne przykłady rozliczeń i symulacje potencjalnych kar finansowych
Rozważmy przypadek zakupu używanego samochodu o wartości rynkowej 40000 złotych od osoby prywatnej. Należny podatek PCC w stawce 2 procent wynosi 800 złotych. W przypadku przekroczenia terminu o 6 miesięcy i braku czynnego żalu, podatnik zapłaci 800 złotych podatku, narosłe odsetki za zwłokę oraz mandat karny wynoszący zazwyczaj od 400 do 1000 złotych.
W drugim scenariuszu podatnik otrzymuje od znajomego pożyczkę w kwocie 100000 złotych i nie zgłasza jej do opodatkowania. Jeśli transakcja wyjdzie na jaw dopiero podczas kontroli skarbowej dotyczącej zakupu mieszkania, organ zastosuje sankcyjną stawkę 20 procent, co oznacza konieczność zapłaty aż 20000 złotych samego podatku zamiast standardowych 500 złotych plus odsetki.
- Zakup auta o wartości 40000 zł z czynnym żalem: 800 zł podatku plus kilkanaście złotych odsetek.
- Zakup auta o wartości 40000 zł bez czynnego żalu: 800 zł podatku, odsetki oraz mandat około 500 zł.
- Pożyczka 100000 zł zgłoszona w terminie 14 dni: standardowy podatek w kwocie 500 zł.
- Pożyczka 100000 zł ujawniona podczas kontroli: karna stawka 20 procent wynosząca 20000 zł.
Zestawienie to dobitnie pokazuje, że zaniedbanie formalności podatkowych przy pożyczkach wiąże się z nieproporcjonalnie wyższym ryzykiem finansowym niż w przypadku zwykłej umowy sprzedaży. Zastosowanie stawki sankcyjnej stanowi drastyczny cios dla budżetu podatnika, wielokrotnie przewyższający standardowe grzywny wymierzane za wykroczenia skarbowe przy innych umowach cywilnoprawnych.
Najczęstsze błędy podatników przy korygowaniu spóźnionych deklaracji podatkowych
Najczęstszym błędem popełnianym przez podatników jest wysłanie spóźnionej deklaracji PCC-3 bez jednoczesnego dołączenia pisma z czynnym żalem. W takiej sytuacji urząd skarbowy rejestruje opóźnienie w systemie i automatycznie wszczyna procedurę zmierzającą do ukarania sprawcy mandatem karnym, gdyż sam formularz nie chroni przed odpowiedzialnością karnoskarbową za przekroczenie terminu.
Innym kardynalnym błędem jest zapłata samego podatku podstawowego bez samodzielnego doliczenia i uiszczenia należnych odsetek za zwłokę. Niepełna wpłata sprawia, że warunek skuteczności czynnego żalu nie zostaje w pełni spełniony, co otwiera urzędowi drogę do zakwestionowania bezkarności podatnika i nałożenia kary grzywny.
- Złożenie czynnego żalu dopiero po otrzymaniu oficjalnego wezwania z urzędu.
- Wpłata podatku na niewłaściwy rachunek bankowy zamiast indywidualnego mikrorachunku.
- Pominięcie załącznika PCC-3/A przy transakcjach zawieranych przez wielu nabywców.
- Zaniżenie podstawy opodatkowania poniżej rzeczywistej wartości rynkowej przedmiotu.
Podatnicy często mylą również wartość rynkową przedmiotu z ceną wpisaną na umowie sprzedaży. Jeżeli cena pojazdu została sztucznie zaniżona, urząd skarbowy wezwie podatnika do podwyższenia podstawy opodatkowania i dopłaty różnicy podatku wraz z odsetkami, co może dodatkowo skomplikować sytuację prawną sprawcy opóźnienia.
Podsumowanie kluczowych zasad bezpieczeństwa podatkowego przy deklaracji PCC-3
Zachowanie pełnego bezpieczeństwa prawno-podatkowego wymaga bezwzględnego przestrzegania 14-dniowego terminu od momentu zawarcia każdej umowy cywilnoprawnej podlegającej opodatkowaniu. Warto wyrobić nawyk niezwłocznego składania formularza PCC-3 i dokonywania płatności bezpośrednio po podpisaniu umowy kupna lub umowy pożyczki, co całkowicie eliminuje ryzyko przeoczenia terminu ustawowego i naliczenia kar.
W przypadku powstania opóźnienia kluczem do uniknięcia jakichkolwiek sankcji karnoskarbowych jest błyskawiczne wdrożenie procedury czynnego żalu z wykorzystaniem portalu e-Urząd Skarbowy. Samodzielne zainicjowanie kontaktu z organem podatkowym, przesłanie formularza oraz jednoczesna spłata należności z odsetkami gwarantuje zachowanie pełnej bezkarności i chroni podatnika przed mandatem oraz karną stawką podatkową.