Spółka komandytowa w polskim systemie podatkowym jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i płaci stawkę 9% lub 19%. Ponadto spółka rozlicza podatek od towarów i usług (VAT), podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) oraz podatki lokalne, w tym podatek od nieruchomości. Zyski wypłacane wspólnikom podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) lub osób prawnych (CIT), z uwzględnieniem mechanizmów chroniących przed podwójnym opodatkowaniem.
Podział ciężaru fiskalnego w spółce komandytowej przebiega dwupoziomowo: na szczeblu samej spółki oraz na szczeblu jej wspólników, czyli komplementariuszy i komandytariuszy. Konstrukcja prawna przewiduje odmienne zasady opodatkowania dla obu grup wspólników, uwzględniając zakres ich odpowiedzialności majątkowej za zobowiązania przedsiębiorstwa. Właściwe ukształtowanie relacji kapitałowych i umownych pozwala na optymalne zarządzanie łącznymi obciążeniami podatkowymi całej struktury biznesowej.
Spółka komandytowa jako odrębny podatnik podatku dochodowego od osób prawnych
Od 2021 roku spółka komandytowa posiada status samodzielnego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie przepisów ustawy o CIT. Zmiana ta zlikwidowała jej wcześniejszą transparentność podatkową, która pozwalała na jednokrotne opodatkowanie dochodu wyłącznie na poziomie poszczególnych wspólników. W aktualnym stanie prawnym spółka podlega bezpośredniemu obowiązkowi podatkowemu, a wszelkie przychody i koszty są rozliczane w jej własnych księgach rachunkowych.
Objęcie spółki komandytowej ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych nakłada na nią obowiązek prowadzenia pełnej księgowości zgodnie z ustawą o rachunkowości. Spółka musi regularnie obliczać i wpłacać miesięczne lub kwartalne zaliczki na CIT, a po zakończeniu roku podatkowego złożyć roczne zeznanie podatkowe CIT-8 oraz sporządzić i złożyć sprawozdanie finansowe do właściwego rejestru sądowego.
Stawki podatku dochodowego CIT dla spółki komandytowej
Podstawowa stawka podatku dochodowego dla spółki komandytowej wynosi 19% i ma zastosowanie do większości dochodów osiąganych z działalności gospodarczej oraz zysków kapitałowych. Podmioty rozpoczynające działalność w pierwszym roku podatkowym oraz mali podatnicy mogą korzystać z preferencyjnej stawki 9% CIT. Warunkiem jest nieprzekroczenie limitu przychodów ze sprzedaży brutto o równowartości dwóch milionów euro w poprzednim roku.
Kryteria wykluczające możliwość stosowania preferencyjnej stawki 9% CIT obejmują:
- powstanie spółki w wyniku przekształcenia lub połączenia podmiotów gospodarczych,
- wniesienie do spółki aportu w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
- przekroczenie w trakcie roku podatkowego limitu przychodów bieżących.
Jeżeli spółka komandytowa przekroczy próg przychodów bieżących w trakcie roku podatkowego, traci prawo do stawki 9% od miesiąca przekroczenia. Od tego okresu całość dochodów podlega opodatkowaniu stawką 19%. Spółka musi monitorować poziom sprzedaży, aby prawidłowo skorygować wysokość uiszczanych zaliczek na podatek dochodowy i uniknąć powstawania zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę.
Estoński CIT w spółce komandytowej i warunki jego stosowania
Spółka komandytowa ma możliwość wyboru ryczałtu od dochodów spółek, powszechnie nazywanego estońskim CIT. Model ten polega na przesunięciu momentu zapłaty podatku dochodowego do chwili faktycznej dystrybucji zysku na rzecz wspólników. Dopóki wypracowany dochód pozostaje w spółce i jest reinwestowany w rozwój przedsiębiorstwa, podmiot nie uiszcza bieżących comiesięcznych zaliczek na podatek dochodowy.
Główne korzyści z wdrożenia estońskiego CIT w spółce komandytowej to:
- brak konieczności comiesięcznego odprowadzania zaliczek na podatek CIT,
- oparcie rozliczeń podatkowych bezpośrednio na przepisach bilansowych,
- niższe łączne opodatkowanie spółki i wspólników w momencie wypłaty zysku.
