Ślub cywilny to forma zawarcia małżeństwa przed urzędnikiem stanu cywilnego, która w Polsce ma pełną moc prawną i jest jedyną formą wymaganą przez prawo. Bez względu na to, czy planujecie również ceremonię kościelną, to właśnie ślub cywilny nadaje waszemu związkowi oficjalny status małżeński w świetle prawa. Decyzja o zawarciu związku wyłącznie w urzędzie stanu cywilnego staje się coraz popularniejsza, a sama ceremonia może być równie uroczysta i wzruszająca jak tradycyjna celebracja w kościele.
Czym jest ślub cywilny i kto może go zawrzeć
Ślub cywilny to ceremonia zawarcia małżeństwa przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego lub upoważnionym przez niego pracownikiem. W przeciwieństwie do ślubu kościelnego, nie wymaga przynależności do żadnej religii ani spełnienia wymogów wyznaniowych. Jest to forma świecka, dostępna dla wszystkich par, niezależnie od ich przekonań religijnych, pochodzenia czy orientacji.
Aby zawrzeć ślub cywilny w Polsce, należy spełnić kilka podstawowych warunków prawnych. Przede wszystkim oboje narzeczeni muszą ukończyć osiemnaście lat. W wyjątkowych sytuacjach, za zgodą sądu rodzinnego i opiekuńczego, możliwe jest zawarcie małżeństwa przez kobietę, która ukończyła szesnaście lat, ale takie przypadki są rzadkie i wymagają szczególnego uzasadnienia.
Osoby chcące zawrzeć związek małżeński nie mogą pozostawać w innym związku małżeńskim, a także nie mogą być spokrewnione w linii prostej, być rodzeństwem ani pozostawać w stosunku przysposobienia. Ponadto oboje narzeczeni muszą złożyć oświadczenie woli zawarcia małżeństwa osobiście i jednocześnie, przy czym oświadczenie to nie może być złożone pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu.
Przygotowania formalne do ślubu cywilnego
Proces przygotowań formalnych do ślubu cywilnego rozpoczyna się od złożenia odpowiednich dokumentów w urzędzie stanu cywilnego. Narzeczeni muszą osobiście stawić się w wybranym USC i wypełnić protokół zapowiedzi przedmałżeńskich. To właśnie od tego momentu zaczyna się właściwy proces administracyjny prowadzący do zawarcia związku małżeńskiego.
Do protokołu zapowiedzi należy dołączyć szereg dokumentów. Podstawowym z nich jest dokument tożsamości, czyli dowód osobisty lub paszport. Potrzebny jest również odpis skrócony aktu urodzenia, który nie może być starszy niż sześć miesięcy od daty jego wydania. Jeśli któraś z osób była wcześniej zamężna lub żonata, konieczne jest przedstawienie dokumentu potwierdzającego rozwiązanie poprzedniego małżeństwa – może to być odpis prawomocnego wyroku rozwodowego lub akt zgonu byłego małżonka.
W przypadku gdy jeden z narzeczonych jest obywatelem innego kraju, procedura staje się nieco bardziej skomplikowana. Cudzoziemiec musi przedstawić zaświadczenie o stanie cywilnym wydane przez właściwe organy kraju pochodzenia, często wraz z apostille lub legalizacją konsuларną oraz tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Wymogi te mogą się różnić w zależności od kraju pochodzenia, dlatego warto wcześniej skonsultować się z urzędem stanu cywilnego.
Termin i miejsce ceremonii ślubnej
Wybór terminu ślubu cywilnego powinien nastąpić już na etapie składania dokumentów. Warto wiedzieć, że ceremonia zawarcia małżeństwa może odbyć się najwcześniej po upływie miesiąca od dnia złożenia zapowiedzi, chyba że kierownik urzędu stanu cywilnego wyrazi zgodę na wcześniejszy termin. Taka zgoda może być wydana w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na przykład ze względów zdrowotnych lub losowych.
Urząd stanu cywilnego posiada zazwyczaj salę ślubów przystosowaną do przeprowadzania ceremonii. Sale te bywają różnie wyposażone – od skromnych pomieszczeń po eleganckie wnętrza z klimatycznym wystrojem. Niektóre większe urzędy oferują nawet kilka sal do wyboru, różniących się wielkością i charakterem. Warto wcześniej odwiedzić urząd i zapoznać się z dostępnymi opcjami.
