PIT-37 w pigułce czyli najważniejsze informacje o rozliczeniu
Formularz PIT-37 to podstawowe roczne zeznanie podatkowe przeznaczone dla osób fizycznych, które w danym roku podatkowym uzyskiwały dochody wyłącznie za pośrednictwem płatników. Dotyczy to osób zatrudnionych na umowę o pracę, umowę zlecenie, umowę o dzieło oraz emerytów i rencistów. Deklarację należy złożyć do końca kwietnia roku następującego po roku podatkowym, wykorzystując system elektroniczny Twój e-PIT lub formę papierową.
Czym jest deklaracja PIT-37 i kogo dokładnie dotyczy
Deklaracja PIT-37 służy do rozliczenia dochodów opodatkowanych według skali podatkowej, czyli przy zastosowaniu stawek dwanaście oraz trzydzieści dwa procent. Podatnik wypełniający ten formularz nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej ani nie uzyskuje przychodów z kapitałów pieniężnych. Całość jego zaliczek na podatek dochodowy została obliczona i pobrana przez pracodawcę, zleceniodawcę lub organ rentowy.
Wszelkie dane zawarte w rocznym zeznaniu opierają się na zbiorczych informacjach przekazanych podatnikowi przez jego płatników na formularzach imiennych. Dokument ten jest najczęściej stosowaną deklaracją podatkową w Polsce, z której rocznie korzystają miliony obywateli. Wypełnienie zeznania umożliwia wykazanie przysługujących odliczeń, co często prowadzi do powstania nadpłaty podatkowej i zwrotu środków na konto bankowe.
Przychody kwalifikujące się do rozliczenia na formularzu PIT-37
Formularz PIT-37 obejmuje szeroki katalog przychodów ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku których płatnik miał obowiązek poboru zaliczek na podatek. Należą do nich przede wszystkim wynagrodzenia ze stosunku pracy, stosunku służbowego, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy. Formularz uwzględnia także zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy lub urząd skarbowy.
Do tej grupy zalicza się również świadczenia emerytalne i rentowe, w tym renty strukturalne oraz wypłaty z ubezpieczenia społecznego. Ponadto w formularzu PIT-37 rozlicza się przychody z działalności wykonywanej osobiście, do których należą umowy zlecenie, umowy o dzieło, kontrakty menedżerskie oraz pełnienie obowiązków społecznych lub obywatelskich.
Katalog źródeł przychodów uzupełniają dodatkowe świadczenia uzyskane w trakcie roku podatkowego:
- Wynagrodzenia za prawa autorskie i inne prawa majątkowe przeniesione na pracodawcę.
- Stypendia wypłacane uczniom oraz studentom zgodnie z przepisami prawa o szkolnictwie wyższym.
- Świadczenia wypłacane z Funduszu Pracy oraz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
- Przychody z działalności rolniczej w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych na zasadach ogólnych.
Wszystkie wymienione przychody muszą być poparte oficjalną informacją imienną przekazaną przez płatnika. Podatnik wpisuje poszczególne kwoty w odpowiednie wiersze formularza, zachowując podział na przychód, koszty uzyskania przychodu, dochód oraz pobrane zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Kto nie może skorzystać z formularza PIT-37
Istnieją ścisłe ograniczenia prawne wykluczające możliwość zastosowania deklaracji PIT-37 przy rocznym rozliczeniu podatkowym. Formularz ten nie jest odpowiedni dla osób, które chociażby z jednego źródła uzyskiwały przychody bez pośrednictwa płatnika. Oznacza to, że samodzielne odprowadzanie zaliczek na podatek wymusza konieczność zastosowania formularza PIT-36.
Z rozliczenia na formularzu PIT-37 wykluczeni są podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych, podatkiem liniowym lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zeznania tego nie mogą również złożyć osoby uzyskujące przychody z najmu prywatnego, opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, który wymaga złożenia formularza PIT-28.
Formularza PIT-37 nie stosuje się także w następujących przypadkach:
- Prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych na zasadach ogólnych bez pośrednictwa płatnika.
