Co do zasady korygowanie deklaracji podatkowej w bezpośrednim trakcie trwania kontroli skarbowej jest zawieszone i prawnie niedopuszczalne. Przepisy Ordynacji podatkowej wyłączają prawo do złożenia korekty w zakresie objętym weryfikacją organu. Podatnik uzyskuje jednak możliwość skorygowania rozliczenia w ściśle określonych okienkach czasowych: przed formalnym rozpoczęciem czynności, w ciągu 14 dni od wszczęcia kontroli celno-skarbowej oraz po zakończeniu kontroli i doręczeniu protokołu lub wyniku kontroli.
Warto pamiętać, że złożenie korekty w nieodpowiednim momencie wywołuje skutek bezskuteczności zawartego w niej oświadczenia. Urząd skarbowy traktuje nieuprawnioną deklarację tak, jakby nigdy nie została złożona. Prawidłowa ocena momentu procesowego jest zatem kluczowa dla ochrony prawnej przedsiębiorcy, uniknięcia odpowiedzialności karno-skarbowej oraz prawidłowego wyliczenia należnych odsetek za zwłokę od ewentualnych zaległości.
Ogólna zasada zawieszenia prawa do korekty deklaracji
Podstawowa regulacja prawna zawarta w artykule 81b Ordynacji podatkowej jednoznacznie określa relację między czynnościami weryfikacyjnymi a uprawnieniami podatnika. W momencie rozpoczęcia procedury przez urzędników prawo do korygowania rozliczenia ulega automatycznemu zawieszeniu. Przepis ten został wprowadzony po to, aby zapobiegać sytuacjom, w których podatnik modyfikuje dane finansowe wyłącznie pod wpływem bezpośrednich ustaleń organu w trakcie trwania czynności.
Zawieszenie uprawnienia do modyfikacji deklaracji dotyczy wyłącznie tych zobowiązań podatkowych oraz okresów rozliczeniowych, które zostały bezpośrednio wskazane w doręczonym upoważnieniu. Jeśli organ skarbowy weryfikuje rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych za dany rok, podatnik zachowuje pełne prawo do korygowania deklaracji z tytułu podatku od towarów i usług za ten sam okres, jak również zeznań dotyczących innych lat podatkowych.
Ustawowa blokada możliwości składania poprawek ma charakter przedmiotowo-podmiotowy i chroni integralność prowadzonej procedury. Prawidłowe zrozumienie granic tego zawieszenia zapobiega podejmowaniu bezskutecznych prób modyfikacji ewidencji. Każde pismo korygujące złożone w okresie trwania czynności kontrolnych zostaje uznane z mocy prawa za niemające wpływu na dotychczasową wysokość zobowiązania podatkowego.
Różnice między kontrolą podatkową a kontrolą celno-skarbową
W polskim porządku prawnym funkcjonują dwa odrębne tryby weryfikacji rozliczeń, które różnią się regułami dotyczącymi dopuszczalności składania poprawek. Kontrola podatkowa jest prowadzona przez naczelnika urzędu skarbowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Z kolei kontrola celno-skarbowa podlega przepisom ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej i realizowana jest przez naczelnika urzędu celno-skarbowego w sprawach o podwyższonym ryzyku.
Najważniejszą różnicą dla przedsiębiorcy jest zakres i moment dopuszczalności modyfikacji deklaracji w trakcie postępowania. W przypadku kontroli celno-skarbowej ustawodawca przewidział specyficzne uprawnienie do złożenia korekty w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu czynności. Procedura zwykła prowadzona przez urząd skarbowy nie przewiduje takiego uprawnienia po formalnym rozpoczęciu weryfikacji w terenie.
Odmienności proceduralne wpływają również na tryb kończenia obu tych weryfikacji. W procedurze podatkowej organ sporządza protokół kontroli, natomiast w procedurze celno-skarbowej wydawany jest dokument o nazwie wynik kontroli. Obydwa dokumenty otwierają przed podatnikiem czternastodniowy termin na dobrowolne skorygowanie rozliczeń, jednak skutki braku reakcji w poszczególnych trybach różnią się stopniem formalizacji dalszych etapów.
