Wpis do księgi wieczystej to urzędowa czynność prawna dokonywana przez sąd rejonowy, która polega na ujawnieniu stanu prawnego nieruchomości w publicznym rejestrze. Stanowi on podstawowe narzędzie gwarantujące bezpieczeństwo obrotu nieruchomościami, chroniąc prawa właścicieli oraz wierzycieli. Bez prawidłowo dokonanego wpisu niemożliwe jest pełne rozporządzanie prawem własności czy skuteczne ustanowienie zabezpieczeń finansowych.
Wpis może mieć charakter deklaratoryjny lub konstytutywny w zależności od rodzaju ujawnianej czynności. Wpis deklaratoryjny jedynie potwierdza prawo, które powstało wcześniej z mocy prawa lub umowy, natomiast wpis konstytutywny jest niezbędny do tego, aby dane prawo rzeczowe w ogóle powstało i stało się w pełni skuteczne wobec osób trzecich.
Każdy właściciel nieruchomości powinien znać procedury, koszty oraz terminy związane z postępowaniem wieczystoksięgowym. Poniższe kompendium omawia szczegółowo wszystkie kluczowe zagadnienia prawne i praktyczne związane ze składaniem wniosków, opłatami sądowymi, a także potencjalnymi trudnościami w wydziałach wieczystoksięgowych.
Czym jest wpis do księgi wieczystej i jakie pełni funkcje
Wpis do księgi wieczystej stanowi formalne odzwierciedlenie aktualnego statusu prawnego określonej nieruchomości w systemie teleinformatycznym prowadzonym przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Główną funkcją wpisu jest realizacja zasady jawności formalnej i materialnej, co zapobiega ukrywaniu obciążeń oraz praw przysługujących osobom trzecim.
Rejestr wieczystoksięgowy pozwala każdemu zainteresowanemu na weryfikację, kto jest rzeczywistym właścicielem lokalu, działki lub budynku oraz jakie roszczenia ciążą na danym mieniu. Do podstawowych funkcji wpisu w księdze wieczystej zalicza się:
- Funkcję ewidencyjną, polegającą na dokładnym opisaniu i oznaczeniu nieruchomości w systemie.
- Funkcję ochronną, wynikającą z domniemania zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym.
- Funkcję gwarancyjną, zabezpieczającą interesy nabywców działających w dobrej wierze.
- Funkcję dowodową w sporach sądowych i postępowaniach administracyjnych.
Dzięki wpisom obrót gospodarczy zyskuje stabilność, a banki mogą bezpiecznie udzielać wieloletnich kredytów zabezpieczonych na nieruchomościach.
Struktura księgi wieczystej i miejsce dokonywania wpisów
Każda księga wieczysta prowadzona jest według ściśle określonego schematu, składającego się z czterech odrębnych działów tematycznych. Dokonanie wpisu wymaga precyzyjnego wskazania działu, którego dotyczy dana zmiana prawna lub ewidencyjna.
Struktura rejestru zapewnia czytelność i pozwala na szybką identyfikację poszczególnych uprawnień. Podział ten obejmuje:
- Dział I-O (oznaczenie nieruchomości) oraz Dział I-Sp (spis praw związanych z własnością).
- Dział II, w którym ujawnia się właścicieli, współwłaścicieli oraz użytkowników wieczystych.
- Dział III, obejmujący prawa rzeczowe ograniczone, roszczenia, ograniczenia w rozporządzaniu oraz ostrzeżenia.
- Dział IV, przeznaczony wyłącznie na wpisy dotyczące hipotek obciążających nieruchomość.
Prawidłowe przyporządkowanie żądania do odpowiedniego działu jest warunkiem koniecznym do tego, aby sąd rejonowy mógł pozytywnie rozpatrzyć złożony wniosek bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych.
Różnica między wpisem deklaratoryjnym a konstytutywnym
Pojęcie wpisu deklaratoryjnego odnosi się do sytuacji, w której prawo rzeczowe powstaje poza księgą wieczystą, najczęściej z chwilą podpisania aktu notarialnego lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu. Wpis w tym przypadku jedynie potwierdza istniejący już stan rzeczy, zwiększając pewność obrotu prawnego.