Skorzystanie z estońskiego CIT wymaga spełnienia rygorystycznych kryteriów formalnych, w tym posiadania wyłącznie osób fizycznych jako wspólników oraz braku udziałów w innych podmiotach. Ponadto spółka musi zatrudniać co najmniej trzy osoby na umowę o pracę lub zlecenie oraz osiągać większość przychodów z działalności operacyjnej, eliminując dominację przychodów o charakterze pasywnym.
Łączne efektywne opodatkowanie zysku w systemie estońskim wynosi 20% dla małych podatników oraz 25% dla pozostałych podmiotów, uwzględniając podatek spółki i podatek wspólnika. Wartości te są znacząco niższe niż standardowe obciążenie w klasycznym modelu podatkowym, co czyni to rozwiązanie opłacalnym dla rozwijających się przedsiębiorstw komandytowych planujących długoterminowe inwestycje kapitałowe.
Zasady opodatkowania komplementariusza podatkiem dochodowym
Komplementariusz jako wspólnik prowadzący sprawy spółki i ponoszący nieograniczoną odpowiedzialność majątkową podlega opodatkowaniu od przypadającego na niego udziału w zysku. W przypadku osób fizycznych dochód ten traktowany jest jako przychód z kapitałów pieniężnych i podlega opodatkowaniu zryczałtowaną stawką 19% PIT. Płatnikiem tego podatku jest spółka komandytowa, która potrąca należną kwotę w momencie wypłaty środków.
W sytuacji, gdy funkcję komplementariusza pełni spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wypłacony zysk stanowi dla niej przychód z zysków kapitałowych podlegający opodatkowaniu stawką 19% CIT. Spółka z o.o. rozpoznaje ten przychód w dacie jego faktycznego otrzymania, stosując ogólne zasady prawa podatkowego dla osób prawnych, z możliwością zastosowania ustawowych wyłączeń dywidendowych przy spełnieniu określonych warunków.
Mechanizm odliczenia podatku CIT przez komplementariusza
Przepisy ustawy o PIT wprowadzają mechanizm neutralizujący podwójne opodatkowanie dochodów komplementariusza będącego osobą fizyczną. Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy, należny podatek PIT od zysku komplementariusza pomniejsza się o kwotę podatku CIT zapłaconego przez spółkę komandytową, proporcjonalnie do posiadanego przez niego udziału w zyskach tej spółki za dany rok obrotowy.
Do prawidłowego wyliczenia odliczenia komplementariusza niezbędne jest:
- określenie udziału procentowego komplementariusza w zysku spółki,
- ustalenie kwoty podatku CIT należnego od spółki za dany rok,
- pomniejszenie podatku PIT komplementariusza o przypadającą na niego część CIT.
Dzięki temu odliczeniu efektywna stawka opodatkowania zysku komplementariusza wynosi 17,29% w przypadku, gdy spółka płaci 9% CIT, lub 19%, gdy spółka jest opodatkowana stawką 19% CIT. Mechanizm ten całkowicie likwiduje ciężar podwójnego opodatkowania na poziomie wspólnika zarządzającego, stanowiąc ustawową rekompensatę za ponoszenie pełnej odpowiedzialności całym majątkiem osobistym za długi spółki.
Zastosowanie odliczenia wymaga precyzyjnego powiązania podatku dochodowego zapłaconego przez spółkę z rokiem obrotowym, za który dokonuje się podziału zysku. W przypadku wypłat zaliczkowych w trakcie roku ostateczne rozliczenie następuje po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i złożeniu rocznego zeznania CIT-8, co nakłada na spółkę obowiązek prawidłowego dokumentowania potrąceń podatkowych.
Opodatkowanie zysków komandytariusza podatkiem PIT
Komandytariusz, którego odpowiedzialność za zobowiązania spółki jest ograniczona do wysokości sumy komandytowej, traktowany jest przez prawo podatkowe jak inwestor pasywny. Przychody uzyskiwane z tytułu udziału w zysku stanowią przychód z kapitałów pieniężnych, opodatkowany stawką 19% PIT. Obowiązek poboru podatku spoczywa na spółce komandytowej jako płatniku, która dokonuje potrącenia przy wypłacie dywidendy.