Korekta deklaracji przed formalnym wszczęciem kontroli podatkowej
Podatnik, który samodzielnie zidentyfikuje błędy w swoich rozliczeniach przed podjęciem jakichkolwiek działań przez organ, ma pełne prawo do złożenia korekty. Wczesna naprawa pomyłki chroni przedsiębiorstwo przed uciążliwą procedurą oraz pozwala na zastosowanie niższych stawek odsetkowych. Kluczowe w tej sytuacji jest dokładne ustalenie momentu, w którym dochodzi do formalnego i wiążącego wszczęcia czynności przez urząd.
Samodzielne poprawienie deklaracji przed jakimkolwiek sygnałem ze strony administracji skarbowej wywołuje pełne skutki prawne. Złożona korekta zastępuje pierwotne zeznanie i naprawia powstały stan niezgodności z prawem. W takim przypadku nie stosuje się wobec podatnika sankcji karno-skarbowych, o ile ewentualna zaległość podatkowa wraz z naliczonymi odsetkami za zwłokę zostanie wpłacona na konto urzędu bez zbędnej zwłoki.
Warto podkreślić, że sam fakt prowadzenia czynności sprawdzających w trybie rozdziału V Ordynacji podatkowej nie blokuje prawa do korygowania deklaracji. Dopiero przejście urzędników do formalnej kontroli podatkowej usuwa to uprawnienie. Przedsiębiorca, który dostrzeże nieprawidłowości podczas składania wyjaśnień w trakcie czynności sprawdzających, może złożyć ważną korektę i uniknąć przekształcenia sprawy w pełną weryfikację.
Uprawnienia podatnika po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli
Standardowa procedura podatkowa wymaga od organu uprzedniego powiadomienia podatnika o planowanych czynnościach sprawdzających. Doręczenie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli tworzy specyficzny przedział czasu, w którym przedsiębiorca może dokonać przeglądu ksiąg. W tym okresie podatnik nadal zachowuje pełne prawo do złożenia korekty deklaracji podatkowej w zakresie wskazanym w treści doręczonego pisma.
Czynności kontrolne mogą zostać formalnie rozpoczęte nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. W tym okienku czasowym złożenie deklaracji korygującej jest w pełni legalne i skuteczne. Podatnik musi jednak pamiętać o obowiązku natychmiastowego uregulowania powstałej zaległości wraz z odsetkami.
- Doręczenie oficjalnego zawiadomienia z urzędu skarbowego o planowanej weryfikacji.
- Przeprowadzenie wewnętrznego audytu ewidencji księgowych pod kątem potencjalnych błędów.
- Sporządzenie i elektroniczne przesłanie skorygowanego formularza do organu podatkowego.
- Niezwłoczna zapłata uszczuplonej kwoty podatku wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.
Złożenie korekty po doręczeniu zawiadomienia często prowadzi do sytuacji, w której organ odstępuje od przeprowadzenia kontroli. Jeżeli zakres korekty w pełni pokrywa zastrzeżenia urzędu, dalsza weryfikacja staje się bezprzedmiotowa. Działanie to pozwala przedsiębiorcy oszczędzić czas oraz uniknąć ewentualnych paraliży organizacyjnych związanych z obecnością kontrolerów w siedzibie firmy.
Sytuacja prawna podatnika w trakcie trwania kontroli podatkowej
Z chwilą oficjalnego rozpoczęcia czynności, co następuje w momencie doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, prawo do korekty ulega całkowitemu zawieszeniu. Modyfikacja zeznania przesłana w trakcie trwania czynności nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Organ traktuje takie pismo jako prawnie bezskuteczne i nie bierze go pod uwagę przy ustalaniu faktycznego stanu zobowiązania.
Ustawowa blokada możliwości składania poprawek obowiązuje nieprzerwanie aż do dnia formalnego zakończenia kontroli. Zakończenie to następuje z momentem doręczenia kontrolowanemu podpisanego protokołu kontroli. Wszelkie próby modyfikacji ewidencji w tym przedziale czasowym są bezprzedmiotowe i nie modyfikują zakresu odpowiedzialności podatnika za podane wcześniej dane rozliczeniowe.