Przykładem wpisu deklaratoryjnego jest ujawnienie prawa własności po nabyciu lokalu mieszkalnego w drodze umowy sprzedaży lub po uzyskaniu stwierdzenia nabycia spadku. Właściciel staje się podmiotem prawa już w momencie zawarcia umowy, a sam wpis pełni rolę legalizacyjną i informacyjną.
Wpis konstytutywny posiada zgoła odmienną naturę prawną, ponieważ to właśnie chwila jego dokonania decyduje o powstaniu danego prawa. Bez wpisu konstytutywnego czynność prawna nie wywołuje skutków rzeczowych, pozostając jedynie zobowiązaniem obligacyjnym stron.
Do najważniejszych wpisów o charakterze konstytutywnym zalicza się:
- Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub użytkowego.
- Ustanowienie hipoteki umownej lub przymusowej na rzecz banku bądź innego wierzyciela.
- Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na gruntach Skarbu Państwa lub jednostek samorządu.
Zaniechanie dokonania wpisu konstytutywnego sprawia, że dane prawo w sensie materialnym w ogóle nie powstaje, co może prowadzić do poważnych konsekwencji majątkowych dla stron transakcji.
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych a ochrona nabywcy
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych to fundamentalna norma prawa rzeczowego, stanowiąca, że w razie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze a rzeczywistym stanem prawnym, treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną nabył własność lub inne prawo rzeczowe.
Zasada ta chroni nabywców działających w zaufaniu do publicznych rejestrów, uniemożliwiając byłym właścicielom podważanie transakcji zawartych w dobrej wierze. Istnieją jednak sytuacje, w których rękojmia zostaje wyłączona z mocy samego prawa.
Rękojmia wiary publicznej nie działa w następujących przypadkach:
- Gdy w księdze wieczystej wpisano ostrzeżenie o niezgodności stanu prawnego z rzeczywistym stanem prawnym.
- Gdy nabywca wiedział, że treść księgi jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym, lub z łatwością mógł się o tym dowiedzieć (zła wiara).
- W odniesieniu do praw osób trzecich powstałych na podstawie prawomocnych orzeczeń sądu bez konieczności wpisu.
- Przeciwko prawom dożywocia oraz prawom najmu lub dzierżawy z zachowaniem pierwszeństwa.
Z tego powodu przed zawarciem umowy kupna należy bezwzględnie zbadać nie tylko treść samej księgi, ale także stan faktyczny nieruchomości oraz ewentualne wzmianki o nierozpoznanych wnioskach.
Kiedy złożenie wniosku o wpis do księgi wieczystej jest konieczne
Obowiązek lub konieczność złożenia wniosku o wpis do księgi wieczystej pojawia się w każdym przypadku zmiany podmiotu prawa własności, obciążenia nieruchomości prawami osób trzecich lub zmiany jej parametrów fizycznych i administracyjnych. Zaniedbanie tego kroku rodzi ryzyko prawne dla właściciela.
Najczęstsze sytuacje wymagające zainicjowania postępowania wieczystoksięgowego dotyczą obrotu cywilnoprawnego oraz spraw spadkowych. Prawidłowy wpis zabezpiecza interesy majątkowe i zapobiega nieuprawnionym roszczeniom.
Wniosek o wpis należy złożyć w szczególności po:
- Nabyciu nieruchomości na podstawie umowy darowizny, zamiany lub dożywocia.
- Prawomocnym zakończeniu postępowania o stwierdzenie nabycia spadku lub po sporządzeniu aktu poświadczenia dziedziczenia.
- Zaciągnięciu kredytu hipotecznego i konieczności wpisania hipoteki na rzecz banku.
- Dokonaniu podziału geodezyjnego działki lub zmianie numeracji ewidencyjnej gruntów.
- Prawomocnym podziale majątku wspólnego małżonków po rozwodzie.
Wielu właścicieli odkłada złożenie wniosku po dziedziczeniu, co w przyszłości skutkuje koniecznością odtwarzania dokumentów archiwalnych i znacznym wydłużeniem ewentualnej sprzedaży majątku.