W relacji do komandytariusza nie ma zastosowania mechanizm odliczenia podatku CIT zapłaconego przez spółkę, jaki przysługuje komplementariuszowi. Oznacza to, że zysk komandytariusza podlega pełnemu podwójnemu opodatkowaniu: najpierw podatkiem CIT na poziomie spółki, a następnie podatkiem PIT na poziomie wspólnika. Powoduje to, że łączne efektywne obciążenie fiskalne komandytariusza może wynosić od 26,29% do 34,39%.
Zwolnienie z podatku dochodowego dla komandytariusza do 60 000 zł
Ustawodawca przewidział częściowe złagodzenie podwójnego opodatkowania komandytariuszy poprzez wprowadzenie zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 151 ustawy o PIT. Zwolnieniu podlega 50% przychodów uzyskanych przez komandytariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej, przy czym łączna kwota zwolnienia nie może przekroczyć 60 000 zł w danym roku podatkowym odrębnie dla każdej spółki.
Warunki wyłączające możliwość zastosowania zwolnienia kwotowego obejmują:
- posiadanie bezpośrednio lub pośrednio minimum 5% udziałów w spółce będącej komplementariuszem,
- pełnienie funkcji członka zarządu w spółce z o.o. pełniącej rolę komplementariusza,
- powiązania osobowe lub kapitałowe z osobami zarządzającymi komplementariuszem.
Zwolnienie to obwarowane jest licznymi wyłączeniami antyabuzywnymi, które mają uniemożliwić stosowanie ulgi w podmiotach ściśle powiązanych. Komandytariusz traci prawo do zwolnienia, jeżeli posiada udziały w spółce z o.o. będącej komplementariuszem lub zasiada w jej zarządzie. W takich strukturach komandytariusz płaci pełny 19-procentowy podatek od całości otrzymanego zysku bez prawa do jakichkolwiek odliczeń.
Podatek od towarów i usług w działalności spółki komandytowej
Spółka komandytowa jest w pełni samodzielnym podatnikiem podatku od towarów i usług, działającym pod własnym numerem NIP. Prowadzi rejestry sprzedaży i zakupów, nalicza podatek należny od realizowanych dostaw towarów i świadczonych usług oraz posiada prawo do odliczania podatku naliczonego od wydatków związanych z prowadzoną działalnością opodatkowaną, zgodnie z zasadą neutralności podatku VAT.
W działalności operacyjnej spółka stosuje stawki podstawowe 23% lub stawki obniżone 8%, 5% oraz 0%, zależnie od przedmiotu realizowanych czynności. Spółka może także korzystać ze zwolnień podmiotowych lub przedmiotowych określonych w ustawie o VAT. Bieżące rozliczanie podatku wymaga zachowania szczególnej staranności przy kwalifikacji transakcji transgranicznych oraz prawidłowego dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw i eksportu.
Spółka komandytowa jest zobowiązana do comiesięcznego przesyłania struktury JPK_V7M lub kwartalnej JPK_V7K do urzędu skarbowego. W ramach bieżącej kontroli transakcji spółka musi przestrzegać zasad obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności (split payment) oraz weryfikować rachunki bankowe kontrahentów na białej liście podatników VAT, co zabezpiecza prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Podatek od czynności cywilnoprawnych przy zawarciu i zmianie umowy spółki
Zawarcie umowy spółki komandytowej, wniesienie wkładów oraz późniejsze zmiany umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC). Podstawę opodatkowania stanowi łączna wartość wkładów wnoszonych do majątku spółki przez komplementariuszy i komandytariuszy. Stawka podatku wynosi 0,5%, a obowiązek podatkowy powstaje w chwili podpisania aktu notarialnego obejmującego umowę lub jej modyfikację.
Zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem PCC to w szczególności:
- sporządzenie pierwotnej umowy spółki i wniesienie majątku założycielskiego,
- podwyższenie wkładów wnoszonych przez dotychczasowych lub nowych wspólników,
- przekształcenie innej spółki handlowej w strukturę spółki komandytowej.