- Uzyskiwanie przychodów ze źródeł położonych za granicą bez względu na zastosowaną metodę unikania podwójnego opodatkowania.
- Uzyskiwanie przychodów z kapitałów pieniężnych, takich jak odpłatne zbycie papierów wartościowych lub udziałów w spółkach.
- Doliczanie do własnych dochodów dochodów małoletnich dzieci opodatkowanych na zasadach ogólnych.
Wybór niewłaściwego formularza stanowi istotny błąd formalny, który wymaga złożenia korekty oraz złożenia właściwej deklaracji podatkowej. Podatnik powinien dokładnie przeanalizować wszystkie swoje źródła przychodów z danego roku kalendarzowego, aby upewnić się, że PIT-37 jest w pełni właściwym dokumentem dla jego indywidualnej sytuacji podatkowej.
Rola i znaczenie imiennej informacji PIT-11
Formularz PIT-11 stanowi absolutną podstawę do prawidłowego sporządzenia zeznania rocznego PIT-37. Jest to imienna informacja o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, którą płatnik ma obowiązek sporządzić i przekazać zarówno podatnikowi, jak i właściwemu urzędowi skarbowemu.
Płatnik jest zobowiązany do przesłania deklaracji PIT-11 do urzędu skarbowego drogą elektroniczną do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym. Podatnik musi natomiast otrzymać ten dokument do końca lutego. Informacje zawarte w PIT-11 są kluczowe, ponieważ zawierają precyzyjne zestawienie przychodów, kosztów uzyskania przychodów, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz zaliczek.
Główne obowiązki podatnika związane z otrzymaniem dokumentu PIT-11 obejmują:
- Weryfikację poprawności danych osobowych oraz identyfikatora podatkowego PESEL lub NIP.
- Sprawdzenie zgodności kwot przychodów i pobranych zaliczek z otrzymywanymi paskami wynagrodzeń.
- Zsumowanie danych z kilku formularzy PIT-11, jeśli podatnik pracował w kilku miejscach.
- Przeniesienie odpowiednich wartości do właściwych rubryk formularza PIT-37.
Nawet w sytuacji, gdy płatnik nie wywiąże się ze swojego obowiązku i nie przekaże dokumentu PIT-11, podatnik nie jest zwolniony z obowiązku złożenia zeznania rocznego. W takim wypadku należy odtworzyć wartości przychodów i zaliczek na podstawie posiadanych umów, wyciągów bankowych lub potwierdzeń wypłat.
Ostateczne terminy składania deklaracji do urzędu skarbowego
Ustawowy termin na złożenie deklaracji PIT-37 upływa z dniem trzydziestego kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Jeżeli trzydziesty kwietnia przypada na dzień wolny od pracy lub sobotę, ostateczny termin przesuwa się na najbliższy następny dzień roboczy. Przekroczenie tego terminu bez usprawiedliwienia może wiązać się z przykrymi konsekwencjami karno-skarbowymi.
Wczesne złożenie zeznania podatkowego niesie za sobą istotne korzyści finansowe dla podatnika. Podatnicy rozliczający się drogą elektroniczną otrzymują zwrot nadpłaconego podatku w terminie do czterdziestu pięciu dni od dnia złożenia deklaracji. W przypadku deklaracji składanych w tradycyjnej formie papierowej urząd skarbowy ma na zwrot środków aż trzy miesiące.
Sposoby przekazywania deklaracji PIT-37 do urzędu skarbowego
Współczesny system podatkowy oferuje podatnikom kilka niezależnych kanałów składania deklaracji PIT-37. Najbardziej rekomendowaną i najszybszą metodą jest droga elektroniczna, która minimalizuje ryzyko popełnienia błędów rachunkowych i znacząco przyspiesza proces przetwarzania danych przez urząd skarbowy. Elektronizacja rozliczeń stanowi obecnie dominujący standard w polskiej administracji skarbowej.