Coraz popularniejszą możliwością jest zorganizowanie ślubu cywilnego poza siedzibą urzędu stanu cywilnego. Kierownik USC może wyrazić zgodę na przeprowadzenie ceremonii w innym miejscu, pod warunkiem że będzie to miejsce godne powagi aktu zawarcia małżeństwa. Może to być sala balowa w hotelu, restauracja, ogród, dwór czy inne miejsce o szczególnym znaczeniu dla pary młodej. Należy jednak pamiętać, że ślub konkordatowy nie jest tym samym co ślub cywilny – ślub kościelny ze skutkami cywilnymi wymaga wcześniejszego załatwienia formalności w urzędzie.
Opłaty związane ze ślubem cywilnym
Zawarcie małżeństwa cywilnego wiąże się z koniecznością uiszczenia opłat skarbowych. Podstawowa opłata za sporządzenie aktu małżeństwa wynosi obecnie kilkadziesiąt złotych i jest stosunkowo symboliczna. Do tego dochodzi opłata za wydanie odpisu skróconego aktu małżeństwa, który otrzymujecie bezpośrednio po ceremonii.
Sytuacja wygląda nieco inaczej, gdy para młoda decyduje się na ceremonię poza siedzibą urzędu. W takim przypadku oprócz standardowych opłat skarbowych należy liczyć się z dodatkowymi kosztami. Opłata za ślub wyjazdowy jest znacznie wyższa i może wynosić od kilkuset do nawet dwóch tysięcy złotych, w zależności od urzędu i lokalizacji ceremonii. Dodatkowo mogą pojawić się koszty związane z transportem kierownika USC oraz ewentualnym wynajmem specjalnego wyposażenia.
Warto również uwzględnić koszty pośrednie, takie jak opłaty za wyrobienie nowych dowodów osobistych po zmianie nazwiska czy wydanie dodatkowych odpisów aktu małżeństwa, które mogą być potrzebne do różnych celów urzędowych. Planując budżet, należy też pomyśleć o ewentualnych opłatach notarialnych, jeśli para zdecyduje się na zawarcie intercyzy, czyli umowy majątkowej małżeńskiej.
Świadkowie na ślubie cywilnym
Kwestia obecności świadków na ślubie cywilnym budzi wiele pytań. Zgodnie z obowiązującym prawem, świadkowie nie są wymagani do zawarcia małżeństwa cywilnego – ich obecność jest całkowicie dobrowolna. To znacząca różnica w porównaniu do ślubu kościelnego, gdzie świadkowie są elementem obligatoryjnym ceremonii.
Jeśli jednak para młoda decyduje się na obecność świadków podczas ślubu cywilnego, mogą oni pełnić rolę symboliczną i dodawać uroczystości ceremonii. Świadkowie podpisują wtedy akt małżeństwa, co stanowi piękną pamiątkę tego wyjątkowego dnia. Liczba świadków nie jest ściśle określona, choć tradycyjnie wybiera się dwie osoby – po jednej z każdej strony.
Świadkami mogą być osoby pełnoletnie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Nie muszą to być obywatele Polski – cudzoziemcy również mogą pełnić tę funkcję, pod warunkiem okazania odpowiedniego dokumentu tożsamości. Świadkami nie mogą być jednak osoby ubezwłasnowolnione całkowicie ani kierownik urzędu stanu cywilnego przeprowadzający ceremonię.
Przebieg ceremonii ślubnej w urzędzie
Ceremonia ślubu cywilnego przebiega według ustalonego schematu, choć niektóre elementy mogą być dostosowane do życzeń pary młodej. Tradycyjnie uroczystość rozpoczyna się przywitaniem gości przez kierownika urzędu stanu cywilnego i krótkim wprowadzeniem do ceremonii. Urzędnik przedstawia znaczenie aktu zawarcia małżeństwa i przypomina o prawach oraz obowiązkach wynikających ze związku małżeńskiego.