Podstawę opodatkowania podatkiem PCC można pomniejszyć o koszty bezpośrednio związane z rejestracją spółki. Do wydatków tych zalicza się taksę notarialną za sporządzenie aktu, opłatę sądową za wpis do Krajowego Rejestru Sądowego oraz opłatę za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Podatek PCC pobiera i odprowadza notariusz sporządzający dany akt notarialny.
Obowiązki spółki komandytowej jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy
Spółka komandytowa pełni funkcję płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłacanych wynagrodzeń pracowniczych i umów cywilnoprawnych. Obowiązek ten obejmuje naliczanie, potrącanie i terminowe odprowadzanie zaliczek na PIT od dochodów osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, zlecenia czy o dzieło, zgodnie ze stawkami określonymi w skali podatkowej.
Do zadań spółki jako płatnika należy również pobieranie 19-procentowego zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłat zysków realizowanych na rzecz wspólników. Pobrane kwoty spółka ma obowiązek przekazać do urzędu skarbowego do dwudziestego dnia miesiąca następującego po miesiącu wypłaty, a po zakończeniu roku sporządzić roczne deklaracje zbiorcze PIT-4R oraz PIT-8AR.
Spółka sporządza także imienne informacje podatkowe PIT-11 dla zatrudnionych pracowników oraz przekazuje je podatnikom i organom skarbowym w ustawowych terminach. Odpowiedzialność za prawidłowe wyliczenie i odprowadzenie podatków pracowniczych spoczywa na reprezentantach spółki, co wymaga wdrożenia profesjonalnej obsługi kadrowo-płacowej oraz stałego nadzoru nad terminowością przelewów do urzędu skarbowego.
Podatek od nieruchomości i inne podatki lokalne spółki komandytowej
Posiadanie nieruchomości przez spółkę komandytową rodzi obowiązek uiszczania podatku od nieruchomości do właściwego organu samorządowego. Spółka ma status jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która składa roczną deklarację na podatek od nieruchomości DN-1 do końca stycznia każdego roku podatkowego i samodzielnie oblicza miesięczne raty należnego podatku.
Obciążenia z tytułu podatków i opłat lokalnych mogą obejmować:
- podatek od nieruchomości od gruntów, budynków i budowli przedsiębiorstwa,
- podatek od środków transportowych dla pojazdów ciężarowych powyżej 3,5 tony,
- podatek rolny lub leśny w przypadku posiadania odpowiednich użytków gruntowych.
Wszystkie grunty i budynki będące w posiadaniu spółki komandytowej uznawane są za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, co skutkuje naliczaniem najwyższych ustawowych stawek podatkowych. Budowle podlegają opodatkowaniu według stawki 2% ich wartości początkowej przyjętej do celów amortyzacji bilansowej, co stanowi istotną pozycję kosztową dla spółek posiadających rozbudowaną infrastrukturę techniczną.
Spółka komandytowa dysponująca pojazdami ciężarowymi o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, ciągnikami siodłowymi lub przyczepami podlega również podatkowi od środków transportowych. Wymaga to składania rocznej deklaracji DT-1 do połowy lutego oraz opłacania podatku w dwóch ratach w ciągu roku, zgodnie ze stawkami uchwalanymi przez właściwą radę gminy.
Podatek u źródła oraz transakcje międzynarodowe spółki komandytowej
Wypłaty dokonywane przez spółkę komandytową na rzecz zagranicznych kontrahentów mogą podlegać podatkowi u źródła (WHT). Dotyczy to transferów z tytułu odsetek, należności licencyjnych, dywidend, usług doradczych, prawnych, reklamowych oraz zarządzania. Spółka działa wówczas jako płatnik, potrącając podatek według stawki 19% lub 20% w momencie dokonywania płatności transgranicznej.
Aby zastosować preferencyjną stawkę podatku lub zwolnienie wynikające z międzynarodowych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, spółka komandytowa musi zachować należytą staranność. Obejmuje to zebranie ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej odbiorcy oraz weryfikację, czy zagraniczny odbiorca płatności prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą i jest rzeczywistym właścicielem otrzymywanych należności finansowych.