Dla osób preferujących tradycyjne rozwiązania nadal dostępna jest forma papierowa. Wypełniony formularz można złożyć osobiście w kancelarii właściwego urzędu skarbowego lub wysłać placówką pocztową operatora wyznaczonego. Za datę złożenia deklaracji wysłanej pocztą uznaje się datę stempla pocztowego, co ma kluczowe znaczenie przy zachowaniu ustawowego terminu.
Główne zalety rozliczenia elektronicznego w porównaniu z formą papierową to:
- Skrócenie czasu oczekiwania na zwrot nadpłaty podatku z trzech miesięcy do czterdziestu pięciu dni.
- Automatyczne weryfikowanie poprawności rachunkowej wprowadzonych danych finansowych.
- Natychmiastowe otrzymanie Urzędowego Poświadczenia Odbioru stanowiącego dowód złożenia dokumentu.
- Dostępność usługi przez całą dobę z dowolnego miejsca posiadającego dostęp do internetu.
Niezależnie od wybranej metody składania zeznania, podatnik ma obowiązek przechowywać kopię złożonej deklaracji wraz z dokumentami potwierdzającymi prawo do zastosowanych ulg przez okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Działanie i korzyści z usługi Twój e-PIT
Usługa Twój e-PIT to automatyczny system przygotowywany przez Krajową Administrację Skarbową, który znacząco ułatwia roczne rozliczenie podatkowe. W ramach tej usługi urząd skarbowy samodzielnie generuje zeznanie PIT-37 na podstawie informacji przekazanych przez płatników. Dostęp do usługi możliwy jest poprzez e-Urząd Skarbowy przy użyciu profilu zaufanego lub bankowości elektronicznej.
Podatnik logujący się do systemu Twój e-PIT ma możliwość weryfikacji przygotowanego zeznania, wprowadzenia modyfikacji lub jego akceptacji. Może uzupełnić dokument o przysługujące ulgi podatkowe, zmienić organizację pożytku publicznego, której przekazuje jeden i pół procent podatku, lub zdecydować o wspólnym rozliczeniu z małżonkiem.
Jeżeli podatnik do końca ustawowego terminu nie podejmie żadnej aktywności w usłudze Twój e-PIT, przygotowane zeznanie zostanie automatycznie zaakceptowane. Automatyczne akceptowanie zeznania chroni podatnika przed negatywnymi konsekwencjami niezłożenia deklaracji w terminie, choć może pozbawić go możliwości skorzystania z niektórych ulg, które wymagają ręcznego wprowadzenia.
Zasady wspólnego rozliczania małżonków
Wspólne rozliczenie podatkowe małżonków w deklaracji PIT-37 jest jedną z najatrakcyjniejszych form optymalizacji podatkowej dostępnych w polskim prawie. Metoda ta polega na określeniu podatku w podwójnej wysokości od połowy łącznych dochodów małżonków. Przyrostowa skala podatkowa sprawia, że rozwiązanie to jest szczególnie korzystne w sytuacjach znacznej dysproporcji dochodów.
Aby skorzystać ze wspólnego rozliczenia, małżonkowie muszą spełnić określone warunki ustawowe przez cały rok podatkowy lub od momentu zawarcia małżeństwa. Do najważniejszych przesłanek należy pozostawanie w związku małżeńskim oraz istnienie wspólności majątkowej małżeńskiej. Ponadto żaden z małżonków nie może stosować przepisów dotyczących podatku liniowego lub ryczałtu.
Warunki umożliwiające wspólne opodatkowanie obejmują:
- Istnienie ustawowej wspólności majątkowej między małżonkami w danym roku podatkowym.
- Podleganie nieograniczonemu lub ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski.
- Brak opodatkowania dochodów któregokolwiek z małżonków podatkiem liniowym lub ryczałtem.
- Złożenie zgodnego wniosku o wspólne opodatkowanie wyrażonego w deklaracji PIT-37.
Wspólne rozliczenie umożliwia wykorzystanie kwoty wolnej od podatku przez obu małżonków, nawet jeśli jeden z nich nie osiągnął żadnego dochodu. Dzięki temu rodzina może odzyskać znaczną część zapłaconych zaliczek na podatek dochodowy lub uniknąć wejścia w drugi próg podatkowy.