Następnie kierownik USC zadaje narzeczonym kluczowe pytanie, czy chcą zawrzeć związek małżeński. Każda ze stron odpowiada indywidualnie „tak" lub „oświadczam", co stanowi najważniejszy moment całej ceremonii. Po złożeniu tych oświadczeń para młoda oficjalnie staje się małżeństwem. Kierownik USC ogłasza zawarcie małżeństwa i składa gratulacje świeżo upieczonej parze.
Kolejnym etapem jest podpisanie aktu małżeństwa przez nowożeńców, a jeśli są obecni, również przez świadków. Akt małżeństwa jest dokumentem o fundamentalnym znaczeniu prawnym, który potwierdza zawarcie związku. Po jego podpisaniu małżonkowie otrzymują odpis skrócony aktu małżeństwa, który będzie im potrzebny do wielu formalności życiowych.
Wiele urzędów stanu cywilnego pozwala na wzbogacenie ceremonii o dodatkowe elementy. Może to być odczytanie fragmentu literatury, odtworzenie specjalnie wybranej muzyki czy wymiana obrączek. Niektóre pary decydują się również na krótkie przemówienie lub ślubowanie według własnego scenariusza. Warto wcześniej uzgodnić te szczegóły z urzędnikiem prowadzącym ceremonię.
Kwestia nazwiska po ślubie cywilnym
Decyzja dotycząca nazwiska po zawarciu małżeństwa jest jednym z ważniejszych wyborów, które para młoda musi podjąć już na etapie składania dokumentów przedślubnych. Polskie prawo przewiduje kilka możliwości i pozostawia stronom pełną swobodę w tej kwestii, co odzwierciedla nowoczesne podejście do równości w związku.
Najpopularniejszym rozwiązaniem jest przyjęcie przez żonę nazwiska męża, co tradycyjnie było standardem. Obecnie jednak coraz więcej par wybiera inne opcje. Możliwe jest zachowanie przez oboje małżonków swoich panieńskich nazwisk, co jest częstym wyborem osób, które ze względów zawodowych czy osobistych chcą pozostać przy dotychczasowej tożsamości.
Kolejną opcją jest przyjęcie nazwiska żony przez męża, co choć wciąż rzadziej spotykane, jest całkowicie legalne i w pełni akceptowane przez prawo. Prawo polskie umożliwia również utworzenie nazwiska dwuczłonowego poprzez połączenie nazwisk obojga małżonków. W takim przypadku oboje małżonkowie mogą przyjąć wspólne nazwisko składające się z nazwiska męża i żony, oddzielonych łącznikiem.
Istnieje też możliwość, aby jedno z małżonków przyjęło nazwisko dwuczłonowe, podczas gdy drugie pozostanie przy swoim nazwisku. Wszystkie te decyzje muszą zostać podjęte przed ceremonią i wpisane do protokołu zapowiedzi. Zmiana nazwiska po ślubie wiąże się z koniecznością wymiany dowodu osobistego oraz zaktualizowania danych w różnych instytucjach.
Ślub konkordatowy a ślub cywilny
Wiele osób myli pojęcie ślubu konkordatowego ze ślubem kościelnym, dlatego warto wyjaśnić różnice między tymi formami. Ślub konkordatowy to ślub zawarty w kościele, który wywołuje skutki cywilne, czyli jest uznawany przez państwo polskie na równi ze ślubem zawartym w urzędzie stanu cywilnego. Jest to możliwe dzięki konkordatowi zawartemu między Polską a Stolicą Apostolską.
Aby ślub kościelny mógł wywrzeć skutki cywilne, para młoda musi przed ceremonią załatwić wszystkie formalności w urzędzie stanu cywilnego, włącznie ze złożeniem zapowiedzi i dostarczeniem wymaganych dokumentów. Ksiądz prowadzący ceremonię musi być uprawniony do przyjmowania oświadczeń woli o wstąpieniu w związek małżeński ze skutkami cywilnymi. Po ceremonii duchowny sporządza akt małżeństwa wyznaniowego i przesyła go do właściwego urzędu stanu cywilnego.