Kto jest uprawniony do złożenia wniosku o wpis
Krąg podmiotów legitymowanych do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej został ściśle uregulowany w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd nie podejmuje czynności z urzędu w sprawach majątkowych, chyba że przepis szczególny wyraźnie na to zezwala.
Legitymacja procesowa przysługuje wyłącznie podmiotom, których prawa mają być wpisane, zmienione lub wykreślone, bądź podmiotom mającym w tym bezpośredni interes prawny.
Do złożenia wniosku o wpis uprawnieni są:
- Właściciel nieruchomości lub osoba, na rzecz której wpis ma nastąpić.
- Wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo, które ma być wpisane w księdze wieczystej.
- Użytkownik wieczysty, uprawniony z tytułu służebności lub innego ograniczonego prawa rzeczowego.
- Organ administracji publicznej lub jednostka samorządu terytorialnego w sprawach dotyczących ich mienia.
- Notariusz sporządzający akt notarialny, działający z mocy ustawy jako płatnik i wnioskodawca.
Osoby niemające interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny, nie mogą skutecznie domagać się dokonania wpisu w cudzej księdze wieczystej.
Wpis dokonywany przez notariusza a samodzielny wniosek do sądu
Podczas zawierania umów w formie aktu notarialnego obowiązek zgłoszenia wniosku o wpis spoczywa zazwyczaj na notariuszu. Od 2016 roku notariusze składają wnioski o wpis do ksiąg wieczystych wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
Notariusz pobiera opłatę sądową oraz podatek od czynności cywilnoprawnych bezpośrednio od stron czynności, a następnie przesyła środki do właściwego sądu rejonowego wraz z elektronicznym wnioskiem opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
W sytuacjach, gdy prawo nabyto inną drogą, właściciel musi sporządzić i złożyć wniosek samodzielnie na urzędowym formularzu papierowym.
Samodzielne złożenie wniosku jest konieczne m.in. w przypadku:
- Wpisu prawa własności po sądowym stwierdzeniu nabycia spadku.
- Wpisu hipoteki na podstawie oświadczenia banku, gdy kredytobiorca samodzielnie składa dokumenty.
- Wykreślenia roszczeń, służebności osobistych po śmierci uprawnionego lub wykreślenia spłaconej hipoteki.
- Zmiany danych osobowych właściciela nieruchomości lub sprostowania oznaczenia geodezyjnego.
Wybór ścieżki notarialnej eliminuje ryzyko błędów formalnych, lecz w sprawach niewymagających formy aktu notarialnego samodzielny wniosek jest rozwiązaniem tańszym i powszechnie stosowanym.
Wymagane dokumenty stanowiące podstawę wpisu w księdze wieczystej
Podstawą dokonania jakiegokolwiek wpisu w księdze wieczystej mogą być wyłącznie dokumenty o określonej mocy dowodowej, sporządzone w formie przewidzianej przez przepisy prawa. Sąd wieczystoksięgowy nie prowadzi postępowania dowodowego w szerokim zakresie, lecz opiera się na załącznikach.
Wszelkie dokumenty składane do sądu muszą być przedłożone w oryginałach lub odpisach urzędowo poświadczonych przez notariusza bądź organ, który dany dokument wydał. Zwykłe kserokopie są odrzucane z przyczyn formalnych.
Do podstawowych dokumentów stanowiących podstawę wpisu należą:
- Wypisy aktów notarialnych dokumentujących umowy przeniesienia własności lub ustanowienia praw.
- Prawomocne orzeczenia sądowe, w tym postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zniesieniu współwłasności lub podziale majątku.
- Akty poświadczenia dziedziczenia sporządzone przez notariusza.
- Oświadczenia banku o ustanowieniu hipoteki wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od czynności cywilnoprawnych.
- Wypisy z rejestru gruntów oraz wyrysy z mapy ewidencyjnej opatrzone klauzulą do celów wieczystoksięgowych.
- Listy mazalne, czyli oświadczenia wierzyciela o spłacie długu i zgodzie na wykreślenie hipoteki.