W trakcie trwania czynności kontrolowany podmiot ma obowiązek udostępniać dokumentację oraz składać wyjaśnienia, nie może jednak samoczynnie zmieniać złożonych deklaracji. Jeżeli w trakcie weryfikacji wykryte zostaną kolejne pomyłki, należy je skatalogować i przygotować odpowiednie wyliczenia, które zostaną wykorzystane do sporządzenia korekty dopóki nie minie termin po doręczeniu protokołu końcowego.
Złożenie korekty po zakończeniu kontroli podatkowej i doręczeniu protokołu
Doręczenie protokołu kontroli otwiera niezwykle istotny etap, w którym podatnik odzyskuje zawieszone dotychczas prawo do skorygowania rozliczenia. Przepisy Ordynacji podatkowej dają kontrolowanemu dokładnie 14 dni na przeanalizowanie stanowiska urzędników i podjęcie decyzji. W tym okresie przedsiębiorca może złożyć korektę deklaracji w pełni uwzględniającą nieprawidłowości opisane w dokumencie.
Złożenie korekty zgodnej z ustaleniami protokołu w ustawowym terminie 14 dni zapobiega zazwyczaj wszczęciu postępowania podatkowego. Jest to rozwiązanie wysoce korzystne dla przedsiębiorcy, ponieważ pozwala uniknąć długotrwałego sporu prawnego oraz ogranicza koszty narastających odsetek. Brak złożenia korekty w tym czasie powoduje automatyczne przejście sprawy w fazę jurysdykcyjnego postępowania.
Warto pamiętać, że złożenie korekty po protokole musi być kompletne w zakresie zakwestionowanych kwot. Skorygowanie deklaracji tylko w odniesieniu do części uchybień sprawia, że w pozostałym zakresie organ wszczyna postępowanie podatkowe. Wymusza to wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania, co naraża podmiot na dodatkowe koszty i dalsze procedury odwoławcze.
Zasady korekty deklaracji w trakcie kontroli celno-skarbowej
Przepisy ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej wprowadzają odmienną konstrukcję prawną w porównaniu do standardowej kontroli podatkowej. Przy weryfikacji celno-skarbowej organ nie ma obowiązku wcześniejszego zawiadamiania o zamiarze wszczęcia działań. Podatnik otrzymuje od razu zawiadomienie o wszczęciu kontroli celno-skarbowej, a moment doręczenia tego pisma wyznacza start procedury.
Ustawodawca przyznał kontrolowanemu wyjątkowe prawo do złożenia korekty deklaracji w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu weryfikacji celno-skarbowej. Korekta ta może obejmować cały zakres przedmiotowy i czasowy wskazany w upoważnieniu. Jest to jedyny moment w trakcie aktywnego trwania tej konkretnej procedury, kiedy składanie poprawek jest legalne.
Złożenie deklaracji korygującej w pierwszym terminie trwania kontroli celno-skarbowej pozwala na szybkie zamknięcie sprawy. Jeżeli organ uzna złożoną korektę za prawidłową i wystarczającą, czynności kontrolne zostają zakończone bez konieczności prowadzenia dalszych i głębokich działań śledczych w siedzibie przedsiębiorstwa, co znacząco zmniejsza uciążliwość operacyjną.
Korekta deklaracji po otrzymaniu wyniku kontroli celno-skarbowej
Po zakończeniu czynności w ramach procedury celno-skarbowej organ sporządza i doręcza podatnikowi pisemny dokument o nazwie wynik kontroli. Pismo to zawiera opis stanu faktycznego, poparty zebranym materiałem dowodowym oraz szczegółowe wyliczenia powstałych uszczupleń. Doręczenie wyniku kontroli otwiera drugi, czternastodniowy termin na złożenie korygującej deklaracji podatkowej.
Podatnik, który zgadza się z ustaleniami przedstawionymi w wyniku kontroli, powinien złożyć poprawną deklarację korygującą w terminie 14 dni. Złożenie korekty oraz całkowita zapłata wynikającej z niej zaległości wraz z należnymi odsetkami powodują, że kontrola celno-skarbowa przekształca się w zakończoną procedurę, a organ odstępuje od wydawania decyzji wymiarowej.