Ślub cywilny jest natomiast ceremonią całkowicie świecką, przeprowadzaną przez urzędnika państwowego, bez elementów religijnych. Nie wymaga przynależności do żadnego kościoła ani spełnienia wymogów wyznaniowych. Jest to jedyna forma ślubu dostępna dla osób, które nie chcą zawierać związku w ramach żadnej religii, lub dla par mieszanych wyznaniowo, które wybierają neutralną formę ceremonii.
Unieważnienie i rozwód po ślubie cywilnym
Małżeństwo zawarte w formie cywilnej może zostać rozwiązane przez rozwód orzeczony przez sąd. Procedura rozwodowa jest taka sama niezależnie od tego, czy małżeństwo zostało zawarte w urzędzie stanu cywilnego, czy w kościele ze skutkami cywilnymi. Przesłanką rozwodu jest trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, co musi zostać udowodnione przed sądem.
Postępowanie rozwodowe wszczyna się przez złożenie pozwu do sądu okręgowego. W toku procesu sąd bada przyczyny rozpadu małżeństwa, rozstrzyga o winie, a także podejmuje decyzje dotyczące władzy rodzicielskiej nad dziećmi, kontaktów z dziećmi, alimentów i podziału majątku wspólnego. Rozwód orzeka się wyrokiem, który po uprawomocnieniu się pozwala na zawarcie nowego związku małżeńskiego.
Oprócz rozwodu istnieje również możliwość separacji, która nie rozwiązuje małżeństwa, ale znosi obowiązek wspólnego pożycia. Separacja może być orzeczona na wniosek jednego z małżonków, gdy między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, ale ze względu na dobro wspólnych małoletnich dzieci lub z innych ważnych powodów rozwód nie jest wskazany.
Unieważnienie małżeństwa to instytucja prawna różniąca się od rozwodu. Sąd może unieważnić małżeństwo, jeśli zostało zawarte z naruszeniem przepisów prawa, na przykład gdy jedno z małżonków było już wcześniej w związku małżeńskim, było niepoczytalne w chwili zawarcia małżeństwa, zostało doprowadzone do złożenia oświadczenia woli pod wpływem błędu lub groźby. Unieważnienie małżeństwa powoduje, że związek uznaje się za nieważny od początku.
Prawa i obowiązki małżonków po ślubie cywilnym
Zawarcie małżeństwa cywilnego rodzi szereg praw i obowiązków, które reguluje kodeks rodzinny i opiekuńczy. Podstawowym obowiązkiem małżonków jest wspólne pożycie, wzajemna pomoc i wierność oraz współdziałanie dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli. Te ogólne zasady przekładają się na konkretne konsekwencje prawne w różnych obszarach życia.
W sferze majątkowej, jeśli małżonkowie nie zawarli intercyzy, automatycznie powstaje między nimi wspólność majątkowa. Oznacza to, że przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania małżeństwa przez oboje małżonków lub przez jednego z nich stają się ich wspólną własnością. Do majątku wspólnego nie wchodzą jednak przedmioty majątkowe nabyte przed zawarciem małżeństwa, nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, oraz prawa majątkowe wynikające z praw autorskich i praw pokrewnych.
Małżonkowie mają obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, każde według swoich sił oraz swoich możliwości zarobkowych i majątkowych. Obowiązek ten dotyczy zarówno pracy zarobkowej, jak i prowadzenia gospodarstwa domowego. Prawo w tym zakresie traktuje oboje małżonków równorzędnie, niezależnie od tego, kto osiąga wyższe dochody.
W sprawach istotnych dla rodziny małżonkowie podejmują decyzje wspólnie. Dotyczy to w szczególności takich kwestii jak wybór miejsca zamieszkania, decyzje dotyczące dzieci, czy zarządzanie majątkiem wspólnym. Każdy z małżonków może jednak samodzielnie dokonywać czynności zmierzających do zaspokojenia zwykłych potrzeb rodziny, a zobowiązania zaciągnięte w ten sposób obciążają oboje małżonków solidarnie.
Intercyza i rozdzielność majątkowa
Intercyza, czyli umowa majątkowa małżeńska, to dokument pozwalający małżonkom uregulować kwestie majątkowe inaczej niż przewiduje to ustawa. Może zostać zawarta zarówno przed ślubem, jak i w trakcie trwania małżeństwa. Umowa ta musi być sporządzona w formie aktu notarialnego, co gwarantuje jej ważność prawną i możliwość egzekucji.