Brak odpowiedniego dokumentu źródłowego lub jego wadliwość formalna stanowi najczęstszą przyczynę oddalenia wniosku o wpis przez referendarza sądowego.
Jak prawidłowo wypełnić formularz KW-WPIS
Formularz urzędowy KW-WPIS stanowi podstawowy dokument inicjujący postępowanie przed wydziałem ksiąg wieczystych w przypadku wniosków składanych w formie tradycyjnej. Druk można pobrać w siedzibie każdego sądu rejonowego lub ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości.
Wypełnianie formularza wymaga precyzji, czytelności oraz unikania poprawek. Wniosek należy sporządzić w języku polskim, drukowanymi literami, na maszynie lub komputerowo.
Wypełniając formularz KW-WPIS, należy przejść przez następujące sekcje:
- Wskazanie właściwego sądu rejonowego i wydziału ksiąg wieczystych oraz podanie numeru księgi wieczystej.
- Określenie żądania wniosku poprzez zaznaczenie odpowiednich pól i precyzyjne sformułowanie treści wpisu.
- Podanie danych wnioskodawcy oraz wszystkich uczestników postępowania, w tym numerów PESEL i adresów do doręczeń.
- Wymienienie wszystkich załączonych dokumentów ze wskazaniem ich liczby i formy.
- Własnoręczny podpis wnioskodawcy lub jego pełnomocnika procesowego.
Błędy w numerze księgi wieczystej lub brak podpisu wnioskodawcy skutkują wezwaniem do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem zwrotu wniosku.
Opłaty sądowe związane z wpisem do księgi wieczystej
Wszczęcie postępowania wieczystoksięgowego wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty sądowej, której wysokość reguluje ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Opłata ma charakter stały i zależy od rodzaju zgłaszanego żądania.
Brak dowodu wniesienia opłaty skutkuje wezwaniem wnioskodawcy do jej uiszczenia w wyznaczonym terminie, co niepotrzebnie wydłuża czas oczekiwania na rozpoznanie sprawy.
Standardowe stawki opłat sądowych wynoszą:
- 200 zł – za wpis prawa własności, użytkowania wieczystego lub ograniczonego prawa rzeczowego.
- 150 zł – za wpis udziału w prawie, jeżeli dotyczy to współwłasności.
- 200 zł – za wpis hipoteki na rzecz wierzyciela.
- 100 zł – za wykreślenie wpisu z księgi wieczystej (np. spłaconej hipoteki, wygasłej służebności).
- 100 zł – za sprostowanie oznaczenia nieruchomości lub zmianę danych osobowych.
- 60 lub 100 zł – za założenie nowej księgi wieczystej w zależności od trybu.
Opłatę można uiścić w kasie sądu, za pomocą znaków opłaty sądowej zakupionych online w systemie e-Płatności Ministerstwa Sprawiedliwości lub przelewem bezpośrednio na rachunek bankowy właściwego sądu rejonowego.
Czas oczekiwania na rozpoznanie wniosku przez sąd
Czas oczekiwania na dokonanie wpisu w księdze wieczystej jest zróżnicowany w skali kraju i zależy bezpośrednio od stopnia obciążenia pracą danego wydziału ksiąg wieczystych. W mniejszych miastach procedury trwają kilka tygodni, podczas gdy w dużych aglomeracjach okres ten może wynosić od kilku do kilkunastu miesięcy.
Długi czas procedowania wniosków wynika z ogromnej liczby transakcji na rynku nieruchomości oraz ograniczeń kadrowych w sądownictwie powszechnym. Sprawy rozpoznawane są według kolejności wpływu do sądu.
Na tempo procedowania wniosku wpływają:
- Liczba sędziów i referendarzy orzekających w danym wydziale.
- Skomplikowanie stanu prawnego nieruchomości i konieczność badania dokumentów historycznych.
- Poprawność formalna i merytoryczna złożonego formularza.
- Wniesienie środków zaskarżenia przez innych uczestników postępowania.
Wnioskodawca może na bieżąco monitorować stan swojej sprawy przez portal Elektronicznych Ksiąg Wieczystych, weryfikując pojawienie się wzmianki lub dokonanie wpisu.