- Otrzymanie i weryfikacja pisemnego wyniku kontroli celno-skarbowej.
- Ocena słuszności ustaleń oraz wyliczeń kwotowych dokonanych przez kontrolerów.
- Przesłanie skorygowanej deklaracji podatkowej przez elektroniczny system e-Deklaracje.
- Natychmiastowe uregulowanie całej kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami.
Brak reakcji w postaci korekty po otrzymaniu wyniku kontroli celno-skarbowej niesie poważne konsekwencje proceduralne. Po upływie 14 dni wynik kontroli przekształca się automatycznie w decyzję podatkową lub organ wydaje postanowienie o przekształceniu kontroli w postępowanie podatkowe, co zamyka drogi dobrowolnego porozumienia i wymaga podjęcia formalnej obrony.
Skutki prawne złożenia korekty niedozwolonej w czasie trwania weryfikacji
Skutki złożenia korekty deklaracji w czasie, gdy prawo to pozostaje zawieszone, są jednoznacznie uregulowane w przepisach podatkowych. Dokument przesłany do urzędu w niedozwolonym okresie nie wywołuje żadnych skutków prawnych od chwili jego nadania. Organ skarbowy traktuje taką modyfikację jako bezskuteczną i nie dokonuje na jej podstawie poprawek w rejestrach.
Naczelnik urzędu skarbowego ma obowiązek zawiadomić podatnika o bezskuteczności złożonej deklaracji korygującej. Wpłata dokonana na podstawie takiego nieważnego dokumentu nie jest uznawana za dobrowolną zapłatę zaległości wynikającą z samokontroli. Pieniądze te pozostają na rachunku urzędu jako nadpłata lub są zaliczane na poczet przyszłych zobowiązań wynikających z decyzji.
Złożenie nieuprawnionej korekty nie chroni również przed konsekwencjami prawnymi w zakresie odpowiedzialności karnej skarbowej. Ponieważ dokument nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie można powoływać się na niego jako na przesłankę wyłączającą karalność. Dla uniknięcia odpowiedzialności konieczne jest powtórzenie czynności korygującej we właściwym okienku czasowym po doręczeniu protokołu.
Odsetki za zwłokę i ich wymiar przy korekcie podatkowej
Modyfikacja deklaracji wiążąca się z wykryciem zaległości zobowiązuje podatnika do samodzielnego wyliczenia i wpłacenia odsetek za zwłokę. Stawka odsetek zależy od daty powstania zaległości oraz momentu złożenia poprawnego dokumentu. Ustawodawca stosuje mechanizmy zachęcające do szybkiej naprawy błędów poprzez oferowanie preferencyjnych stawek odsetkowych dla rzetelnych podatników.
Obniżona stawka odsetek za zwłokę wynosząca 50% stawki podstawowej przysługuje wyłącznie wtedy, gdy złożenie korekty nastąpi w ciągu 6 miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji. Warunkiem koniecznym jest uregulowanie pełnej zaległości w terminie 7 dni od złożenia poprawki. Preferencja ta jest jednak wyłączona, jeśli korektę złożono po doręczeniu zawiadomienia.
Korekta składana w okresie 14 dni po zakończeniu kontroli podatkowej lub celno-skarbowej nie uprawnia do zastosowania stawki obniżonej do 50%. Podatnik jest wówczas zobowiązany do zapłaty odsetek w pełnej wysokości podstawowej. Prawidłowe wyliczenie należnej kwoty odsetek chroni jednak przedsiębiorcę przed koniecznością ich egzekucji przez organ w późniejszym czasie.
Odpowiedzialność karno-skarbowa a złożenie korekty deklaracji
Skuteczne złożenie korekty deklaracji podatkowej stanowi podstawową instytucję chroniącą podatnika przed sankcjami z Kodeksu karnego skarbowego. Zgodnie z artykulem 16a tej ustawy, sprawca czynu zabronionego nie podlega karze za przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, jeżeli złożył prawnie skuteczną korektę i uregulował w całości uszczuploną należność publicznoprawną.