Preferencyjne zasady rozliczenia osób samotnie wychowujących dzieci
Osoby samotnie wychowujące dzieci mają prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów na formularzu PIT-37. Preferencja ta polega na obliczeniu podatku w podwójnej wysokości od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci. Rozwiązanie to pozwala na znaczne obniżenie zobowiązania podatkowego, zwłaszcza w sytuacji osiągania dochodów przekraczających pierwszy próg skali podatkowej.
Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się pannę, kawalera, wdowę, wdowca, rozwódkę, rozwodnika albo osobę, w stosunku do której orzeczono separację. Prawo to przysługuje również osobom, których małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Warunkiem koniecznym jest faktyczne sprawowanie opieki nad dzieckiem bez udziału drugiego rodzica.
Preferencyjne rozliczenie dotyczy wychowywania następujących grup dzieci:
- Dzieci małoletnich do ukończenia osiemnastego roku życia.
- Dzieci bez względu na wiek, które otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny lub rentę socjalną.
- Dzieci do ukończenia dwudziestego piątego roku życia uczących się w szkołach lub na uczelniach.
W przypadku dzieci uczących się do dwudziestego piątego roku życia obowiązuje dodatkowy limit dochodów własnych dziecka. Przekroczenie tego ustawowego limitu pozbawia rodzica prawa do skorzystania zarówno z preferencyjnego rozliczenia, jak i z popularnej ulgi prorodzinnej na dany rok podatkowy.
Ulgi i odliczenia podatkowe dostępne w PIT-37
Katalog ulg i odliczeń podatkowych w deklaracji PIT-37 pozwala na zmniejszenie podstawy opodatkowania lub bezpośrednio kwoty podatku. System podatkowy przewiduje odliczenia od dochodu, które pomniejszają kwotę, od której oblicza się podatek, oraz odliczenia od podatku, które bezpośrednio zmniejszają należną sumę zobowiązania wobec urzędu skarbowego.
Odliczenia dokonywane od podstawy opodatkowania
Podstawowymi odliczeniami od dochodu są zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne, o ile nie zostały wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do ulg odliczanych od dochodu zalicza się również wydatki na cele rehabilitacyjne, wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego, ulgę termomodernizacyjną oraz ulgę z tytułu użytkowania sieci internet.
Odliczenia zmniejszające bezpośrednio kwotę podatku
Głównym odliczeniem od podatku jest ulga prorodzinna przeznaczona dla podatników wychowujących dzieci. Wykazanie tej ulgi w deklaracji bezpośrednio obniża kwotę podatku należnego za dany rok, co bardzo często skutkuje powstaniem znacznej nadpłaty podatkowej przekazywanej na rachunek bankowy podatnika przez urząd skarbowy.
Każde zastosowane odliczenie podatkowe musi być w pełni udokumentowane dowodami wpłat, fakturami imiennymi lub oficjalnymi zaświadczeniami. Brak wymaganego dokumentu potwierdzającego poniesione wydatki podczas ewentualnej czynności sprawdzającej lub kontroli skarbowej może skutkować zakwestionowaniem ulgi, koniecznością dopłaty podatku oraz naliczeniem odsetek za zwłokę.
Zasady stosowania ulgi na dzieci
Ulga prorodzinna, znana powszechnie jako ulga na dzieci, stanowi najpopularniejsze odliczenie od podatku stosowane w formularzu PIT-37. Prawo do odliczenia przysługuje rodzicom, opiekunom prawnym oraz rodzicom zastępczym, którzy wykonywali władzę rodzicielską w danym roku podatkowym. Wysokość ulgi jest uzależniona od liczby wychowywanych dzieci.
W przypadku wychowywania jednego dziecka obowiązuje kryterium dochodowe dotyczące łącznych dochodów rodziców. W przypadku dwójki i większej liczby dzieci ulga przysługuje bez względu na wysokość osiąganych dochodów. Kwota odliczenia rośnie progresywnie na trzecie oraz czwarte i każde kolejne dziecko w rodzinie.