Wzmianka w księdze wieczystej i jej skutki prawne
Z chwilą zarejestrowania wniosku o wpis w dzienniku ksiąg wieczystych w odpowiednim dziale pojawia się automatycznie tak zwana wzmianka. Stanowi ona publiczną informację, że do sądu wpłynął wniosek, który nie został jeszcze merytorycznie rozstrzygnięty.
Wzmianka pełni kluczową rolę ostrzegawczą dla wszystkich potencjalnych nabywców i kontrahentów. Wyłącza ona działanie rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych w zakresie objętym wnioskiem.
Skutki obecności wzmianki w rejestrze są następujące:
- Każdy, kto dokonuje czynności prawnej, nie może powoływać się na nieznajomość treści nierozpoznanego wniosku.
- Pozytywnie rozpatrzony wpis ma moc wsteczną od chwili złożenia wniosku, a nie od momentu jego fizycznego podpisania przez referendarza.
- Banki wstrzymują wypłatę kolejnych transz kredytu do czasu ostatecznego ujawnienia hipoteki bez kolidujących wzmianek.
Wzmianka zostaje wykreślona z urzędu w momencie dokonania wpisu, odrzucenia, oddalenia lub zwrotu wniosku przez sąd.
Najczęstsze błędy we wnioskach i przyczyny oddalenia wpisu
Postępowanie wieczystoksięgowe cechuje się wysokim formalizmem procesowym, co oznacza, że nawet drobne pomyłki pisarskie mogą uniemożliwić dokonanie wpisu. Referendarz sądowy bada jedynie treść wniosku, załączone dokumenty oraz stan dotychczasowej księgi.
Sąd nie prowadzi przesłuchań świadków ani nie bada dokumentów znajdujących się w innych instytucjach z urzędu. Cały ciężar dowodowy spoczywa na osobie składającej wniosek.
Do najczęściej popełnianych błędów zalicza się:
- Wskazanie błędnego numeru księgi wieczystej lub niewłaściwego wydziału sądu.
- Załączenie nieprawomocnych orzeczeń sądowych pozbawionych klauzuli prawomocności.
- Dołączenie kserokopii dokumentów zamiast oryginałów lub odpisów notarialnych.
- Brak wykazania ciągłości następstwa prawnego pomiędzy wpisanym właścicielem a wnioskodawcą.
- Brak uiszczenia należnej opłaty sądowej w pełnej wysokości.
- Błędne oznaczenie stron postępowania lub brak podpisów wszystkich uprawnionych.
W przypadku braków formalnych sąd wzywa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni. Braki merytoryczne skutkują bezpośrednim oddaleniem wniosku.
Procedura odwoławcza w przypadku odmowy lub oddalenia wpisu
W przypadku wydania przez referendarza sądowego postanowienia o oddaleniu wniosku o wpis, wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia środka zaskarżenia w postaci skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Skargę wnosi się do sądu rejonowego, w którym wydano zaskarżone orzeczenie.
Termin na wniesienie skargi wynosi tydzień od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Wniesienie prawidłowej skargi sprawia, że orzeczenie referendarza traci moc, a sprawę od początku bada sędzia sądu rejonowego.
Etapy procedury odwoławczej obejmują:
- Złożenie skargi na orzeczenie referendarza sądowego w terminie 7 dni wraz z opłatą (zazwyczaj 100 zł).
- Rozpoznanie sprawy przez sędziego sądu rejonowego jako sądu pierwszej instancji.
- Wniesienie apelacji do sądu okręgowego w terminie 14 dni, jeżeli sędzia rejonowy również wyda postanowienie odmowne.
- W wyjątkowych wypadkach – złożenie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego przy spełnieniu przesłanek ustawowych.
Skorzystanie ze ścieżki odwoławczej pozwala na naprawienie błędnej interpretacji przepisów dokonanej przez organ pierwszej instancji bez konieczności ponownego składania wniosku od zera.