Ochrona przed odpowiedzialnością karną działa automatycznie z mocy prawa, o ile spełnione zostały wszystkie warunki formalne. Nie ma potrzeby składania dodatkowych wniosków o zaniechanie ukarania. Warunkiem bezwzględnym jest jednak to, aby korekta wywołała skutki prawne, co oznacza, że musi zostać złożona w okresie, w którym prawo do korygowania nie było zawieszone.
Złożenie korekty po zakończeniu kontroli na podstawie otrzymanego protokołu lub wyniku kontroli również wyłącza karalność na podstawie artykułu 16a KKS. Warunkiem niepodważalnym jest jednak zapłata całej kwoty podatku wraz z naliczonymi odsetkami. Zwłoka w zapłacie lub wpłata niepełnej kwoty powoduje utratę ochrony i otwiera możliwość wszczęcia postępowania karnego skarbowego.
Zastosowanie instytucji czynnego żalu w kontekście weryfikacji rozliczeń
Czynny żal, uregulowany w artykule 16 Kodeksu karnego skarbowego, to zawiadomienie organu ścigania o popełnieniu czynu zabronionego. Podatnicy często mylą tę instytucję ze złożeniem korekty deklaracji. W sytuacji, gdy składana jest prawnie skuteczna korekta w trybie artykułu 16a KKS, dołączenie odrębnego pisma zawierającego czynny żal nie jest formalnie wymagane przez przepisy.
Warto pamiętać, że złożenie czynnego żalu staje się całkowicie bezskuteczne, jeśli organ posiada już udokumentowaną wiedzę o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego. Dotyczy to również sytuacji, gdy organ rozpoczął już czynności kontrolne. Składanie zawiadomienia o czynnym żalu w trakcie trwania weryfikacji skarbowej nie przyniesie zatem żadnych pozytywnych skutków prawnych.
Jedynym momentem, w którym czynny żal ma głęboki sens, jest sytuacja samodzielnego wykrycia błędu przed podjęciem jakichkolwiek działań przez urząd. Jeśli błąd wiązał się z niezłożeniem deklaracji w terminie, sam wykaz poprawek nie wystarczy i konieczne staje się zawiadomienie organu o popełnieniu czynu zabronionego wraz z natychmiastowym uregulowaniem uszczuplenia.
Ponowne nabycie prawa do korekty deklaracji po zakończeniu procedur
Zawieszenie prawa do korygowania deklaracji ma charakter wybitnie tymczasowy i ustaje z chwilą formalnego zakończenia czynności weryfikacyjnych. Po doręczeniu protokołu kontroli podatkowej lub wyniku kontroli celno-skarbowej podatnik automatycznie odzyskuje uprawnienie do zmiany danych w zeznaniu. Możliwość ta jest jednak ograniczona prekluzyjnym terminem wynoszącym dokładnie 14 dni.
Po upływie czternastodniowego terminu prawo do złożenia korekty ponownie wygasa. Jeśli organ wszcznie postępowanie podatkowe, możliwość korygowania deklaracji zostaje po raz kolejny zawieszona na czas trwania nowej procedury. Podatnik nie może wtedy wpływać na treść rozliczenia aż do momentu wydania decyzji ostatecznej przez organ odwoławczy lub naczelnika urzędu.
Wydanie ostatecznej decyzji podatkowej trwale zamyka możliwość samodzielnej korekty deklaracji w zakresie objętym rozstrzygnięciem. Zobowiązanie podatkowe kształtowane jest wówczas bezpośrednio przez treść decyzji. Zmiana takiego stanu rzeczy jest możliwa wyłącznie w trybach nadzwyczajnych, takich jak wznowienie postępowania lub stwierdzenie nieważności decyzji, na warunkach określonych w Ordynacji podatkowej.
Samodzielna weryfikacja błędu a działania organów podatkowych
Regularny wewnętrzny audyt rozliczeń podatkowych stanowi najskuteczniejszą metodę ochrony przedsiębiorstwa przed uciążliwymi kontrolami. Przeprowadzanie okresowych przeglądów ewidencji księgowych pozwala na wykrycie nieścisłości zanim organ skarbowy doręczy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia weryfikacji. Wczesna korekta redukuje koszty odsetkowe oraz eliminuje ryzyko nałożenia sankcji karno-skarbowych na osoby odpowiedzialne.