Najczęściej wybieranym rozwiązaniem w ramach intercyzy jest ustanowienie rozdzielności majątkowej. W tym przypadku każdy z małżonków zachowuje odrębność swoich majątków – zarówno tego nabytego przed ślubem, jak i w trakcie trwania małżeństwa. Rozdzielność majątkowa nie oznacza braku wzajemnego zaufania, lecz często jest rozwiązaniem praktycznym, szczególnie gdy jedno z małżonków prowadzi działalność gospodarczą lub gdy istnieją zobowiązania kredytowe.
Intercyza może również ustanawiać rozszerzoną wspólność majątkową, która obejmuje również majątek nabyty przed zawarciem małżeństwa, lub wspólność umowną o bardziej skomplikowanej strukturze. Możliwe jest też określenie w intercyzie szczegółowych zasad zarządzania majątkiem wspólnym czy podziału majątku w przypadku ustania wspólności.
Decyzja o zawarciu intercyzy powinna być przemyślana i skonsultowana z notariuszem lub prawnikiem specjalizującym się w prawie rodzinnym. Dobrze skonstruowana umowa majątkowa może w przyszłości zaoszczędzić małżonkom wielu problemów, szczególnie w przypadku rozwodu lub dziedziczenia. Koszt sporządzenia intercyzy u notariusza uzależniony jest od wartości majątku objętego umową.
Ślub cywilny dla cudzoziemców w Polsce
Zawarcie małżeństwa cywilnego z cudzoziemcem lub przez cudzoziemca w Polsce wymaga dopełnienia dodatkowych formalności. Cudzoziemiec chcący zawrzeć związek małżeński w polskim urzędzie stanu cywilnego musi przedstawić zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z prawem państwa, którego jest obywatelem, nie ma przeszkód do zawarcia małżeństwa w Polsce.
Zaświadczenie to wydaje właściwy organ kraju pochodzenia cudzoziemca, często jest to urząd stanu cywilnego lub konsulat. Dokument musi być opatrzony apostille lub legalizowany konsularnie, a następnie przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego. Procedura uzyskania takiego zaświadczenia może być czasochłonna i różni się w zależności od kraju, dlatego warto rozpocząć przygotowania odpowiednio wcześnie.
Dodatkowo cudzoziemiec musi przedstawić dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo, którym zwykle jest paszport. Jeśli był wcześniej w związku małżeńskim, konieczne jest dostarczenie dokumentu potwierdzającego rozwiązanie poprzedniego małżeństwa wraz z odpowiednim tłumaczeniem. W przypadku obywateli Unii Europejskiej procedura jest zazwyczaj uproszczona.
Prawo polskie nie wymaga od cudzoziemca posiadania wizy czy zezwolenia na pobyt w celu zawarcia małżeństwa, jednak warto wcześniej skontaktować się z właściwym urzędem stanu cywilnego i uzyskać szczegółowe informacje dotyczące wymaganych dokumentów. Po zawarciu małżeństwa cudzoziemiec może ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na związek małżeński z obywatelem Polski.
Organizacja uroczystości po ślubie cywilnym
Ślub cywilny nie oznacza rezygnacji z uroczystego przyjęcia weselnego. Wiele par decyduje się na zorganizowanie eleganckiej recepcji, która w niczym nie ustępuje tradycyjnym weselom. Sposób świętowania zależy wyłącznie od preferencji i możliwości finansowych nowożeńców.
Wesele po ślubie cywilnym może odbyć się w restauracji, sali balowej, ogrodzie czy dowolnym innym miejscu. Niektóre pary wybierają kameralną uroczystość w gronie najbliższej rodziny i przyjaciół, inne organizują wielką imprezę z setkami gości. Format ceremonii cywilnej daje dużą swobodę w kreowaniu charakteru całego wydarzenia.
Warto zaplanować harmonogram dnia tak, aby goście mieli czas na dotarcie z urzędu stanu cywilnego do miejsca przyjęcia. Jeśli ślub odbywa się w siedzibie USC, wiele par organizuje toast szampański bezpośrednio po ceremonii, po czym wszyscy udają się na główne przyjęcie. W przypadku ślubu wyjazdowego często cała uroczystość odbywa się w jednej lokalizacji.