Wpis hipoteki i wykreślenie obciążeń po spłacie długu
Wpis hipoteki stanowi najpowszechniejszą formę zabezpieczenia wierzytelności bankowych z tytułu kredytów mieszkaniowych. Dokonuje się go w Dziale IV księgi wieczystej na podstawie oświadczenia właściciela nieruchomości lub umowy kredytowej i dokumentów bankowych sporządzonych w trybie prawa bankowego.
Wpis hipoteki ma charakter konstytutywny, co oznacza, że zabezpieczenie powstaje z mocą prawną dopiero w chwili dokonania wpisu z mocą od dnia złożenia wniosku.
Po całkowitej spłacie zobowiązania kredytowego hipoteka nie znika z księgi wieczystej automatycznie. Konieczne jest przeprowadzenie procedury jej wykreślenia przez właściciela mienia.
Aby wykreślić hipotekę, należy:
- Uzyskać z banku list mazalny (zgodę na wykreślenie hipoteki) podpisany przez upoważnionych przedstawicieli.
- Pobrać dokument pełnomocnictw osób podpisujących zgodę ze strony banku.
- Wypełnić formularz KW-WPIS, wskazując jako żądanie wykreślenie wpisu w Dziale IV.
- Wnieść opłatę sądową w wysokości 100 zł i złożyć komplet dokumentów we właściwym sądzie rejonowym.
Uporządkowanie Działu IV po spłacie długu przywraca nieruchomości pełną wartość rynkową i ułatwia jej przyszłą sprzedaż bez konieczności oczekiwania na zaświadczenia z banku.
Wpis praw osobistych i roszczeń w Dziale III księgi wieczystej
Dział III księgi wieczystej przeznaczony jest do ujawniania ciężarów, ograniczeń w rozporządzaniu nieruchomością oraz praw osobistych i roszczeń osób trzecich. Wpisanie roszczenia zabezpiecza uprawnionego przed zbyciem nieruchomości przez właściciela na rzecz innego podmiotu.
Ujawnienie prawa osobistego przekształca je w prawo skuteczne względem każdego kolejnego nabywcy nieruchomości, co ma kluczowe znaczenie przy umowach deweloperskich i przedwstępnych.
W Dziale III najczęściej wpisuje się:
- Roszczenie o przeniesienie własności nieruchomości wynikające z umowy deweloperskiej lub przedwstępnej.
- Służebności gruntowe, służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorstw energetycznych oraz służebności osobiste (np. prawo dożywotniego mieszkania).
- Prawo pierwokupu, odkupu oraz prawo dożywocia.
- Ostrzeżenia o toczących się postępowaniach sądowych, egzekucyjnych lub upadłościowych.
Wpis roszczenia w Dziale III chroni kupującego przed nieuczciwymi praktykami sprzedawców i gwarantuje pierwszeństwo zaspokojenia roszczeń w przypadku sporów majątkowych.
Jak sprawdzić stan wpisów przez internet w systemie EKW
Wszystkie księgi wieczyste prowadzone w formie elektronicznej są powszechnie dostępne bezpłatnie w systemie teleinformatycznym prowadzonym przez Ministerstwo Sprawiedliwości na portalu Elektronicznych Ksiąg Wieczystych. Dostęp do bazy wymaga jedynie znajomości unikalnego numeru księgi wieczystej.
Przeglądanie księgi online pozwala na natychmiastową weryfikację aktualnego stanu prawnego, historii zmian oraz obecności wzmianek o nierozpatrzonych wnioskach.
Procedura weryfikacji wpisów online obejmuje następujące kroki:
- Wejście na oficjalny portal Elektronicznych Ksiąg Wieczystych (ekw.ms.gov.pl).
- Wprowadzenie czteroznakowego kodu sądu, numeru właściwego księgi oraz cyfry kontrolnej.
- Wybór opcji przeglądania aktualnego stanu księgi wieczystej lub stanu zupełnego obejmującego wpisy wykreślone.
- Analizę poszczególnych działów ze szczególnym uwzględnieniem Działu II pod kątem właścicieli oraz Działów III i IV pod kątem obciążeń.
Dzięki cyfryzacji rejestru każdy obywatel ma możliwość samodzielnej kontroli stanu prawnego dowolnej nieruchomości przed podpisaniem umowy przedwstępnej lub wpłaceniem zadatku.