W przypadku przekroczenia limitu dwóch milionów złotych wypłat z tytułów pasywnych na rzecz podmiotu powiązanego w danym roku podatkowym, spółka musi zastosować mechanizm pay and refund. Oznacza to obowiązek pobrania podatku według stawki krajowej i wpłacenia go do urzędu, a dopiero następnie ubiegania się o zwrot nadpłaty.
Wypłata zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego
Wspólnicy spółki komandytowej mogą pobierać zaliczki na poczet zysku w trakcie trwania roku obrotowego, jeśli umowa spółki dopuszcza taką możliwość. Tryb opodatkowania tych zaliczek różni się diametralnie w zależności od statusu wspólnika, co stanowiło przedmiot licznych uchwał i wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego w ostatnich latach.
Kluczowe reguły dotyczące zaliczkowych wypłat zysku obejmują:
- umowne uregulowanie zasad pobierania zaliczek przez wspólników w trakcie roku,
- brak obowiązku poboru zaliczek na PIT od wypłat dla komplementariusza,
- konieczność potrącania 19% podatku PIT przy wypłacie zaliczek dla komandytariusza.
W odniesieniu do komplementariusza spółka nie potrąca podatku dochodowego w momencie wypłaty zaliczki w trakcie roku. Obowiązek podatkowy komplementariusza powstaje dopiero po obliczeniu całorocznego podatku CIT spółki, ponieważ dopiero wtedy znana jest kwota podatku podlegająca odliczeniu od jego PIT. Rozliczenie dokonywane jest po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego.
Z kolei przy wypłacie zaliczki na zysk dla komandytariusza spółka komandytowa ma obowiązek każdorazowo pobrać 19% zryczałtowanego podatku dochodowego. Komandytariusz nie korzysta z odroczenia podatkowego, a ewentualna korekta rozliczenia następuje po zakończeniu roku podatkowego, jeśli wspólnik spełniał kryteria do zastosowania zwolnienia kwotowego do 60 000 zł.
Danina solidarnościowa a przychody wspólników spółki komandytowej
Danina solidarnościowa wynosi 4% i obejmuje dochody osób fizycznych przekraczające kwotę jednego miliona złotych rocznie. Zalicza się do niej dochody opodatkowane według skali podatkowej, podatkiem liniowym oraz wybrane dochody kapitałowe, co stanowi istotne obciążenie dla przedsiębiorców osiągających wysokie zyski z prowadzonej działalności gospodarczej.
Przychody wspólników z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej są kwalifikowane jako przychody z dywidend i innych zysków osób prawnych na podstawie art. 30a ustawy o PIT. Przepisy regulujące daninę solidarnościową jednoznacznie wyłączają te przychody z podstawy obliczenia podatku solidarnościowego, co stanowi kluczową zaletę struktury komandytowej.
Dzięki temu wspólnicy spółki komandytowej, niezależnie od wysokości osiąganych dochodów rocznych, nie płacą 4% daniny solidarnościowej od wypłaconych zysków. W porównaniu z jednoosobową działalnością gospodarczą lub spółką jawną generującą zyski powyżej miliona złotych, spółka komandytowa zapewnia wymierne korzyści fiskalne i pozwala na optymalizację całkowitego poziomu opodatkowania.
Składki ZUS i ubezpieczenie zdrowotne wspólników spółki komandytowej
Wspólnicy spółki komandytowej podlegają ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jako osoby prowadzące pozarolniczą działalność. Dotyczy to zarówno komplementariuszy, jak i komandytariuszy, którzy muszą zarejestrować się w ZUS na formularzu ZUA lub ZZA i samodzielnie opłacać comiesięczne składki ubezpieczeniowe.
Główne zasady podlegania ubezpieczeniom przez wspólników to:
- brak prawa do korzystania z ulgi na start i preferencyjnego ZUS przez 24 miesiące,
- stała ryczałtowa podstawa wymiaru składek społecznych równa 60% prognozowanego wynagrodzenia,
- ryczałtowa składka zdrowotna wynosząca 9% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.