Dekoracje, catering, muzyka, fotograf, operator kamery – wszystkie te elementy można zaplanować dokładnie tak samo jak w przypadku tradycyjnego wesela. Nie ma żadnych ograniczeń co do formy świętowania. Coraz więcej par decyduje się też na nietypowe rozwiązania, takie jak przyjęcie w stylu garden party, piknik czy nawet wyjazd w małym gronie za granicę.
Korzyści prawne i społeczne ślubu cywilnego
Zawarcie małżeństwa cywilnego niesie ze sobą liczne korzyści prawne i społeczne, które warto wziąć pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o formalizacji związku. Przede wszystkim małżonkowie zyskują wzajemne prawo do dziedziczenia ustawowego – w przypadku śmierci jednego z małżonków drugi dziedziczy z mocy ustawą określoną część majątku, nawet jeśli nie ma testamentu.
W sferze podatkowej małżonkowie mogą rozliczać się wspólnie, co w wielu przypadkach pozwala na optymalizację zobowiązań wobec fiskusa. Zwolnione z podatku są również darowizny i dziedziczenie między małżonkami. W przypadku uzyskiwania świadczeń z ZUS, małżonek ma prawo do renty rodzinnej po zmarłym współmałżonku, pod warunkiem spełnienia określonych wymogów.
Małżeństwo daje również prawo do informacji medycznej o współmałżonku oraz możliwość podejmowania decyzji w sprawach leczenia w sytuacjach kryzysowych, gdy drugi małżonek nie jest w stanie wyrazić swojej woli. Małżonek ma również prawo do odmowy składania zeznań przeciwko drugiemu małżonkowi w postępowaniu sądowym.
W życiu codziennym małżeństwo ułatwia wiele formalności, od wspólnego wynajmowania mieszkania, przez uzyskiwanie kredytów, po sprawy związane z dziećmi. Formalny związek małżeński jest również powszechnie uznawany społecznie i może mieć znaczenie w relacjach zawodowych czy w kontaktach z instytucjami. Dla wielu par ważny jest też symboliczny aspekt małżeństwa jako publicznego zobowiązania i wyrazu miłości.
Podsumowanie najważniejszych informacji
Ślub cywilny to pełnoprawna forma zawarcia małżeństwa, która zapewnia wszystkie prawa i obowiązki wynikające z kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Proces przygotowań wymaga zgromadzenia odpowiednich dokumentów, złożenia zapowiedzi w urzędzie stanu cywilnego i odczekania co najmniej miesiąca do ceremonii. Sama uroczystość może odbyć się zarówno w siedzibie USC, jak i w wybranym przez parę miejscu, choć ta druga opcja wiąże się z dodatkowymi kosztami.
Świadkowie nie są wymagani na ślubie cywilnym, choć ich obecność może nadać ceremonii uroczystego charakteru. Para młoda ma pełną swobodę w kwestii wyboru nazwiska – możliwe jest przyjęcie nazwiska jednego z małżonków, zachowanie dotychczasowych nazwisk czy utworzenie nazwiska dwuczłonowego. Wszystkie te decyzje powinny zostać podjęte przed ceremonią.
Małżeństwo zawarte w urzędzie stanu cywilnego rodzi te same konsekwencje prawne co ślub kościelny ze skutkami cywilnymi. Powstaje wspólność majątkowa, chyba że strony zawarły intercyzę ustanawiającą inny ustrój majątkowy. Małżonkowie zyskują wzajemne prawo do dziedziczenia, świadczeń socjalnych oraz szereg innych uprawnień.
Ślub cywilny to doskonała opcja dla par, które chcą sformalizować swój związek w sposób świecki, niezwiązany z żadną religią. To również wybór osób ceniących prostotę formalności oraz tych, którzy chcą mieć pełną kontrolę nad kształtem ceremonii i uroczystości. Bez względu na motywy, ślub cywilny jest równoprawną i godną wyboru formą zawarcia małżeństwa, która cieszy się rosnącą popularnością w Polsce.