Miesięczne kwoty odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej wynoszą:
- Na pierwsze dziecko dziewięćdziesiąt dwa złote i dwadzieścia groszy miesięcznie.
- Na drugie dziecko dziewięćdziesiąt dwa złote i dwadzieścia groszy miesięcznie.
- Na trzecie dziecko sto sześćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy miesięcznie.
- Na czwarte i każde kolejne dziecko dwieście siedemdziesiąt złotych miesięcznie.
Jeżeli kwota przysługującej ulgi prorodzinnej jest wyższa niż kwota obliczonego podatku dochodowego, podatnik ma prawo do otrzymania dodatkowego zwrotu niewykorzystanej kwoty ulgi. Zwrot ten jest jednak ustawowo ograniczony do łącznej sumy zapłaconych przez podatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne podlegających odliczeniu.
Ulga termomodernizacyjna oraz wpłaty na IKZE
Ulga termomodernizacyjna pozwala właścicielom i współwłaścicielom budynków mieszkalnych jednorodzinnych na odliczenie wydatków poniesionych na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Do kosztów tych zalicza się zakup materiałów budowlanych, urządzeń oraz usług związanych z ociepleniem budynku, wymianą źródła ciepła czy montażem instalacji fotowoltaicznej.
Maksymalna kwota odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej wynosi pięćdziesiąt cztery tysiące złotych na jednego podatnika. Przedsięwzięcie musi zostać zakończone w okresie trzech kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Wszystkie wydatki muszą być udokumentowane fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług.
Innym korzystnym odliczeniem od dochodu są wpłaty na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego. Wpłacając środki na konto IKZE, podatnik zmniejsza podstawę opodatkowania w roku, w którym dokonał wpłaty. Obowiązuje coroczny limit wpłat, ustalany na podstawie przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej.
Ulga na internet oraz wydatki na cele rehabilitacyjne
Ulga na internet pozwala na odliczenie od dochodu wydatków poniesionych z tytułu użytkowania sieci internet w lokalu mieszkalnym lub w urządzeniach mobilnych. Maksymalny limit odliczenia wynosi siedemset sześćdziesiąt złotych w roku podatkowym. Z ulgi tej można jednak skorzystać wyłącznie w dwóch kolejno po sobie następujących latach podatkowych.
Ulga rehabilitacyjna przeznaczona jest dla osób niepełnosprawnych lub podatników mających na utrzymaniu osoby niepełnosprawne. Odliczeniu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Odliczenia dzielą się na limitowane, takie jak zakup leków czy używanie samochodu osobowego, oraz nielimitowane.
Warunki dokumentowania ulgi rehabilitacyjnej obejmują:
- Posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności lub decyzji o przyznaniu renty.
- Posiadanie dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków na cele rehabilitacyjne.
- Posiadanie zaświadczenia lekarskiego w przypadku odliczeń na zakup leków.
- Spełnienie kryterium dochodowego w przypadku utrzymywania osoby niepełnosprawnej.
W ramach odliczenia wydatków na leki podatnik ma prawo odliczyć kwotę stanowiącą nadwyżkę wydatków poniesionych w danym miesiącu ponad kwotę sto złotych. Wymagane jest przy tym stałe gromadzenie faktur lub imiennych rachunków potwierdzających zakup środków farmaceutycznych przepisanych przez lekarza specjalistę.
Przekazanie 1,5 procenta podatku dla organizacji pożytku publicznego
Każdy podatnik składający deklarację PIT-37 ma prawo przekazać jeden i pół procent swojego podatku należnego na rzecz wybranej organizacji pożytku publicznego. Przekazana kwota nie stanowi dodatkowego obciążenia dla podatnika, lecz jest częścią podatku, który trafiłby do budżetu państwa. Jest to forma wsparcia instytucji charytatywnych i społecznych.
Wypełniając formularz, należy podać numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego wybranej organizacji oraz kwotę stanowiącą maksymalnie jeden i pół procent podatku należnego po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół. Podatnik może również wskazać cel szczegółowy przeznaczenia środków oraz wyrazić zgodę na przekazanie swoich danych osobowych.