Wspólnicy spółki komandytowej nie mogą korzystać z preferencji składkowych przewidzianych dla przedsiębiorców wpisanych do CEIDG. Są oni zobowiązani do opłacania składek społecznych od standardowej podstawy wymiaru. Jeśli wspólnik posiada inny tytuł do ubezpieczeń, na przykład umowę o pracę z wynagrodzeniem minimalnym, ze spółki opłaca wyłącznie składkę zdrowotną.
Składka zdrowotna dla wspólnika spółki komandytowej jest stała i wynosi 9% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. Nie jest ona uzależniona od rzeczywistego dochodu wygenerowanego przez spółkę, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do zasad ogólnych lub podatku liniowego w jednoosobowej działalności gospodarczej.
Ceny transferowe i obowiązki dokumentacyjne w relacjach ze wspólnikami
Wszystkie transakcje gospodarcze zawierane pomiędzy spółką komandytową a jej wspólnikami podlegają regulacjom w zakresie cen transferowych. Dotyczy to w szczególności umów najmu lokali, sprzedaży towarów, udzielania pożyczek oraz wynagrodzeń za prowadzenie spraw spółki, które muszą odpowiadać warunkom rynkowym stosowanym pomiędzy podmiotami w pełni niezależnymi.
Wymogi dokumentacyjne w obszarze cen transferowych obejmują:
- sporządzenie lokalnej dokumentacji cen transferowych po przekroczeniu progów kwotowych,
- złożenie rocznej informacji o cenach transferowych TPR-C do naczelnika urzędu skarbowego,
- konieczność przygotowania rynkowych analiz porównawczych dla badanych transakcji.
Przekroczenie ustawowych progów transakcyjnych rodzi obowiązek sporządzenia dokumentacji Local file oraz złożenia deklaracji TPR-C. Progi te wynoszą dziesięć milionów złotych dla transakcji towarowych i finansowych oraz dwa miliony złotych dla transakcji usługowych. Niedopełnienie tych obowiązków skutkuje sankcjami karnoskarbowymi oraz ryzykiem doszacowania dochodu przez organy podatkowe.
Prawidłowe ustrukturyzowanie rozliczeń pomiędzy spółką a wspólnikami wymaga posiadania analiz benchmarkingowych potwierdzających rynkowość stosowanych cen. Weryfikacja transakcji przez organy celno-skarbowe koncentruje się na badaniu substancji biznesowej i zasadności ekonomicznej transferów, co nakłada na wspólników obowiązek rzetelnego archiwizowania wszelkiej dokumentacji handlowej i księgowej.
Sprawozdawczość podatkowa i terminy płatności zobowiązań spółki komandytowej
Prawidłowe funkcjonowanie spółki komandytowej wymaga rygorystycznego przestrzegania ustawowych terminów sprawozdawczych i płatniczych. Zaliczki na podatek CIT oraz rozliczenia podatku VAT i JPK_V7 są przekazywane do dwudziestego piątego dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym na indywidualny rachunek podatkowy podmiotu przypisany do jego numeru NIP.
Roczne zeznanie podatkowe CIT-8 wraz z odpowiednimi załącznikami spółka składa do końca trzeciego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego. W tym samym terminie należy dokonać ostatecznej wpłaty podatku dochodowego należnego za dany rok obrotowy, co w standardowym układzie kalendarzowym przypada na trzydziesty pierwszy marca każdego roku.
Harmonogram głównych obowiązków sprawozdawczych spółki obejmuje:
- składanie miesięcznych plików JPK_V7M do 25. dnia każdego miesiąca,
- złożenie deklaracji rocznej CIT-8 oraz wpłata podatku do końca 3. miesiąca po roku obrotowym,
- zatwierdzenie i złożenie sprawozdania finansowego do Repozytorium KRS w ciągu 6 miesięcy.
Złożenie rocznego sprawozdania finansowego do Repozytorium Dokumentów Finansowych KRS musi nastąpić w terminie piętnastu dni od dnia jego zatwierdzenia, nie później niż sześć miesięcy po zakończeniu roku obrotowego. Terminowe wywiązywanie się ze wszystkich obowiązków fiskalnych i ewidencyjnych zapewnia bezpieczeństwo prawne podmiotu i eliminuje ryzyko kar finansowych.