W przypadku wykrycia uchybień tuż przed planowaną kontrolą, kluczowe znaczenie ma szybka reakcja organizacyjna. Elektroniczne przesłanie deklaracji korygującej przez system e-Deklaracje zapewnia natychmiastowe zarejestrowanie dokumentu w bazach danych urzędu. Dzięki temu przedsiębiorca zyskuje pewność, że czynność naprawcza została formalnie wykonana przed oficjalnym rozpoczęciem procedury kontrolnej.
- Wdrożenie ciągłego nadzoru audytorskiego nad dokumentacją księgową i podatkową.
- Szybka identyfikacja pomyłek w ewidencjach sprzedaży, zakupu oraz podatków dochodowych.
- Przygotowanie i natychmiastowe przesłanie korekt za pomocą bezpiecznych środków cyfrowych.
- Wyliczenie i terminowa zapłata kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami.
Rzetelne podejście do samokontroli buduje także pozytywny wizerunek podatnika w oczach organów skarbowych. Podmioty, które sprawnie wykazują i korygują własne uchybienia, są rzadziej typowane do uciążliwych weryfikacji terenowych. Samodzielne naprawianie błędów dowodzi należytej staranności w prowadzeniu spraw finansowych i obniża ogólne ryzyko podatkowe firmy.
Jak prawidłowo przygotować i złożyć korektę po czynnościach kontrolnych
Prawidłowe sporządzenie korekty deklaracji po zakończeniu kontroli wymaga skrupulatnej analizy ustaleń zawartych w doręczonym protokole lub wyniku kontroli. Modyfikowane pozycje muszą ściśle odpowiadać kwotom i kwalifikacjom prawnym wskazanym przez kontrolujących. Rozbieżności pomiędzy wyliczeniami organu a danymi w korekcie mogą doprowadzić do odrzucenia dokumentu i wszczęcia postępowania.
Korekta musi zostać sporządzona na formularzu obowiązującym w okresie, którego dotyczy rozliczenie. W obecnym stanie prawnym większość zeznań składana jest drogą elektroniczną z użyciem kwalifikowanego podpisu cyfrowego lub profilu zaufanego. Do nowej deklaracji warto dołączyć pisemne wyjaśnienie przyczyn składania korekty, w którym wskazane zostanie powołanie się na ustalenia z kontroli.
Ostatnim elementem prawidłowego procesu jest bezwzględne uregulowanie zaległości podatkowej wynikającej z poprawionego rozliczenia. Zapłata powinna nastąpić na indywidualny mikrorachunek podatkowy podmiotu. Kwota wpłaty musi obejmować należność główną oraz dokładnie wyliczone odsetki za zwłokę na dzień dokonania przelewu, co gwarantuje pełne wygaśnięcie zobowiązania i zamknięcie sprawy.
Podsumowanie zasad korygowania deklaracji w kontekście kontroli
Dopuszczalność skorygowania deklaracji podatkowej jest ściśle uzależniona od etapu, na którym znajduje się procedura weryfikacyjna. Znajomość przepisów i właściwe uchwycenie dopuszczalnych terminów pozwala uniknąć sankcji karnych oraz uchronić firmę przed długim sporem prawnym. Kluczowe jest rozróżnienie pomiędzy kontrolą podatkową a celno-skarbową, gdyż instrumenty przysługujące podatnikowi w obu trybach są odmienne.
Wykorzystanie dostępnych okienek czasowych przed wszczęciem kontroli oraz po doręczeniu protokołu lub wyniku kontroli stanowi optymalną strategię zarządzania ryzykiem. Skutecznie złożona korekta wraz z uregulowaniem należności zamyka sprawę i chroni przed odpowiedzialnością karno-skarbową. Przedsiębiorca zyskuje w ten sposób spokój operacyjny i możliwość skoncentrowania się na prowadzeniu działalności gospodarczej.