Mechanizm zwrotu nadpłaty oraz dopłaty podatku
Ostatecznym rezultatem wypełnienia formularza PIT-37 jest ustalenie, czy po stronie podatnika występuje nadpłata, czy też niedopłata podatku dochodowego. Nadpłata powstaje wtedy, gdy suma pobranych w ciągu roku zaliczek oraz zastosowanych ulg jest wyższa od należnego podatku obliczonego w zeznaniu rocznym.
Zwrot nadpłaty podatku następuje bezpośrednio na zgłoszony rachunek bankowy podatnika lub przekazem pocztowym na podany adres zamieszkania, po pomniejszeniu o koszty doręczenia. W przypadku wyboru rozliczenia elektronicznego zwrot realizowany jest sprawnie, bez zbędnej zwłoki, w terminie gwarantowanym przepisami Ordynacji podatkowej.
Gdy suma pobranych zaliczek na podatek jest niższa niż wyliczony w deklaracji podatek należny, powstaje niedopłata. Podatnik ma bezwzględny obowiązek wpłacić brakującą kwotę na swój indywidualny mikrorachunek podatkowy najpóźniej do dnia upływu ustawowego terminu składania zeznań rocznych.
Najczęściej popełniane błędy przy wypełnianiu zeznania
Podczas samodzielnego wypełniania formularza PIT-37 podatnicy stosunkowo często popełniają różnego rodzaju błędy formalne i rachunkowe. Do najczęstszych pomyłek należy podanie nieprawidłowego identyfikatora podatkowego, pomylenie numeru PESEL z numerem NIP lub błędne wyznaczenie właściwego urzędu skarbowego według miejsca zamieszkania.
Liczne błędy pojawiają się również przy stosowaniu zasad zaokrąglania kwot oraz przy nieprawidłowym przepisywaniu wartości z imiennych informacji PIT-11 otrzymanych od płatników. Częstym problemem jest także bezpodstawne odliczanie ulg podatkowych bez posiadania wymaganej prawem dokumentacji potwierdzającej poniesienie określonych w ustawie wydatków.
Typowe uchybienia popełniane w deklaracjach PIT-37 to:
- Nieprawidłowy wybór sposobu opodatkowania i brak zgody drugiego małżonka.
- Błędny numer KRS organizacji pożytku publicznego lub wyliczenie sumy 1,5 procent.
- Niezgodność podanych kwot składek społecznych i zdrowotnych z zaświadczeniami.
- Brak podpisu podatnika w przypadku składania deklaracji w formie papierowej.
Wszelkie pomyłki w rocznym rozliczeniu podatkowym nieuchronnie prowadzą do konieczności wszczęcia odpowiednich czynności sprawdzających przez organ podatkowy. Skutkuje to zazwyczaj znacznym wydłużeniem czasu oczekiwania na zwrot nadpłaconego podatku lub koniecznością osobistego złożenia formalnego pisemnego wyjaśnienia we właściwym urzędzie skarbowym.
Procedura korygowania błędów w złożonej deklaracji PIT-37
W przypadku wykrycia błędu po złożeniu deklaracji PIT-37, podatnik ma prawo i obowiązek złożyć korektę zeznania podatkowego. Korektę składa się na tym samym formularzu, który obowiązywał w rozliczanym roku, zaznaczając w odpowiednim polu cel złożenia formularza jako korektę zeznania rocznego.
Korekta zeznania musi zawierać całkowicie poprawione, prawidłowe dane finansowe i osobowe dla całej deklaracji, a nie tylko dla zmienianych pozycji. Złożenie korekty przed wszczęciem postępowania podatkowego lub kontroli celno-skarbowej skutecznie wyłącza odpowiedzialność karno-skarbową podatnika za wcześniej popełnione pomyłki i błędne wyliczenia.
Prawo do skorygowania deklaracji PIT-37 przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Skuteczne złożenie korekty pozwala na odzyskanie należnej nadpłaty lub dopłatę brakującej kwoty wraz z odsetkami za zwłokę.